De regering moet bij het programma Preventie met Gezag alleen nog geld geven aan maatregelen die echt werken. Dit geld moet specifiek naar jongeren gaan die een groot risico lopen om crimineel te worden. Veel huidige hulpmaatregelen blijken namelijk niet effectief te zijn.
Motie van de leden Coenradie en Ellian over financiële middelen uit Preventie met Gezag uitsluitend beschikbaar stellen aan interventies voor jongeren met een verhoogd risico op criminaliteit
De kamer,
constaterende dat jaarlijks ongeveer 100 miljoen euro wordt besteed aan
Preventie met Gezag;
overwegende dat de effectiviteit van veel interventies onvoldoende is
aangetoond en dat de beschikbare middelen primair terecht moeten
komen bij jongeren met een verhoogd risico op criminaliteit;
verzoekt de regering om binnen Preventie met Gezag uitsluitend nog
financiële middelen beschikbaar te stellen voor effectieve interventies die
specifiek zijn gericht op jongeren met een verhoogd risico op het afglijden
naar criminaliteit.
Argumenten voor: De partij wil de steun voor het Preventieakkoord intrekken om te voorkomen dat de overheid zich bemoeit met persoonlijke keuzes en om 'betutteling' te stoppen [2]. Een motie die de inzet van middelen binnen preventieprogramma's strikt beperkt tot specifieke risicogroepen, sluit aan bij deze wens om de reikwijdte van overheidsbemoeienis te verkleinen [2].
Argumenten tegen: De partij stelt expliciet dat zij wil investeren in verslavingspreventie en betere zorg voor mensen met een drugsverslaving [1]. De motie vereist echter dat middelen voor preventie *uitsluitend* nog worden ingezet voor jongeren met een verhoogd risico op criminaliteit, wat de uitvoering van de beoogde bredere verslavingspreventie en zorg zou blokkeren [1].
Bronnen:
"Meer aandacht voor preventie en behandeling
We investeren in verslavingspreventie en betere zorg voor mensen met een drugsverslaving, zodat gebruikers een reële kans hebben om hun leven weer op te bouwen."
"Stoppen met betutteling
We trekken steun voor het Preventieakkoord in, zodat mensen zelf kunnen beslissen hoe zij willen leven. Dit betekent onder meer dat horecaondernemers en sportkantines de vrijheid terugkrijgen om hun eigen rookbeleid zelf te bepalen en de overheid zich niet bemoeit met persoonlijke keuzes."