Gemeenten beslissen over asielopvang

Gemeenten moeten zelf mogen beslissen of zij asielopvang bieden. De keuze voor de komst van asielzoekers is een besluit voor de gemeente zelf.

Motie van de leden Ceulemans en Diederik van Dijk over uitspreken dat het aan de gemeenten zelf is of ze asielopvang willen

De kamer, spreekt uit dat het uiteindelijk aan gemeenten zelf is om te bepalen of ze wel of geen asielopvang willen.
17 juni | JA21, SGP | Verworpen: 48–101 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma JA21

Stemverwachting: voor (erg zeker, 100%)

Argumenten voor: De partij stelt dat de lokale democratie wordt buitenspel gezet door de Spreidingswet, omdat gemeenteraden AZC's vaak tegen hun wil opgelegd krijgen door de centrale overheid [3]. Daarnaast wil de partij de wettelijke taakstellingen voor gemeenten met betrekking tot de huisvesting van statushouders afschaffen [1] en pleit zij voor het niet opleggen van sancties aan gemeenten die niet voldoen aan de opgave uit de Spreidingswet [2]. Ook het streven naar een einde aan asielopvang in Nederland [4] is consistent met het idee dat gemeenten niet gedwongen moeten worden tot opvang.

Argumenten tegen: Het programma bevat geen argumenten om tegen de motie te stemmen.

Bronnen:

  1. "Afschaffen voorrangsregeling en wettelijke taakstellingen voor gemeenten met betrekking tot de huisvesting van statushouders."
  2. "Geen sancties tegen gemeenten die in de tussentijd niet voldoen aan de opgave uit de Spreidingswet."
  3. "Vanwege de grote negatieve impact op onze samenleving heeft het beperken van asielmigratie de hoogste prioriteit voor JA21. Nederland kent een van de hoogste inwilligings -percentages van Europa, met de afgelopen jaren een piek van 85%. Hiermee leidt een asielaanvraag in Nederland veel vaker tot een verblijfsvergunning dan in de ons omringende landen. Het verkeerde signaal dat hiervan uitgaat leidt tot een structureel hoge asielinstroom, die vervolgens weer leidt tot een chronisch tekort aan opvangplekken en overlast rond overvolle AZC's. In plaats van serieus werk te maken van instroombeperking koos het kabinet-Rutte IV ervoor om gemeenten wettelijk te verplichten tot asielopvang middels de Spreidingswet. De slechtst denkbare stap. Deze wet pakt niet de kern van het probleem aan, maar neemt juist ieder urgen -tiegevoel weg om de instroom in te perken. Bovendien wordt de lokale democratie ermee buitenspel gezet. De gemeenteraad wil geen AZC? Met een Haagse pennenstreek komt het er alsnog. Ondanks de belofte van het kabinet-Schoof om de Spreidingswet in te trekken, is hiermee nog geen be -gin gemaakt, waardoor nu overal in het land verplichte AZC's verrijzen. Vaak tegen de wil van de lokale bevolking in. Door het hoge inwilligingspercentage worden asielzoekers in de regel vervolgens statushouder, waarna zij op grond van ver -plichte taakstellingen voor gemeenten met voorrang worden gehuisvest, wat de woningnood verder doet oplopen en er -voor zorgt dat eigen inwoners langer op de wachtlijst voor een sociale huurwoning staan. Als klap op de vuurpijl keren uitgeprocedeerde asielzoekers die geen verblijfsvergunning krijgen veelal niet terug naar het land van herkomst. In plaats daarvan verdwijnen zij van de radar of blijven zij als illegaal in Nederland. Onacceptabel is daarnaast de ongekende overlast die asielzoekers uit veilige landen (spoor 2-asielzoekers) veroorzaken in plaatsen als Ter Apel en Budel. Voor hen wil JA21 een gebiedsverbod voor alle locaties buiten het AZCterrein en hen in afwachting van uitzetting in vreemdelingenbewaring plaatsen."
  4. "In EU-verband moet Nederland prioriteit geven aan opvang in de regio, het externaliseren van de asielprocedure, re -turn hubs, en het aanscherpen van het aankomende EUmigratiepact. Opvang in de regio is het beste alternatief voor het huidige inhumane en falende asielsysteem. Dit principe gaat ervan uit dat vluchtelingen zo dicht mogelijk bij hun land van herkomst worden geholpen. In EU-verband moeten duidelijke afspraken worden gemaakt met opvanglanden, waarna zij ondersteuning ontvangen om deze opvang or -dentelijk te organiseren. Dit systeem vergemakkelijkt terug -keer, bespaart vluchtelingen een levensgevaarlijke reis naar Europa, ontneemt mensensmokkelaars hun verdienmodel, en scheelt aanzienlijk in de kosten. Oftewel: een duurzame en humane systeemverandering en een einde aan asielop -vang in Nederland."