Zones rond natuurgebieden verkleinen

De regering moet de zones rond natuurgebieden verkleinen. Grote zones van 500 meter of 1 kilometer helpen de natuur niet bij het herstellen. De zones mogen daarom maximaal 250 meter breed zijn rondom specifieke gebieden met te veel stikstof (hexagonen). Ook mogen deze zones niet voor hele natuurgebieden worden gebruikt.

Motie van het lid Van der Plas over zones beperken tot maximaal 250 meter rond aantoonbaar stikstofoverbelaste hexagonen

De kamer, constaterende dat volgens de wetenschap zoneringen van 500 meter en 1 kilometer rondom natuurgebieden niet bijdragen aan natuurherstel; verzoekt de regering eventuele zones te beperken tot maximaal 250 meter rondom aantoonbaar stikstofoverbelaste hexagonen en deze niet toe te passen op volledige natuurgebieden.
1 juli | BBB |

Stemverwachting

D66VVDPVVCDAJA21FVDMarkuszBBBCUDENKPvdDSGPSP50PLUSKeijzerVolt

Verkiezingsprogramma 50plus

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 75%)

Argumenten voor: De partij wil een herziening van de indeling van Natura 2000-gebieden en pleit voor een minder obsessieve omgang met kleine natuurgebieden [1]. Daarnaast streeft de partij naar een landbouwbeleid dat niet strenger is dan dat van buurlanden [2], wat een beperking van de huidige zoneringen rondom natuurgebieden zou ondersteunen. Ook wordt opgeroepen tot het corrigeren van bestaande maatregelen, met name wanneer deze eerder als symboolpolitiek worden gezien dan als effectieve maatregelen [4].

Argumenten tegen: Het programma bevat geen expliciete argumenten tegen het beperken van de zonering, behalve de algemene wens dat boeren moeten bijdragen aan natuurherstel [3].

Bronnen:

  1. "Herziening van de indeling van Natura 2000-gebieden. Grote aaneengesloten en grensoverschrijdende natuurgebieden worden bevorderd en er wordt minder obsessief omgegaan met kleine natuurgebieden."
  2. "Een Nederlands landbouwbeleid dat niet strenger is dan dat van onze buurlanden."
  3. "Boeren die vernieuwen en bijdragen aan voedselzekerheid en natuurherstel."
  4. "De wens om voorop te lopen, vaak met symboolpolitiek, was sterker dan een werkelijke toewijding aan vermindering van de CO2-uitstoot of aan het beschermen van de Nederlandse welvaart. Dat vraagt om nieuwe maatregelen en correctie van al bestaande maatregelen."