De regering moet de Kamer een kosten-batenanalyse sturen over maatregelen tegen PFAS (schadelijke chemische stoffen). Deze maatregelen hebben namelijk grote gevolgen voor de gezondheid en het milieu. Ook de kosten voor bedrijven en de impact op belangrijke zaken zoals drinkwater en de industrie moeten goed worden onderzocht.
Motie van het lid Van Duijvenvoorde over bij verdere uitwerking van pfas-maatregelen een kosten-batenanalyse aan de Kamer sturen
De kamer,
constaterende dat het kabinet inzet op een Europese pfas-restrictie en
daarnaast onderzoekt of en hoe een gedeeltelijk pfas-lozingsverbod
mogelijk is;
overwegende dat pfas een brede groep chemische stoffen betreft met
uiteenlopende eigenschappen, toepassingen, blootstellingsroutes en
risicoprofielen;
overwegende dat maatregelen tegen pfas niet alleen moeten worden
beoordeeld op milieuwinst en gezondheidswinst, maar ook op uitvoerbaarheid, handhaafbaarheid, maatschappelijke kosten en gevolgen voor
essentiële functies zoals drinkwaterwinning, bodemsanering, afvalverwerking, waterbeheer, infrastructuur, medische toepassingen en industriële processen;
verzoekt de regering om bij de verdere uitwerking van pfas-maatregelen,
waaronder de Nederlandse inzet voor de Europese pfas-restrictie en het
onderzoek naar een gedeeltelijk pfas-lozingsverbod, de Kamer een
kosten-batenanalyse te sturen waarin ten minste wordt ingegaan op:
– de verwachte milieuwinst en gezondheidswinst;
– de uitvoerings- en handhavingskosten voor de overheid en het
bedrijfsleven;
– de gevolgen voor essentiële maatschappelijke functies;
– de beschikbaarheid, veiligheid en kosten van alternatieven;
– de juridische houdbaarheid en proportionaliteit van de gekozen
maatregelen.
Argumenten voor: De partij vindt dat de financiële implicaties van 'grote plannen' aan de kiezer voorgelegd moeten worden [1]. Zij pleiten voor een politiek die gebaseerd is op feiten en reële toekomstbeelden, waarbij voorkomen moet worden dat er plannen worden gepresenteerd die op geen enkele wijze haalbaar of betaalbaar zijn [5]. Het verzoek in de motie om een analyse te sturen over de kosten, baten en de gevolgen voor essentiële maatschappelijke functies sluit aan bij de wens om de financiële impact van groot beleid inzichtelijk te maken [1][3].
Argumenten tegen: De partij is kritisch op de huidige manier van doorrekenen, omdat dit een ambtelijk rekenmodel is dat gericht is op de korte termijn en een sta-in-de-weg kan zijn voor het presenteren van een heldere toekomstvisie [2][4]. Zij zouden kunnen vrezen dat een dergelijke analyse beperkt blijft tot een beperkte reikwijdte die de fundamentele koers van het land niet meeneemt [4].
Bronnen:
"Want hoewel het op zichzelf natuurlijk klopt, dat je het gehele klimaatbeleid - dat in vele jaren is opgebouwd, dat ten uitvoer wordt gebracht door vele bestuurslagen en verdeeld wordt over vele instanties die daarbij gebruik maken van talloze (inter)nationale subsidies en publiek-private 'investeringsfondsen' - niet zomaar in één regeerperiode, met een enkele pennenstreek, kunt afschaffen (en je in onze parlementaire democratie überhaupt slechts langzaam grote veranderingen kunt doorvoeren), vinden wij dat de financiële implicaties van dergelijke 'grote plannen' juist wél aan de kiezer zouden moeten worden voorgelegd."
"Je kunt hetzelfde ook anders zeggen: de doorrekeningssystematiek van het CPB is een ambtelijk rekenmodel dat geschikt is om op korte termijn te becijferen hoeveel overheidsgeld beschikbaar komt voor bepaalde acute maatregelen. Het laat (bij benadering) zien wat er morgen gebeurt met de zorgkosten als je vandaag de orthodontist in het basispakket opneemt. Het is een vorm van huishoudkunde die nuttig kan zijn wanneer je de kwartaalbegroting opstelt - maar die we niet moeten verwarren met de visie, de hoofdrichting die we als land op willen."
"Opnieuw: alle begrip dat zoiets wellicht niet tot op de komma nauwkeurig te becijferen valt. Maar dit grotere plaatje is wat ons betreft wél waarover verkiezingen zouden moeten gaan."
"Deze inkadering maakt het onmogelijk om een visie voor de lange termijn aan het CPB voor te leggen. Ons parlementaire systeem wordt immers gekenmerkt door lange lijnen, trage aanpassingsprocedures en eindeloze beroepstermijnen. Verleende vergunningen, vergunde aanbestedingen, gesloten verdragen: je bent er niet zomaar vanaf. Daardoor blijkt een 'doorrekening' met een tijdsbestek van slechts vier jaar vooral een sta-in-de-weg om een heldere toekomstvisie te kunnen presenteren."
"Wij staan in principe achter dit idee. Politiek hoort te draaien om feiten, om reële toekomstbeelden en de uitwisseling van totaalplaatjes. Zomaar strooien met cadeautjes die op geen enkele wijze haalbaar of betaalbaar zijn - daar schieten we niets mee op."