Behoud huidig maximumdagloon uitkeringen

De regering moet de geplande verlaging van het maximumdagloon voor bestaande uitkeringen stoppen. Deze verlaging zorgt voor grote onzekerheid en betekent dat 260 duizend mensen tot 20 procent van hun inkomen verliezen.

Motie van het lid Patijn

De kamer, constaterende dat de regering het maximum dagloon wil verlagen, waardoor 260 duizend mensen die nu een uitkering krijgen tot 20% van hun inkomen verliezen; constaterende dat dit tot grote onzekerheid leidt; verzoekt de regering om de voorgenomen verlaging van het maximumdagloon direct van tafel te halen voor alle bestaande gevallen in alle uitkeringen.
22 april | GL-PvdA |

Partijstandpunten

Verkiezingsprogramma CDA over dit onderwerp

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 80%)

Waarom voor? De partij stelt dat ze rechten van bestaande uitkeringen niet aantast [1]. Door de verlaging van het maximumdagloon voor bestaande gevallen tegen te gaan, blijft de partij trouw aan dit principe van bescherming van huidige uitkeringsrechten.

Waarom tegen? De partij geeft aan dat het stelsel van arbeidsongeschiktheid (WIA) en de bijbehorende bepaling van het dagloon aan herziening toe is vanwege een vastlopende uitvoering en toenemende instroom [3], en werkt aan het vergaand vereenvoudigen van onder meer het dagloon [2]. Dit zou kunnen pleiten voor hervormingen in de systematiek, inclusief mogelijk het dagloon.

Bronnen:

  1. "Voor een toekomstbestendig arbeidsongeschiktheidsstelsel maken we één uitkering voor duurzame en niet-duurzame arbeidsongeschikten; we tasten de rechten van bestaande uitkeringen niet aan. Dit werken we uit samen met de sociale partners." (0.676)
  2. "Ondertussen werken we aan het vergaand vereenvoudigen van de WIA, onder meer bij de vaststelling van maatmanloon en dagloon en de keuringssystematiek." (0.669)
  3. "Het stelsel van loondoorbetaling bij ziekte (Poortwachter) en arbeidsongeschiktheid (WIA) is aan herziening toe. Het ziekteverzuim en de instroom in de WIA nemen fors toe, juist ook bij jongvolwassenen, en de uitstroom is laag. Voor werkgevers knelt de twee jaar loondoorbetalingmet bijbehorende verplichtingen en de uitvoering door het UWV loopt vast, ook door de vele herkeuringen. Het stelsel biedt mensen onvoldoende zekerheid als werken echt niet meer kan én daagt onvoldoende uit om - waar dat wel kan - weer passend werk te vinden. Terwijl we iedereen hard nodig hebben." (0.662)