De regering moet weer geld vrijmaken voor persoonlijke hulp in de bijstand, oplopend tot 30 miljoen euro in 2030. Hierdoor bereikt de overheid 150.000 mensen die recht hebben op steun maar dit nu niet krijgen. Zo voorkomt de overheid dat mensen onnodig onder het bestaansminimum leven. Dit geld is essentieel, want de bijstand is het laatste vangnet voor wie geen ander inkomen heeft.
Motie van het lid Lahlah c.s. over het voor de bijstand opnieuw beschikbaar stellen van eerder gereserveerde structurele middelen voor proactieve dienstverlening
De kamer,
constaterende dat er structurele middelen voor proactieve dienstverlening
in de bijstand waren gereserveerd, oplopend tot ruim 30 miljoen euro in
2030;
constaterende dat deze middelen in de huidige begroting niet langer
beschikbaar zijn;
constaterende dat naar schatting circa 150.000 mensen recht hebben op
bijstand maar daar geen gebruik van maken;
overwegende dat proactieve dienstverlening eraan bijdraagt dat mensen
die recht hebben op bijstand tijdig in beeld komen en niet onnodig onder
het bestaansminimum leven;
overwegende dat juist de bijstand het laatste vangnet vormt voor mensen
zonder andere inkomsten;
verzoekt de regering de eerder gereserveerde structurele middelen voor
proactieve dienstverlening, oplopend tot 30 miljoen euro in 2030, opnieuw
beschikbaar te stellen voor de bijstand.
Argumenten voor: De partij stelt dat het niet-gebruik van regelingen moet worden teruggedrongen . Daarnaast vindt de partij dat bezuinigingen op hulp aan de allerarmsten een 'grove schande' zijn en wil deze terugdraaien [2]. Ook wordt aangegeven dat gemeenten over adequate financiƫle middelen moeten beschikken om lokaal toegespitst armoedebeleid uit te voeren .
Argumenten tegen: Er is geen directe aanleiding in het verkiezingsprogramma te vinden om tegen deze motie te stemmen, aangezien de partij investeert in bestaanszekerheid [1] en voorstander is van betere ondersteuning in het sociaal domein .
Bronnen:
"We voeren het nationaal actieplan dakloosheid uit, zodat in 2030 niemand meer op straat hoeft te slapen. Eerst een huis ('Housing first') is daarbij het uitgangspunt. Wanneer iemand een fatsoenlijk dak boven zijn hoofd heeft, kan hij of zij vanuit daar begeleid worden bij andere problemen. We voorkomen dakloosheid door te investeren in bestaanszekerheid, het bouwen van voldoende betaalbare woningen, het voorkomen van huisuitzettingen bij betalingsachterstanden en het afschaffen van de kostendelersnorm. We maken een einde aan slaapzalen in de maatschappelijke opvang omdat grootschalige opvang mensen onvoldoende rust, veiligheid en privacy biedt om tot herstel te komen. Gemeenten moeten zich inspannen om alle mensen die dakloos zijn te huisvesten, ook de niet-zichtbare daklozen omdat ze bijvoorbeeld bij vrienden op de bank slapen (EHTOS-light definitie)."
"Nederland is gezegend met een enorme welvaart. Van deze rijkdom mogen wij delen met onze naasten dichtbij en ver weg. Het is een grove schande dat het laatste kabinet miljarden bezuinigde op hulp aan de allerarmsten. Deze bezuiniging draaien we terug."