De regering moet een nieuw akkoord sluiten over de banenafspraak (afspraken om mensen met een beperking aan het werk te helpen) samen met de SER. Veel mensen met een beperking kunnen nu niet werken omdat ze toeslagen moeten terugbetalen als ze meer gaan verdienen. Ook tellen veel mensen met een beperking niet mee voor de huidige afspraken. Zo loont werken vaak niet genoeg.
Motie van het lid Vliegenthart c.s. over zorgen dat meer mensen met een beperking kunnen werken
De kamer,
constaterende dat er personeelstekorten zijn, terwijl veel mensen met een
beperking geen baan kunnen vinden;
constaterende dat nog geen 15% van de werkgevers iemand met een
arbeidsbeperking in dienst heeft;
constaterende dat een groot deel van de mensen met een beperking niet
meetelt voor de banenafspraak;
constaterende dat werken niet altijd loont, doordat bijvoorbeeld mensen
met een Wajong- of WIA-uitkering een deel van hun toeslagen moeten
terugbetalen bij meer inkomen;
overwegende dat veel mensen met een beperking om deze en andere
redenen graag willen, maar niet kúnnen meedoen;
overwegende dat we hen en de samenleving hiermee tekortdoen;
verzoekt de regering om met vertegenwoordigers van mensen met een
beperking en de sociale partners verenigd in de SER een aanvullend
akkoord op de banenafspraak te sluiten met het doel dat meer mensen
met een beperking aan het werk kunnen en zij daarvoor een eerlijke
beloning krijgen.
Argumenten voor: De partij wil dat mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt volwaardig kunnen meedoen in de samenleving [1] en ziet beschermde werkomgevingen als een springplank naar werk [3]. Daarnaast streeft de partij naar een aanpak van de arbeidsmarkt die gedragen wordt door 'de polder', waarbij overheid, werkgevers en maatschappelijke organisaties samenwerken [2][6]. Ook is er aandacht voor het verbeteren van de inkomenszekerheid en inkomensondersteuning, met name bij de overgang naar betaald werk [5], en het voorkomen dat burgers financieel benadeeld worden door de uitvoering van sociale zekerheid [4]. Daarnaast wordt gepleit voor eenvoudiger toegankelijke instrumenten zoals loonkostensubsidie voor werkgevers [1].
Argumenten tegen: Het programma biedt geen argumenten om tegen een aanvullend akkoord met sociale partners of de verbetering van de banenafspraak te stemmen.
Bronnen:
"Werk is meer dan inkomen: het geeft mensen structuur, eigenwaarde en verbondenheid met collega's. Een baan is daarmee de beste vorm van sociale zekerheid. Iedereen die aan de kant staat of een afstand heeft tot de arbeidsmarkt, moet volwaardig kunnen meedoen in de samenleving. De ondersteuningsbehoefte van de werknemer staat centraal, bijvoorbeeld via extra begeleiding of een beschutte werkplek. De verschillende instrumenten (zoals jobcoaching of loonkostensubsidie) worden eenvoudiger toegankelijk voor werkgevers, ongeacht via welke wet (WIA, WW, bijstand) de werknemer nu een uitkering ontvangt."
"De krimpende beroepsbevolking, bestaande arbeidsmarktkrapte, grote maatschappelijke uitdagingen (bijvoorbeeld verduurzaming) en groeiende vraag naar personeel in publieke sectoren zoals defensie en zorg, is een grote puzzel voor de arbeidsmarkt en economie. Deze structurele krapte vraagt om een gezamenlijke, met 'de polder' gedragen, aanpak. Werkgevers, werknemers, overheid en maatschappelijke organisaties maken samen de arbeidsmarkt toekomstbestendig. In goed polderoverleg maken we eerlijke keuzes over hoe we arbeid anders organiseren, arbeid eerlijker verdelen en welke prioriteiten we stellen in publieke dienstverlening. Arbeidsmigratie is daarbij geen eenvoudig antwoordvoor de oplossing van onze structurele tekorten."
"De enige zekerheid die veel werknemers op de huidige arbeidsmarkt hebben, is de flexibiliteit van hun baan. We willen af van de situatie dat tijdelijke werknemers voor een werkgever goedkoper zijn dan werknemers die voor onbepaalde tijd in dienst zijn. We streven duurzame arbeidsverhoudingen na tussen werkgevers en werknemers. Bedrijven en werknemers die in elkaar investeren. Voor mensen die duurzaam of tijdelijk afhankelijk zijn van een beschermde werkomgeving, moeten sociale werkvoorzieningen voldoende werkplekken bieden als vangnet en als springplank."
"Er zijn veel problemen bij het UWV, met name bij de uitvoering van de WIA. Er moet volledige duidelijkheid komen. Het UWV zal de situatie op passende wijze moeten oplossen waarbij burgers financieel niet benadeeld worden."
"De Participatiewet is het vangnet zodat iedereen volwaardig mee moet kunnen doen in de samenleving. Nu de wijzigingen van de Participatiewet op korte termijn in gang zijn gezet, is het tijd voor een hervorming van de Participatiewet op lange termijn. Vereenvoudiging van inkomensondersteuning en versteviging van inkomenszekerheid (ook bij de overgang tussen dagbesteding, bijstand en betaald werk) moet daarbij de kern zijn. Onderdeel daarvan ook is perspectief voor chronisch zieken en mensen met een medische urenbeperking in de bijstand,de afschaffing van de 4-wekenzoektermijn bij jongeren en meer ruimte voor initiatieven zoals het bouwdepot dat kwetsbare jongeren financiële stabiliteit biedt."
"Ons land kent een lange traditie van overleg tussen werkgevers en werknemers. In de befaamde Nederlandse polder zijn werkgevers en werknemers belangrijke partners bij grote hervormingsbesluiten over de arbeidsmarkt en sociale zekerheid. In tijden van polarisatie en verwijdering blijven we samen zoeken naar overeenstemming en het gezamenlijk algemeen belang."