De regering moet beheerplannen voor Natura 2000-gebieden (beschermde natuurgebieden) centraal stellen in het stikstofbeleid. Alleen stikstofuitstoot verminderen zorgt namelijk niet direct voor natuurherstel en lost de vergunningsproblemen niet op. De regering moet daarom met provincies afspraken maken over meer budget en beter toezicht op het natuurbeheer.
Motie van het lid Flach c.s. over afspraken met provincies over meer inzet op adequaat natuurbeheer in bestaande gebieden
De kamer,
overwegende dat in het rapport Van verwarring naar verbinding wordt
aangegeven dat aanpak van de ecologische problematiek in Natura
2000-gebieden primair gebaat is bij adequate beheerplannen, inclusief
bijpassende stikstofparagraaf en monitoring, en uitvoering van noodzakelijke maatregelen voor instandhouding en herstel;
van mening dat bij een eenzijdige focus op reductie van de stikstofuitstoot
en het halen van kritische depositiewaarden de kans reƫel is dat op korte
termijn geen sprake is van natuurherstel en dat de vergunningenproblematiek niet opgelost wordt;
verzoekt de regering de beheerplannen voor Natura 2000-gebieden een
meer centrale rol in het stikstof- en natuurbeleid te geven, met een
bijpassende stikstofparagraaf;
verzoekt de regering afspraken te maken met provincies over meer inzet
op adequaat natuurbeheer in bestaande gebieden, inclusief voldoende
budget daarvoor, en over versterking van het toezicht op de uitvoering
van monitoring, beheer en herstelmaatregelen in Natura 2000-gebieden.
Argumenten voor: De partij pleit voor een gebiedsgerichte aanpak op basis van metingen [3] en een doelgerichte stikstofaanpak [2]. Daarnaast wordt de samenwerking tussen gebiedspartijen, gemeenten en provincies voor natuurherstel aangemoedigd en wordt gesteld dat dit steun en ruimte vanuit het Rijk verdient [1].
Argumenten tegen:
Bronnen:
"In verschillende gebieden, zoals de Foodvalley, wordt door gebiedspartijen, gemeenten en provincie al goed samengewerkt aan uitstootreductie, herstructurering en natuurherstel. Dat verdient alle steun en ruimte vanuit het Rijk."
"8.5 Doelgerichte stikstofaanpak"
"Gebieden waar de landbouw weinig problemen voor de waterkwaliteit veroorzaakt, worden niet aangewezen als kwetsbaar gebied voor de Nitraatrichtlijn. Het volgende actieprogramma voor de Nitraatrichtlijn bevat de volgende elementen: 1) meer doelsturing, bijvoorbeeld op basis van het stikstofbodemoverschot, in plaats van een stapeling van middelvoorschriften, 2) een gebiedsgerichte aanpak op basis van metingen, 3) meer ruimte voor het uitrijden van mest bij hoge gewasopbrengsten."