Onderzoek naar terugkerende asielzoekers
De regering moet onderzoeken hoe vaak asielzoekers die onder de Dublinverordening (Europese asielregels) naar een ander land zijn gestuurd, binnen een jaar weer in Nederland aankomen. Dit gebeurt namelijk vaak. Hierdoor worden mensen steeds opnieuw verplaatst zonder oplossing. Dit ondermijnt het systeem en zorgt voor extra druk op de asielketen (de opvang van vluchtelingen).
Motie van het lid Schenk over in kaart brengen hoe vaak asielzoekers die aan een andere lidstaat zijn overgedragen binnen één jaar opnieuw in Nederland worden aangetroffen
De kamer, constaterende dat asielzoekers die op grond van de Dublinverordening worden overgedragen aan een andere lidstaat zich in de praktijk opnieuw naar Nederland kunnen begeven; constaterende dat hierdoor situaties ontstaan waarin dezelfde persoon herhaaldelijk tussen lidstaten wordt overgedragen zonder structurele oplossing; overwegende dat dit het functioneren van het Dublinsysteem ondermijnt en leidt tot onnodige extra druk op de asielketen; verzoekt de regering in kaart te brengen hoe vaak asielzoekers die op grond van de Dublinverordening zijn overgedragen aan een andere lidstaat binnen één jaar opnieuw in Nederland worden aangetroffen dan wel opnieuw een asielaanvraag indienen, en de Kamer hierover te informeren.2 juni | FVD | Verworpen: 51–99 |
Stemuitslag
Verkiezingsprogramma PvdD
Stemverwachting: voor (vrij zeker, 80%)
Argumenten voor: De partij geeft aan dat er in Nederland een groot tekort is aan opvanglocaties en dat de omstandigheden in de opvang zorgelijk zijn [1]. Het in kaart brengen van de druk die het Dublinsysteem op de asielketen legt, sluit aan bij de problematiek van de druk op de opvang die de partij signaleert. Daarnaast streeft de partij naar een eerlijke verdeling van vluchtelingen op basis van draagkracht [2].
Argumenten tegen: De verstrekte teksten bieden geen argumenten om tegen het in kaart brengen van de druk op de asielketen te stemmen.
Bronnen:
- "Er is in Nederland al lange tijd een groot tekort aan opvanglocaties voor asielzoekers. Dit is het gevolg van politieke keuzes. De omstandigheden op de locaties zijn op z'n minst zorgelijk en niet zelden mensonwaardig. In 2024 sprak de Inspectie Justitie en Veiligheid zelfs van een 'zeer ernstige veiligheidssituatie' in Ter Apel, voor zowel medewerkers als asielzoekers."
- "Het overgrote deel van de mensen die vluchten, komt niet in Nederland of in Europa terecht. In 2024 bestond slechts 12 procent van de migratie naar Nederland uit asielmigratie. Rond 70% van de vluchtelingen wordt 'in de regio' opgevangen, vaak onder erbarmelijke leefomstandigheden. De meeste landen die vluchtelingen opvangen zijn lage- en middeninkomenslanden. Meer geld voor regionale opvang alleen maakt het beleid niet rechtvaardig. Een eerlijke verdeling van vluchtelingen naar draagkracht zou het uitgangspunt moeten zijn. Humanitaire hulp moet gebaseerd zijn op twee pijlers: het verbeteren van de directe leefomstandigheden en het creëren van toekomstperspectief. Wij willen een wereld waarin iedereen gelijk wordt behandeld, ongeacht geboorteplaats. Er zijn tienduizenden mensen gestorven op de Middellandse Zee, onder andere doordat welvarende landen geen veilige vluchtwegen willen bieden. Onderweg naar Europa komen mensen terecht in mensonterende kampen en detentiecentra. Mensenrechtenorganisaties en journalisten beschrijven gewelddadige en illegale 'pushbacks' waarbij asielzoekers en migranten na aankomst in de EU terug de grens over worden gezet. Europese landen dwingen mensen terug naar levensgevaarlijke situaties, bijvoorbeeld naar Afghanistan. Nederland is hieraan medeplichtig. Aan de grenzen van Tunesië sterven kinderen door dorst en uitputting, omdat ze door de Tunesische overheid worden achtergelaten in een woestijn."