De regering moet onderzoeken of er een maximale prijs mag gelden voor fysiotherapie. Er is een groot tekort aan fysiotherapeuten door de vergrijzing en een lage instroom van nieuwe mensen. In andere zorgsectoren zijn vaste prijzen ook gebruikelijk. De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) moet de kosten onderzoeken.
Motie van het lid Bushoff over onderzoeken hoe gereguleerde maximumtarieven in de eerstelijnsfysiotherapie kunnen worden ingevoerd
De kamer,
constaterende dat de lage instroom, hoge uitstroom en toenemende
vergrijzing leiden tot een groeiend tekort aan fysiotherapeuten;
overwegende dat fysiotherapie met de beweging naar passende zorg een
meer centrale rol dient te krijgen in ons zorgstelsel, terwijl de sector onder
druk staat;
overwegende dat in vergelijkbare zorgsectoren gereguleerde maximumtarieven gebruikelijk zijn;
verzoekt de regering om te onderzoeken hoe gereguleerde maximumtarieven in de eerstelijnsfysiotherapie kunnen worden ingevoerd, waarbij de
NZa periodiek onafhankelijk kostprijsonderzoek uitvoert.
Argumenten voor: De partij wil het zorgstelsel hervormen om de betaalbaarheid, kwaliteit en beschikbaarheid van zorg te waarborgen [1][5]. Hierbij wil de partij de balans tussen marktwerking en publieke sturing verbeteren [1] en excessieve winsten in de zorg voorkomen [4]. Ook is er een duidelijke wens om de stijgende zorgkosten, die als niet houdbaar worden beschouwd [6], te beheersen, bijvoorbeeld door de vergoeding van ongecontracteerde zorg te stoppen om de groei van het aanbod af te remmen [3]. Het onderzoeken van gereguleerde maximumtarieven sluit aan bij deze wens voor meer publieke sturing en kostenbeheersing.
Argumenten tegen: De partij wil de eerstelijnszorg, waaronder fysiotherapeuten, versterken [2]. Omdat er in de zorgsector sprake is van toenemende personeelstekorten [6], zou het invoeren van gereguleerde maximumtarieven de druk op de sector kunnen vergroten, wat de versterking van de eerstelijnszorg [2] in de weg zou kunnen staan.
Bronnen:
"Wij willen ons zorgstelsel toekomstbestendig houden en waar nodig op onderdelen hervormen. De Staatscommissie Zorg komt daarom op korte termijn met concrete voorstellen om de zorg betaalbaar, van hoge kwaliteit en beschikbaar te houden. We vragen de Staatscommissie Zorg te kijken naar:
* de balans tussen collectieve en individuele verantwoordelijkheid;
* de effecten van en balans tussen marktwerking en publieke sturing;
* welke zorg door welke wet geregeld moet worden (met name de Wlz versus de Zvw) en/ of populatiebekostiging binnen delen van de zorg hieraan kan bijdragen);
* hoe preventieve zorg en welzijn structureel gefinancierd kunnen worden, waardoor minder curatieve zorg nodig is."
"We willen de eerstelijnszorg versterken door een betere samenwerking tussen huisartsen en wijkverplegers, apotheken, welzijnswerkers, diëtisten, fysiotherapeuten,ambulante ggz, specialisten ouderengeneeskunde en casemanagers dementie. Zorg willen we meer inrichten in de buurt, met mogelijkheden tot maatwerk. Er worden hiervoor structurele afspraken tussen overheid en zorgverzekeraars gemaakt."
"We stoppen met de vergoeding van ongecontracteerde zorg, om de groei van het aanbod af te remmen en de zorgverzekeraars aan te moedigen om kosten te drukken en betere kwaliteitseisen te kunnen stellen."
"We willen een gelijker speelveld tussen ziekenhuizen en zelfstandige behandelcentra (zbc's), die zich richten op laag-complexe zorg, door gelijke verantwoordelijkheden, transparantie over kwaliteit en meer differentiatie van de financiering op basis van de complexiteit en de kenmerken van patiënten. Commerciële zorgaanbieders, zoals commerciële huisartsenketens of private ggz-aanbieders, dienen mee te draaien in de reguliere weekend- en nachtdiensten. We stellen aan zorgaanbieders en financiers van met name private equity-partijen extra eisen die waarborgen bieden voor langjarig commitment en kwaliteit van bestuurders. We willen geen excessieve winsten en beloningen in de zorg."
"We leven in onrustige tijden. Geopolitieke ontwikkelingen en tarievenoorlogen hebben economische gevolgen, leiden tot onzekerheden en bedreigen onze veiligheid en bestaanszekerheid. In de stikstofproblematiek, de netcongestie en de wooncrisis worden de gevolgen van onvoldoende daadkracht en keuzes in de laatste jaren pijnlijk duidelijk. We hebben verzuimd te investeren in de toekomst van Nederland, in onderzoek en innovatie, infrastructuur en arbeidsproductiviteit. Door de dubbele vergrijzing zullen we met minder mensen meer moeten verdienen. Onze sociale zekerheid, zorg en belastingstelsel zijn aan onderhoud en vernieuwing toe, om toegankelijkheid, betaalbaarheid en kwaliteit te borgen."
"Veel zorgvragen zijn sociale vragen of terug te leiden naar een ongezond leven of schulden. Ouderen worden gelukkig steeds ouder en doen steeds meer een beroep op zorg en ondersteuning. Een op de zeven jongeren ontvangt op dit moment jeugdzorg. Personeelstekorten in de sector nemen toe. Inmiddels besteden we gemiddeld 7.000 euro per jaar per volwassene aan zorg, en die kosten stijgen harder dan ons inkomen. Dat is niet houdbaar."