De regering moet een basisniveau vaststellen voor het schulden- en armoedebeleid van gemeenten. Dit niveau moet gebaseerd zijn op succesvolle regelingen uit de praktijk. Het vastleggen van dit basisniveau mag niet worden gebruikt om te bezuinigen. Nu verschillen de regels per gemeente te veel. Dit heeft grote negatieve gevolgen voor volwassenen en kinderen.
Motie van het lid Patijn c.s. over voor een basisniveau van regelingen gemeenten met een succesvol en toereikend schulden- en armoedebeleid volgen
De kamer,
constaterende dat er grote verschillen zijn in de uitvoering van schuldenen armoedebeleid tussen gemeenten;
constaterende dat voor volwassenen en kinderen de negatieve gevolgen
van deze «postcodeloterij» groot zijn;
constaterende dat het kabinet werkt aan vereenvoudiging en een
basisniveau van aanvullende gemeentelijke regelingen, waarbij ook
gemeentelijk armoede- en schuldenbeleid wordt geüniformeerd;
verzoekt de regering om gemeenten met een succesvol en toereikend
schulden- en armoedebeleid te volgen als het gaat om een basisniveau en
het vastleggen van een basisniveau niet te gebruiken als een bezuinigingspost.
Argumenten voor: De partij streeft ernaar dat er geen enkel kind of volwassene meer in armoede leeft en vindt dat de overheid de taak heeft om het recht op bestaanszekerheid te garanderen [2]. Daarnaast wil de partij dat iedereen in Nederland, ongeacht waar men woont, kan rekenen op goede voorzieningen [1].
Argumenten tegen: De partij wil dat lokale bestuurders juist meer ruimte krijgen om zelf oplossingen te bedenken voor hun eigen gebied [1].
Bronnen:
"Elke regio verdient gelijke woonkansen. In iedere regio een gelijke kans op een woning. Iedereen in Nederland moet kunnen rekenen op goede voorzieningen en bereikbaarheid, waar je ook woont. We verkleinen de economische verschillen en het tekort aan voorzieningen tussen regio's door overheidsinstanties beter te spreiden en te investeren in nieuwe industrieën. Lokale bestuurders krijgen meer ruimte om zelf oplossingen te bedenken voor hun eigen gebied."
"Géén kind en volwassene meer in armoede. We accepteren als samenleving niet dat er mensen in armoede moeten leven door politieke keuzes. In de Grondwet staan sociale grondrechten: het recht op een woning, het recht op zorg, het recht op maatschappelijke en culturele ontplooiing en het recht op bestaanszekerheid. Deze rechten worden juridisch afdwingbaar en de overheid krijgt de taak om deze rechten te garanderen."