De regering moet onderzoeken hoe het begrotingsproces meer ruimte kan bieden voor investeringen op de lange termijn. Veel grote projecten duren namelijk langer dan één kabinetsperiode. Het huidige systeem is nu te veel gericht op de korte termijn, wat goede keuzes voor de toekomst bemoeilijkt.
Motie van het lid Van Brenk over onderzoeken hoe het begrotingsproces meer ruimte kan bieden voor een langetermijnperspectief op investeringen
De kamer,
overwegende dat belangrijke maatschappelijke en
infrastructurele investeringen zich vaak over meerdere kabinetsperiodes
uitstrekken;
overwegende dat het huidige begrotingsproces zich voornamelijk richt
op de kortere termijn, waardoor de afweging van
langetermijninvesteringen kan worden bemoeilijkt;
overwegende het gedeelde nationale belang van verstandige
investeringsbeslissingen voor de lange termijn;
verzoekt de regering te onderzoeken op welke wijze het
begrotingsproces meer ruimte kan bieden voor een langetermijnperspectief
op investeringen, waaronder een verruiming van het begrotingsvenster, en
de Kamer hierover uiterlijk in het voorjaar te informeren.
Argumenten voor: De partij streeft naar investeringen in zaken die de welvaart op lange termijn versterken, zoals veiligheid, energie, infrastructuur en technologie [1]. Daarnaast is de partij kritisch over de huidige situatie waarbij de overheid geld uitgeeft zonder dat daar altijd een duidelijk rendement tegenover staat [3].
Argumenten tegen: De partij wil vasthouden aan de Europese begrotingsregels om bij crises voldoende begrotingsruimte te behouden [2].
Bronnen:
"Nieuwe focus op welvaart, door gericht te investeren in zaken die aantoonbaar onze welvaart op langere termijn versterken zoals veiligheid, energie, infrastructuur en technologie."
"Ons houden aan de Europese begrotingsregels. Dat betekent een houdbare staatsschuld onder de 60% van het bbp zodat er bij crises voldoende begrotingsruimte is om in te grijpen, en een begrotingstekort dat onder de 3% blijft."
"Investeringen en onze arbeidsproductiviteit nemen af, en door toenemende regeldruk, energieproblematiek, per -soneelstekorten en beleidsonzekerheid verslechtert ons vestigingsklimaat. Tegelijkertijd hebben we na jarenlange versnippering van beleid en een enorme hoeveelheid aan subsidies nu een belastingsysteem dat zelfs experts niet meer begrijpen; van eenvoud en eerlijkheid is weinig over. De lastendruk is te hoog geworden en de overheid geeft steeds meer geld uit zonder dat daar altijd een duidelijk rendement tegenover staat. Bovendien leidt het complexe belasting- en toeslagenstelsel ertoe dat mensen met lagere en middeninkomens er amper op vooruitgaan als ze meer gaan werken."