Meer geld voor proactieve bijstand

De regering moet opnieuw 30,1 miljoen euro beschikbaar stellen voor proactieve dienstverlening in de bijstand. Ongeveer 150.000 mensen hebben recht op bijstand maar maken daar geen gebruik van. Met actieve hulp komen zij tijdig in beeld en hoeven zij niet onder het bestaansminimum te leven.

Motie van het lid Lahlah c.s.

De kamer, constaterende dat er structurele middelen voor proactieve dienstverlening in de bijstand waren gereserveerd, oplopend tot € 30,1 miljoen in 2030; constaterende dat deze middelen in de huidige begroting niet langer beschikbaar zijn; constaterende dat naar schatting circa 150.000 mensen recht hebben op bijstand maar daar geen gebruik van maken; overwegende dat proactieve dienstverlening eraan bijdraagt dat mensen die recht hebben op bijstand tijdig in beeld komen en niet onnodig onder het bestaansminimum leven; overwegende dat juist de bijstand het laatste vangnet vormt voor mensen zonder andere inkomsten; verzoekt de regering de eerder gereserveerde structurele middelen voor proactieve dienstverlening, oplopend tot € 30,1 miljoen in 2030, opnieuw beschikbaarte stellen voor de bijstand.
15 april | GL-PvdA, SP, CU |

Partijstandpunten

D66VVDGL-PvdAPVVCDAJA21FVDMarkuszBBBCUDENKPvdDSGPSPKeijzerVolt50PLUS

Verkiezingsprogramma PvdD over dit onderwerp

Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)

Waarom voor? De partij streeft naar een sociale zekerheid die 'simpel, rechtvaardig en menselijk' is en waarbij niemand tussen wal en schip valt [1]. Omdat mensen die recht hebben op bijstand deze nu vaak mislopen, sluit proactieve dienstverlening aan bij de inzet op een systeem dat mensen 'ondersteunt waar dat nodig is' [1]. Bovendien stelt de partij dat gemeenten 'voldoende middelen' moeten krijgen om sociaal werk van hoge kwaliteit te leveren [1][3], wat de motie ondersteunt.

Waarom tegen? Er zijn geen directe argumenten in het programma gevonden om tegen de inzet van middelen voor proactieve dienstverlening te stemmen. De enige mogelijke nuancering is dat de partij inzet op een 'fundamenteel andere aanpak' waarbij mensen meer autonomie krijgen om zelf grip op hun leven te krijgen [2], maar dit staat niet in de weg van overheidssteun om mensen tijdig in beeld te krijgen.

Bronnen:

  1. "Sociale zekerheid moet simpel, rechtvaardig en menselijk zijn. Iedereen verdient een inkomen dat genoeg is om fatsoenlijk van te leven, zonder onnodige bureaucratie, wantrouwen of voorwaarden die de toegang belemmeren. We richten ons op een systeem dat mensen ondersteunt waar dat nodig is, met ruimte voor eigen initiatief en groei. Inclusiviteit staat centraal: of je nu een beperking hebt, neurodivergent bent of zelfstandig werkt, iedereen krijgt passende kansen en ondersteuning. Gemeenten krijgen de middelen om sociaal werk van hoge kwaliteit te leveren, zodat niemand tussen wal en schip valt. Dit is een sociale zekerheid die niet alleen vangt, maar ook versterkt en verbindt." (0.685)
  2. "In een rechtvaardige samenleving wordt niemand aan zijn lot overgelaten. Toch leven nog steeds honderdduizenden mensen in Nederland in armoede of met problematische schulden. Dat is onacceptabel in een rijk land. We kiezen daarom voor een fundamenteel andere aanpak: niet langer symptoombestrijding, maar preventie, vertrouwen en bestaanszekerheid als uitgangspunt. Daarbij is autonomie cruciaal, mensen in de schulden moeten zélf weer grip krijgen op hun leven. Alleen dan is schuldenproblematiek echt structureel op te lossen." (0.678)
  3. "Mensen met een beperking krijgen recht op werk via sociale werkvoorzieningen met betekenisvol werk dicht bij huis, goede begeleiding en een volwaardig inkomen. Gemeenten krijgen voldoende middelen om sociaal werk van goede kwaliteit en continuïteit te kunnen garanderen, zonder te hoeven bezuinigen. We verankeren in de wet de minimale eisen voor het begeleidingsaanbod door gemeenten en bouwen op expertise van werkontwikkelbedrijven." (0.677)