Extra geld voor hulp bij bijstand

De regering moet weer geld vrijmaken voor persoonlijke hulp in de bijstand, oplopend tot 30 miljoen euro in 2030. Hierdoor bereikt de overheid 150.000 mensen die recht hebben op steun maar dit nu niet krijgen. Zo voorkomt de overheid dat mensen onnodig onder het bestaansminimum leven. Dit geld is essentieel, want de bijstand is het laatste vangnet voor wie geen ander inkomen heeft.

Motie van het lid Lahlah c.s. over het voor de bijstand opnieuw beschikbaar stellen van eerder gereserveerde structurele middelen voor proactieve dienstverlening

De kamer, constaterende dat er structurele middelen voor proactieve dienstverlening in de bijstand waren gereserveerd, oplopend tot ruim 30 miljoen euro in 2030; constaterende dat deze middelen in de huidige begroting niet langer beschikbaar zijn; constaterende dat naar schatting circa 150.000 mensen recht hebben op bijstand maar daar geen gebruik van maken; overwegende dat proactieve dienstverlening eraan bijdraagt dat mensen die recht hebben op bijstand tijdig in beeld komen en niet onnodig onder het bestaansminimum leven; overwegende dat juist de bijstand het laatste vangnet vormt voor mensen zonder andere inkomsten; verzoekt de regering de eerder gereserveerde structurele middelen voor proactieve dienstverlening, oplopend tot 30 miljoen euro in 2030, opnieuw beschikbaar te stellen voor de bijstand.
15 april | GL-PvdA, CU, SP |

Stemverwachting

Verkiezingsprogramma PvdD

Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)

Argumenten voor: De partij stelt dat een menswaardige sociale zekerheid gebaseerd moet zijn op 'vertrouwen en bestaanszekerheid' [2]. Bovendien willen zij dat gemeenten de middelen krijgen 'om sociaal werk van hoge kwaliteit te leveren, zodat niemand tussen wal en schip valt' [1]. Proactieve dienstverlening helpt voorkomen dat mensen die recht hebben op bijstand onder het bestaansminimum leven, wat direct aansluit bij de ambitie dat iedereen een 'inkomen dat genoeg is om fatsoenlijk van te leven' verdient [1].

Argumenten tegen: Er is geen directe aanleiding in het verkiezingsprogramma om tegen extra investeringen in het bereiken van mensen die recht hebben op bijstand te stemmen. Mogelijke weerstand zou enkel kunnen voortvloeien uit een voorkeur voor structurele hervorming boven het behoud van specifieke onderdelen van het huidige systeem, maar dit weegt niet op tegen de brede focus op preventie en ondersteuning.

Bronnen:

  1. "Sociale zekerheid moet simpel, rechtvaardig en menselijk zijn. Iedereen verdient een inkomen dat genoeg is om fatsoenlijk van te leven, zonder onnodige bureaucratie, wantrouwen of voorwaarden die de toegang belemmeren. We richten ons op een systeem dat mensen ondersteunt waar dat nodig is, met ruimte voor eigen initiatief en groei. Inclusiviteit staat centraal: of je nu een beperking hebt, neurodivergent bent of zelfstandig werkt, iedereen krijgt passende kansen en ondersteuning. Gemeenten krijgen de middelen om sociaal werk van hoge kwaliteit te leveren, zodat niemand tussen wal en schip valt. Dit is een sociale zekerheid die niet alleen vangt, maar ook versterkt en verbindt."
  2. "In een rechtvaardige samenleving wordt niemand aan zijn lot overgelaten. Toch leven nog steeds honderdduizenden mensen in Nederland in armoede of met problematische schulden. Dat is onacceptabel in een rijk land. We kiezen daarom voor een fundamenteel andere aanpak: niet langer symptoombestrijding, maar preventie, vertrouwen en bestaanszekerheid als uitgangspunt. Daarbij is autonomie cruciaal, mensen in de schulden moeten zélf weer grip krijgen op hun leven. Alleen dan is schuldenproblematiek echt structureel op te lossen."