De regering moet het uitgangspunt 'nee, tenzij' hanteren bij het samengaan van gemeenten (gemeentelijke herindeling). Dit mag alleen als er geen andere oplossing is. Het samengaan van gemeenten zorgt nu vaak voor een grotere afstand tussen inwoners en hun bestuur.
Motie van het lid Vermeer over het uitgangspunt "nee, tenzij" opnemen in het Beleidskader gemeentelijke herindeling
De kamer,
constaterende dat gemeentelijke herindelingen vaak leiden tot een grotere
afstand tussen inwoner en bestuur;
overwegende dat opheffing van een gemeente een uiterst middel moet
zijn;
verzoekt de regering in het beleidskader het uitgangspunt «nee, tenzij» op
te nemen, waarbij herindeling alleen plaatsvindt als minder ingrijpende
alternatieven aantoonbaar tekortschieten én maatschappelijk draagvlak
overtuigend is aangetoond.
Argumenten voor: De partij wil burgers die zich vervreemd voelen van de volksvertegenwoordiging een stem geven [2]. Om dit te bereiken pleit de partij voor échte directe democratie, waaronder de invoering van laagdrempelige lokale referenda [2][1].
Argumenten tegen:
Bronnen:
"Bindend correctief referendum invoeren; laagdrempelige landelijke en lokale referenda"
"Veel burgers raken steeds meer vervreemd van hun eigen volksvertegenwoordiging en vragen zich terecht af óf zij nog wel worden vertegenwoordigd. Juist die burgers wil de PVV wél een stem geven. Wij willen échte directe democratie - geen onzinnige, nietszeggende burgerberaden. Wij steunen de nu in het parlement voorliggende Grondwetswijziging voor een bindend correctief referendum. Daarnaast willen we zoveel mogelijk inspraak via laagdrempelige landelijke én lokale referenda."