De regering moet onderzoeken hoe de financiering van collectieve actiezaken beter geregeld kan worden. Dit moet onderdeel zijn van de evaluatie van de Wamca (de wet voor massaschadezaken). Veel van deze zaken worden nu betaald door commerciële partijen uit het buitenland, maar de regels hiervoor zijn onduidelijk. Er is meer openheid nodig over de afspraken en de beloning.
Motie van de leden Straatman en Ellian over procesfinanciering van collectieve acties verder reguleren
De kamer,
constaterende dat de Staatssecretaris nader onderzoek naar de
maatschappelijke effecten van collectieve acties, inclusief op het
investerings- en vestigingsklimaat, heeft toegezegd, evenals een
focusgroep gericht op procesfinanciering;
overwegende dat procesfinanciering als onderdeel van de Wamca tot op
heden onderbelicht blijft, terwijl in Nederland verhoudingsgewijs een
groter aantal collectieve actiezaken aangespannen wordt dankzij commerciële (buitenlandse) procesfinanciers;
van mening dat er naast de aangekondigde focusgroep meer onderzoek
gedaan moet worden naar procesfinanciering;
verzoekt de regering in aanvulling op de evaluatie van de Wamca te
onderzoeken of en, zo ja, hoe procesfinanciering van collectieve acties
verder gereguleerd kan worden en hierin ook het vraagstuk rondom de
redelijke beloning van een procesfinancier mee te nemen, evenals
maatregelen ter verbetering van transparantie rondom de financieringsovereenkomst;
verzoekt de regering de Kamer hierover voor het einde van het jaar te
informeren.
Argumenten voor: De partij wil doorgeslagen commercialisering tegengaan waarbij winst als belangrijkste drijfveer dient [3]. Daarnaast hecht de partij veel waarde aan transparantie om belangenverstrengeling en onnodige kosten te voorkomen [2]. De motie, die vraagt om meer onderzoek naar de regulering en transparantie van commerciële procesfinanciering, sluit aan bij deze visie om te voorkomen dat commerciële belangen de overhand krijgen in publieke processen [3]. Ook de wens om de toegang tot het recht te waarborgen, ongeacht de portemonnee [1], kan worden gebruikt om te pleiten voor regulering van commerciële partijen die winst nastreven in de rechtszaal.
Argumenten tegen: De partij streeft naar het waarborgen dat iedereen toegang heeft tot het recht, ongeacht de dikte van de portemonnee [1]. Men zou kunnen betogen dat strengere regulering van procesfinanciering de mogelijkheden voor burgers om collectieve acties aan te spannen juist kan beperken, wat de toegang tot het recht zou kunnen bemoeilijken.
Bronnen:
"Iedereen heeft toegang tot het recht . Ongeacht de dikte van je portemonnee. We investeren in de sociale advocatuur zodat iedereen toegang heeft tot een advocaat. We verlagen de kosten die burgers moeten betalen bij een rechtszaak. We bezuinigen niet op cruciale laagdrempelige voorzieningen waar burgers terechtkunnen voor gratis juridisch advies, zoals het Juridisch Loket."
"Een verantwoord investeringsplan. Voor het opbouwen van een sterke krijgsmacht zijn forse investeringen nodig en veel tijd. Daar moet een verantwoord investeringsplan voor komen. Vooraf moet duidelijk zijn waarin we gaan investeren, of deze investeringen het internationaal humanitair recht respecteren, en of defensie en de industrie dat geld ook goed kunnen uitgeven. Daarbij streven we naar maximale openbaarheid, onderzoeken we vooraf de belangen van de defensie-industrie en leggen we transparant vast hoe we mogelijke lobby-invloeden en belangenconflicten vermijden. Zo voorkomen we verspilling en onnodige prijsstijgingen. Ook kunnen we kosten besparen met betere samenwerking in Europa bij het inkopen van munitie en wapensystemen."
"Doorgeslagen commercialisering stoppen. De toezichthouders krijgen meer mogelijkheden om overnames in de zorg te stoppen als het publieke belang, zoals de prijs en de kwaliteit van zorg, in het geding komt. Hiermee voorkomen we dat zorginstellingen worden overgenomen door partijen met winst als belangrijkste drijfveer, en kunnen we wanpraktijken zoals bij Co-Med in de toekomst sneller een halt toeroepen."