Basisregels voor armoede en schulden
De regering moet een basisniveau vaststellen voor het schulden- en armoedebeleid van gemeenten. Dit niveau moet gebaseerd zijn op succesvolle regelingen uit de praktijk. Het vastleggen van dit basisniveau mag niet worden gebruikt om te bezuinigen. Nu verschillen de regels per gemeente te veel. Dit heeft grote negatieve gevolgen voor volwassenen en kinderen.
Motie van het lid Patijn c.s. over voor een basisniveau van regelingen gemeenten met een succesvol en toereikend schulden- en armoedebeleid volgen
De kamer, constaterende dat er grote verschillen zijn in de uitvoering van schuldenen armoedebeleid tussen gemeenten; constaterende dat voor volwassenen en kinderen de negatieve gevolgen van deze «postcodeloterij» groot zijn; constaterende dat het kabinet werkt aan vereenvoudiging en een basisniveau van aanvullende gemeentelijke regelingen, waarbij ook gemeentelijk armoede- en schuldenbeleid wordt geüniformeerd; verzoekt de regering om gemeenten met een succesvol en toereikend schulden- en armoedebeleid te volgen als het gaat om een basisniveau en het vastleggen van een basisniveau niet te gebruiken als een bezuinigingspost.18 juni | CU | Aangenomen: 89–60 |
Stemuitslag
Verkiezingsprogramma CU
Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)
Argumenten voor: De partij wil de grote verschillen in armoedebeleid en de kwaliteit van schuldhulpverlening tussen gemeenten verkleinen [1][2]. Er is behoefte aan meer eenvoud en het vastleggen van minimumeisen via een kwaliteitskader [1][2], evenals aan harmonisering van de ondersteuning voor ouders bij gemeenten [4]. Daarnaast benadrukt de partij dat gemeenten adequate financiële middelen moeten hebben om hun werk te doen [1] en dat het Rijk geen taken mag overhevelen zonder toereikend budget [3].
Argumenten tegen: De partij vindt dat gemeenten ruimte moeten hebben voor eigen beleid [3] en dat zij lokaal toegespitst armoedebeleid moeten kunnen voeren [1], wat mogelijk bemoeilijkt wordt door een strikt landelijk basisniveau.
Bronnen:
- "Het aantal mensen en kinderen dat in armoede leeft moet sterk omlaag. Voor een beter armoedebeleid is het advies van de Commissie Sociaal Minimum de leidraad. Het sociaal minimum moet voldoende zijn om van rond te kunnen komen. Periodiek wordt getoetst of het sociaal minimum nog voldoende is. Ook wordt het niet-gebruik van regelingen teruggedrongen (bijvoorbeeld via gegevensuitwisseling). De verschillen in armoederegelingen tussen gemeenten zijn nu te groot en een aantal verschillende regelingen te ingewikkeld. Dit moet eenvoudiger. Gemeenten moeten adequate financiële middelen hebben om goed, lokaal toegespitst armoedebeleid te voeren. De Rijksoverheid gaat weer werken met een doelstelling om de (kinder)armoede te verlagen in plaats van armoede niet te laten toenemen."
- "De kwaliteitsverschillen van de schuldhulpverlening tussen gemeenten zijn groot, in sommige gevallen te groot. Er komt daarom een uitbreiding van het kwaliteitskader waarin minimumeisen worden vastgelegd. Dit wordt verankerd in de Wet Gemeentelijke schuldhulpverlening. Mensen met schulden moeten sneller (en in een eerder stadium) geholpen worden met een duidelijk plan met perspectief op een schuldenvrije toekomst. Het sociaal minimum wordt de absolute ondergrens voor beslagleggingen. Samen met de schuldhulpverlener wordt het beste instrument (bijvoorbeeld een saneringskrediet) gezocht dat mensen met schulden zo snel mogelijk rust en perspectief biedt."
- "De Rijksoverheid moet recht doen aan gemeenten als eerste overheid. Van alle overheden krijgen burgers vaak het meest te maken met de eigen gemeente, van de wieg tot het graf. Het Rijk geeft gemeenten daarom ruimte, vertrouwen en voldoende geld om hun werk te kunnen doen. De Rijksoverheid stopt met het overhevelen van taken aan gemeenten zonder toereikend budget en herstelt waar dit de afgelopen jaren is misgegaan: geen taken zonder knaken. Gemeenten worden beter gefinancierd zodat ze ruimte hebben voor eigen beleid."
- "Gedupeerde ouders van het kinderopvangtoeslagschandaal snakken naar een einde van hun hersteltraject, dat al vele jaren voortduurt. De ChristenUnie wil daadkrachtige uitvoering van een uniform schadekader, snellere schikkingen op basis van onafhankelijke schade-expertise en harmonisering van de brede ondersteuning voor ouders bij de gemeenten."