Strenge regels voor samengaan van gemeenten
De regering moet het uitgangspunt 'nee, tenzij' hanteren bij het samengaan van gemeenten (gemeentelijke herindeling). Dit mag alleen als er geen andere oplossing is. Het samengaan van gemeenten zorgt nu vaak voor een grotere afstand tussen inwoners en hun bestuur.
Motie van het lid Vermeer over het uitgangspunt "nee, tenzij" opnemen in het Beleidskader gemeentelijke herindeling
De kamer, constaterende dat gemeentelijke herindelingen vaak leiden tot een grotere afstand tussen inwoner en bestuur; overwegende dat opheffing van een gemeente een uiterst middel moet zijn; verzoekt de regering in het beleidskader het uitgangspunt «nee, tenzij» op te nemen, waarbij herindeling alleen plaatsvindt als minder ingrijpende alternatieven aantoonbaar tekortschieten én maatschappelijk draagvlak overtuigend is aangetoond.20 mei | BBB | Verworpen: 52–98 |
Stemuitslag
Verkiezingsprogramma DENK
Stemverwachting: voor (onzeker, 60%)
Argumenten voor: De partij pleit voor het verplicht inbouwen van de menselijke maat in wetgeving [1]. De motie sluit hierop aan door te stellen dat herindelingen vaak leiden tot een grotere afstand tussen inwoner en bestuur. Bovendien wil de partij dat iedere gemeente een basisnorm van toegankelijke zorg kan bieden [2], wat wijst op het belang van het behoud van lokale voorzieningen per gemeente.
Argumenten tegen: Er zijn geen fragmenten in het verkiezingsprogramma die redenen geven om tegen de motie te stemmen.
Bronnen:
- "De overheid moet opnieuw uitgaan van vertrouwen in mensen. Er moet een grondige toetsing komen op de gevolgen die nieuwe wetsvoorstellen op mensen hebben. De menselijke maat wordt verplicht ingebouwd in wetgeving en harde regels die mensen benadelen worden afgeschaft."
- "Met een gemeentelijke basisnorm willen wij borgen dat iedere gemeente een basisniveau van toegankelijke en kwalitatieve zorg biedt. Wij stellen hier extra budget voor beschikbaar."