De regering moet een apart wettelijk regime maken voor chronisch zieken. De huidige Participatiewet (de wet voor bijstandsuitkeringen) past niet bij hun situatie. Regels zoals de kostendelersnorm zorgen ervoor dat chronisch zieken in financiële problemen komen.
Motie van de leden Ceder en Flach
De kamer,
overwegende dat chronisch zieken die niet in aanmerking komen voor een
arbeidsongeschiktheidsuitkering nu via de Participatiewet ondersteuning kunnen
krijgen om te voorzien in hun bestaan, maar dat deze wet op veel punten knelt,
bijvoorbeeld rond de kostendelersnorm, en chronisch zieken hierdoor in de
problemen komen;
verzoekt de regering om voor chronisch zieken een apart wettelijk regime te
ontwerpen passend bij hun situatie.
Waarom voor? Er is een gedeeltelijke aansluiting bij de algemene wens om mensen met een beperking optimaal te ondersteunen [2], waarbij zorg wordt afgestemd op de individuele behoefte en waar nodig aangevuld [2]. Eventuele aanpassingen in het wettelijk kader zouden kunnen worden gezien als een manier om ondersteuning beter passend te maken bij deze groep.
Waarom tegen? De partij stelt dat de Participatiewet aangepast moet worden om strenger te handhaven en meer in te zetten op activering van uitkeringsgerechtigden [1]. Zij willen het verschil tussen werk en uitkering vergroten door de koppeling tussen cao-lonen en uitkeringen los te laten [3]. Het creëren van een apart wettelijk regime met mogelijk ruimere voorwaarden voor chronisch zieken staat haaks op de expliciete wens van de partij om de blik te verschuiven van arbeidsongeschiktheid naar arbeidsgeschiktheid [4] en om iedereen, waar mogelijk, aan het werk te krijgen [4].
Bronnen:
"De bijstand is niet vrijblijvend: Ondanks de vele statushouders die het goede voorbeeld geven door te werken, benutten ook velen onze gastvrijheid zonder bij te dragen aan Nederland. Daarom scherpen we de Participatiewet en het toeslagenbeleid aan. Wie onvoldoende Nederlands spreekt en geen moeite doet om dit te leren, wordt fors op de uitkering gekort. Er komt een extra korting bij het langdurig niet voldoen aan de taaleis. Uitkeringsgerechtigden die een geschikte baan weigeren, worden ook gekort. We willen dat gemeenten hier streng op handhaven, te vaak gebeurt dat nu niet. We willen dat mensen in de bijstand, autochtoon of nieuwkomer, actief aan een baan worden geholpen, waarbij we naar Rotterdams model kiezen voor focus op intensieve hulp voor mensen die het meest kans hebben om snel aan het werk te gaan." (0.672)
"Zorg voor mensen met een beperking: We kiezen ervoor om mensen met een beperking optimaal te ondersteunen. Niet door de regie over te nemen, maar aan te vullen waar nodig. Het maakt de zorg beter en voorkomt dat steeds meer zorgmedewerkers nodig zijn. We kiezen voor de introductie van innovaties om de schaarste aan medewerkers het hoofd te bieden." (0.666)
"De lonen stijgen altijd harder: In Nederland stijgen uitkeringen automatisch elk half jaar mee met de gemiddelde stijging van cao-lonen, terwijl veel werkenden dus een minder hoge loongroei hebben. Uitkeringsgerechtigden zijn er de afgelopen jaren daardoor méér op vooruit gegaan dan veel mensen met een baan, zoals bouwvakkers of agenten. De huidige koppeling tussen minimumloon en uitkeringen zorgt ervoor dat veel werkenden er nooit méér op vooruit mogen gaan dan uitkeringsgerechtigden. Wij laten deze koppeling los en herstellen het verschil tussen werk en uitkering. Voortaan stijgen de uitkeringen, behalve de AOW en regelingen voor arbeidsongeschikten, mee met de inflatie in plaats van met de lonen." (0.660)
"Iedereen heeft talenten: We kijken te vaak naar de arbeidsongeschiktheid van mensen terwijl we zouden moeten kijken naar hun arbeidsgeschiktheid. We willen dat mensen zoveel mogelijk aan het werk gaan, ook als dat in deeltijd is. We bieden daarvoor de juiste hulpmiddelen, begeleiding en ondersteuning, zodat iedereen zijn of haar talenten kan benutten op de arbeidsmarkt." (0.659)