Banenafspraak voor mensen met een beperking

De regering moet plannen maken om in 2027 de afgesproken banen voor mensen met een arbeidsbeperking alsnog te halen. Zowel de overheid als bedrijven hebben hun doelen tot nu toe niet gehaald. Daardoor zitten veel mensen die graag willen werken onnodig thuis. De regering moet daarbij onderzoeken of een boete voor bedrijven die te weinig mensen aannemen nodig is.

Motie van het lid Jimmy Dijk c.s. over in kaart brengen wat er moet gebeuren om de banenafspraak in 2027 te halen

De kamer, constaterende dat overheidswerkgevers eind 2024 de doelstelling van 25.000 extra banen uit de banenafspraak niet hebben gehaald; constaterende dat ook de marktsector de doelstelling niet heeft gehaald; constaterende dat hierdoor heel veel mensen thuiszitten die graag zouden willen werken; verzoekt de regering in kaart te brengen wat er moet gebeuren om zowel vanuit overheidswerkgevers als vanuit de marksector in 2027 de banenafspraak wel te halen, en daarbij in elk geval het invoeren van de quotumheffing mee te nemen.
15 april | SP, GL-PvdA, CU |

Partijstandpunten

D66VVDGL-PvdAPVVCDAJA21FVDMarkuszBBBCUDENKPvdDSGPSPKeijzerVolt50PLUS

Verkiezingsprogramma BBB over dit onderwerp

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 70%)

Waarom voor? De partij stelt dat niemand achter mag blijven en dat iedereen naar vermogen moet meedoen [2][5]. Het beter benutten van het arbeidspotentieel wordt expliciet genoemd als speerpunt [1]. Omdat de motie beoogt dat mensen die graag willen werken ook daadwerkelijk aan de slag kunnen, sluit dit aan bij de visie dat men de arbeidsmarkt moet hervormen richting inzetbaarheid en het activeren van mensen die al hier zijn [3][4][5].

Waarom tegen? De voorgestelde quotumheffing wordt door het midden- en kleinbedrijf vaak ervaren als extra regeldruk en financieel risico. Het verkiezingsprogramma benadrukt juist dat de regeldruk voor werkgevers moet worden verminderd en dat het risico voor werkgevers (zoals bij ziekte) moet worden beperkt om hen te stimuleren personeel aan te nemen [6]. Een extra heffing kan haaks staan op de wens om het aannemen van personeel minder risicovol en aantrekkelijk te maken [4].

Bronnen:

  1. "Beter benutten van arbeidspotentieel" (0.680)
  2. "Voor BBB geldt: niemand blijft achter. We bouwen aan een samenleving waarin meedoen de norm is en waarin elke vorm van arbeid gewaardeerd wordt. Bestaanszekerheid begint echter bij een eerlijk inkomen en werk dat voldoening geeft en loont." (0.679)
  3. "Hervorming van de arbeidsmarkt" (0.679)
  4. "De huidige arbeidsmarkt kent een lage werkloosheid en veel vacatures. Maar ook een hoog ziekteverzuim, een groeiend aantal WIA- en Wajong-uitkeringen en veel arbeidsmigranten. BBB wil de arbeidsmarkt hervormen richting een arbeidsmarkt die gezondheid, autonomie en inzetbaarheid bevordert. Hierbij hanteren we als uitgangspunt dat vaste arbeidscontracten minder vast worden en flexibele arbeidscontracten minder flexibel worden. Op dit moment is het voor veel kleinere bedrijven moeilijk en risicovol om mensen in vaste dienst te nemen. Dit willen we veranderen, wat volgens ons in de huidige arbeidsmarkt ook goed mogelijk is." (0.675)
  5. "Arbeidsmigratie draagt bij aan het vervullen van vacatures, maar leidt ook tot druk op huisvesting, integratie, zorg en sociale samenhang. Tegelijkertijd wordt het arbeidspotentieel van migranten die hier al verblijven - zo'n 330.000 mensen - onvoldoende benut. BBB vindt dat Nederland meer werk moet maken van het activeren van mensen die hier al zijn. Wie hier woont, moet naar vermogen meedoen en bijdragen." (0.674)
  6. "Eerlijker ziekteregime voor werkgevers: loondoorbetaling terug naar één jaar. BBB wil de verplichting voor kleinere werkgevers om bij ziekte twee jaar lang loon door te betalen terugbrengen naar één jaar. Nederland is het enige land in Europa waar werkgevers twee jaar verantwoordelijk zijn voor zieke werknemers. Dit leidt tot terughoudendheid bij het aannemen van vast personeel, verhoogt de regeldruk en zet vooral het midden- en kleinbedrijf onder druk. Door de loondoorbetalingstermijn terug te brengen naar één jaar voor kleinere werkgevers, maken we het arbeidsmarktbeleid eerlijker en stimuleren we vaste contracten. In het tweede ziektejaar komt er een publieke voorziening voor inkomensbescherming, met ruimte voor re-integratie. Zo blijft de werknemer niet in de kou staan, maar nemen we werkgevers wél een onredelijk risico uit handen. Deze hervorming draagt bij aan een dynamischer arbeidsmarkt, minder ziekteverzuimstress en meer vaste banen." (0.666)