De regering moet een apart wettelijk stelsel maken voor chronisch zieken. De huidige Participatiewet is niet passend voor hen. Regels zoals de kostendelersnorm zorgen ervoor dat deze groep in de financiële problemen komt. Daarom is een eigen regeling nodig die recht doet aan hun specifieke situatie.
Motie van de leden Ceder en Flach over een apart wettelijk regime voor chronisch zieken
De kamer,
overwegende dat chronisch zieken die niet in aanmerking komen voor een
arbeidsongeschiktheidsuitkering nu via de Participatiewet ondersteuning
kunnen krijgen om te voorzien in hun bestaan, maar dat deze wet op veel
punten knelt, bijvoorbeeld rond de kostendelersnorm, en dat chronisch
zieken hierdoor in de problemen komen;
verzoekt de regering om voor chronisch zieken een apart wettelijk regime
te ontwerpen, passend bij hun situatie.
Argumenten voor: De partij pleit expliciet voor een sociaal zekerheidsstelsel dat 'simpel, rechtvaardig en menselijk' is en dat 'iedereen ondersteunt waar dat nodig is' [2]. De motie stelt dat de huidige Participatiewet knelt voor chronisch zieken; de partijambitie om systemen te creëren die voorkomen dat mensen tussen wal en schip vallen [2] en het streven naar een systeem dat 'iedereen gelijkwaardig' behandelt [1], sluit aan bij de wens voor een apart, passender wettelijk regime.
Argumenten tegen: Hoewel de partij streeft naar een inclusieve samenleving, bevat het programma geen expliciete uitspraak over het splitsen van de Participatiewet voor specifieke groepen. De partij richt zich vaker op het versterken en toegankelijker maken van de bestaande systemen, zoals de WIA [1], in plaats van het ontwerpen van geheel nieuwe wettelijke regimes per doelgroep.
Bronnen:
"We herzien het vangnet voor mensen die langdurig arbeidsongeschikt zijn (WIA). Op dit moment hebben mensen met een hoog inkomen vaker en langer recht op een uitkering dan mensen met een lager inkomen. Dat is onrechtvaardig. Een sociaal vangnet moet iedereen gelijkwaardig behandelen. Het recht op WIA wordt toegankelijker: vanaf 15% arbeidsongeschiktheid."
"Sociale zekerheid moet simpel, rechtvaardig en menselijk zijn. Iedereen verdient een inkomen dat genoeg is om fatsoenlijk van te leven, zonder onnodige bureaucratie, wantrouwen of voorwaarden die de toegang belemmeren. We richten ons op een systeem dat mensen ondersteunt waar dat nodig is, met ruimte voor eigen initiatief en groei. Inclusiviteit staat centraal: of je nu een beperking hebt, neurodivergent bent of zelfstandig werkt, iedereen krijgt passende kansen en ondersteuning. Gemeenten krijgen de middelen om sociaal werk van hoge kwaliteit te leveren, zodat niemand tussen wal en schip valt. Dit is een sociale zekerheid die niet alleen vangt, maar ook versterkt en verbindt."