Gemeenten beslissen over asielopvang

Gemeenten moeten zelf mogen beslissen of zij asielopvang bieden. De keuze voor de komst van asielzoekers is een besluit voor de gemeente zelf.

Motie van de leden Ceulemans en Diederik van Dijk over uitspreken dat het aan de gemeenten zelf is of ze asielopvang willen

De kamer, spreekt uit dat het uiteindelijk aan gemeenten zelf is om te bepalen of ze wel of geen asielopvang willen.
17 juni | JA21, SGP | Verworpen: 48–101 |

Stemuitslag

PVVJA21FVDMarkuszBBBSGP
D66VVDCDACUDENKPvdDSPVolt50PLUS

Verkiezingsprogramma CDA

Stemverwachting: tegen (vrij zeker, 75%)

Argumenten voor: De partij pleit voor een gelijkwaardige verhouding tussen het Rijk en decentrale overheden, waarbij meer ruimte in de regelgeving nodig is om lokaal te doen wat lokaal nodig is [2]. Daarnaast wordt benadrukt dat lokale verbondenheid en de passende schaal bij de gemeenschap leidend moeten zijn [3] en dat de autonomie van gemeenten gewaarborgd moet worden [4].

Argumenten tegen: De partij wil de Spreidingswet doorzetten en stelt dat gemeenten solidariteit moeten tonen door allemaal naar vermogen bij te dragen aan de asielopvang en de huisvesting van statushouders [1].

Bronnen:

  1. "We versterken de asielketen (IND en COA) zodat de wachttijden teruglopen. We stimuleren de inzet van vrijwilligers uit de omgeving die helpen met werk en taal en willen waar mogelijk kleinschalige opvang. Gemeenten tonen solidariteit met Ter Apel en dragen allemaal naar vermogen bij aan asielopvang en de huisvesting van statushouders. Daarom zetten we de Spreidingswet door."
  2. "De gemeente is de eerste overheid. Het CDA pleit voor gelijkwaardige samenwerking en verhouding tussen Rijk en decentrale overheden, waarin iedere bestuurslaag verantwoordelijkheid neemt én levert. Dat vergt meer ruimte in de regelgeving om lokaal te doen wat lokaal nodig is, een lagere verantwoordingslast, en meer ruimte voor de menselijke maat in beleid. Regels en financiële afspraken moeten meerjarig en betrouwbaar zijn."
  3. "Het CDA erkent dat iedere gemeenschap anders is. Gemeenten kunnen klein, middelgroot of groot zijn, afhankelijk van wat aansluit bij de samenleving. Voor ons kan herindeling ook opsplitsing of verkleining betekenen. Lokale verbondenheid en de passende schaal bij de gemeenschap zijn leidend."
  4. "In de afspraken tussen Rijk en gemeenten komt een gegarandeerde ondergrens voor de autonome ruimte van gemeentelijke begrotingen: het samenlevingsdeel. Dit samenlevingsdeel waarborgt autonomie van gemeenten en daarmee ruimte voor investeringen in sport, cultuur, verenigingen, vrijwilligers en buurtprogramma's die de lokale samenleving versterken."