De regering moet voor eind 2026 een methode en nulmeting vaststellen om de administratie in de zorg en het welzijn te meten. Dit is nodig om de administratie terug te brengen naar maximaal 20%. Zonder een duidelijke meting en een startpunt is dit doel niet haalbaar.
Motie van het lid Coenradie over een uniforme meetmethode en nulmeting voor administratietijd in zorg en welzijn
De kamer,
constaterende dat in arbeidsmarktafspraken wordt gesproken over het
terugbrengen van administratietijd in zorg en welzijn naar maximaal 20%;
overwegende dat dit doel alleen betekenis heeft als duidelijk is hoe
administratietijd wordt gemeten, wat de huidige nulstand is en welke
concrete stappen per sector worden gezet;
verzoekt de regering om vóór eind 2026 een uniforme meetmethode en
nulmeting voor administratietijd in zorg en welzijn vast te stellen en per
sector een tijdpad aan de Kamer te sturen om administratietijd terug te
brengen tot maximaal 20%, inclusief maatregelen, verantwoordelijke
partijen en rapportagemomenten.
Argumenten voor: De partij wil het werken in de zorg aantrekkelijker maken en stelt daarbij dat een andere organisatie van de zorg kan leiden tot minder tijd besteed aan administratie [1]. Daarnaast streeft de partij naar voldoende personeel in de zorg door de werkdruk behapbaar te maken [2]. Het vaststellen van een meetmethode en een tijdpad om de administratieve last te beperken, sluit aan bij de wens om de zorgsector te verbeteren en de werkdruk te reguleren [2][1].
Argumenten tegen:
Bronnen:
"Goed werk in de zorg. Goede zorg valt of staat met voldoende zorgmedewerkers. Het personeelstekort in de zorg is groot en staat gelijkwaardige toegang in de weg. We willen werken in de zorg aantrekkelijker maken. Dat begint met fatsoenlijke lonen, goede en (sociaal) veilige werkomstandigheden en met meer zeggenschap. Als we de zorg op een andere manier organiseren, hoeven medewerkers minder tijd te besteden aan administratie."
"Wachtlijsten worden langer, personeelstekorten zijn nijpend en door vergrijzing neemt die druk alleen maar toe. Bovendien liggen commerciële kapers op de kust die misbruik maken van ons zorgsysteem. Voor hen staat niet het leveren van goede zorg op de eerste plaats, maar het maken van zoveel mogelijk winst. Om onze zorg van topkwaliteit te houden, moeten we nu ingrijpen. We moeten de jeugdzorg hervormen om onze kinderen recht te doen. Om ieders gezondheid te verbeteren, zetten we in op preventie, vroegsignalering en samenwerking. En we zorgen voor voldoende personeel om de werkdruk behapbaar te maken. We werken toe naar een stelsel waarin we zorg breder bezien en meer leunen op samenwerking en solidariteit. Dat is een sterke publieke zorg, waarin iedereen toegang heeft tot goede zorg, betaalbaar en dichtbij."