Betere handhaving van zorgafspraken

De regering moet een escalatieladder maken voor zorgafspraken, zoals het IZA (Integraal Zorgakkoord) en HLO (Hoofdlijnenakkoorden). Afspraken tussen partijen zoals gemeenten en verzekeraars leveren nu te weinig resultaat op voor ouderen en mantelzorgers. Een escalatieladder maakt duidelijk welke stappen de minister kan zetten als partijen de gemaakte afspraken niet nakomen.

Motie van de leden Coenradie en Wendel over een escalatieladder voor de afspraken uit IZA, AZWA en HLO

De kamer, constaterende dat de uitvoering van afspraken over ouderenzorg afhankelijk is van meerdere partijen, waaronder gemeenten, zorgverzekeraars, zorgkantoren, zorgaanbieders, woningcorporaties en het Rijk; overwegende dat vrijblijvende afspraken onvoldoende zijn wanneer partijen blijven overleggen, maar concrete resultaten voor ouderen, mantelzorgers en zorgprofessionals uitblijven; overwegende dat onduidelijk is welke instrumenten de Minister inzet wanneer partijen gemaakte afspraken niet of onvoldoende nakomen; verzoekt de regering om voor de begrotingsbehandeling VWS 2027 een escalatieladder uit te werken voor IZA-, AZWA- en HLO-afspraken, waarin staat welke bestuurlijke, financiële, contractuele of wettelijke stappen kunnen volgen wanneer partijen aantoonbaar achterblijven bij gemaakte afspraken.
24 juni | JA21, VVD | Aangenomen: 134–16 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma CU

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 70%)

Argumenten voor: De partij vindt het belangrijk dat er afspraken worden gemaakt tussen diverse partijen over de zorg en huisvesting van ouderen [1] en dat de overheid samenwerking tussen partijen faciliteert [2]. Daarnaast benadrukt de partij dat bestaande afspraken zo snel mogelijk uitgevoerd moeten worden [3] en stelt zij vast dat het land op belangrijke terreinen momenteel 'vastloopt' [5].

Argumenten tegen: De partij hecht waarde aan een aanpak die door 'de polder' gedragen wordt [4] en wil gemeenten meer beleidsruimte geven om zelf regie te nemen [1], wat mogelijk botst met een dwingend escalatiemechanisme vanuit de Minister.

Bronnen:

  1. "Geclusterd wonen van ouderen met een (beginnende) zorgvraag gebeurt nog op te kleine schaal. Daarom maakt elke gemeente afspraken met zorg- en welzijnsorganisaties, kerken, woningcorporaties en verenigingen over huisvesting, zinvolle dagbesteding, bestrijding van eenzaamheid en de invulling van zorg en ondersteuning. Deze afspraken gaan ook over gezamenlijke zorgfinanciering en de bouw van geclusterde woningen waar verpleeghuiszorg thuis geleverd kan worden. Gemeenten krijgen meer beleidsruimte om echt regie te kunnen nemen."
  2. "De overheid kan deze onderlinge betrokkenheid stimuleren en ondersteunen, als aanvulling op goede, toegankelijke zorg. De overheid faciliteert een goede samenwerking tussen formele en informele zorg. Hierdoor krijgen mensen passende zorg en ondersteuning op een manier die toegankelijk, warm en op de lange termijn betaalbaar is."
  3. "Er is een groot tekort aan woningen: naar schatting 400.000. Om dat in te lopen, moeten we elk jaar 100.000 nieuwe woningen bouwen. De ChristenUnie wil dat dit tempo echt gehaald wordt, en maakt daar het komende decennium 20 miljard euro extra voor vrij: 10 miljard extra investeringen in betaalbare woningbouw en structureel een miljard per jaar door woningcorporaties meer investeringsruimte te bieden dan ze nu hebben We voeren bestaande afspraken over woningbouw - zoals gemaakt op de Woontop en de Nationale Prestatieafspraken - zo snel mogelijk uit. Ook komt er een langetermijnplan van het ministerie van Volkshuisvesting, zodat bouwers weten waar ze aan toe zijn. We zorgen dat ouderen makkelijker kunnen verhuizen naar woningen die beter passen bij hun levensfase. Zo komt er weer ruimte vrij voor gezinnen en starters. Elke gemeente moet daarom ook voldoende seniorenwoningen en hofjes voor ouderen bouwen. Plannen hiervoor leggen zij vast in hun volkshuisvestingsprogramma. Gemeenten kunnen een deel van de nieuw te bouwen sociale huurwoningen reserveren voor starters."
  4. "De krimpende beroepsbevolking, bestaande arbeidsmarktkrapte, grote maatschappelijke uitdagingen (bijvoorbeeld verduurzaming) en groeiende vraag naar personeel in publieke sectoren zoals defensie en zorg, is een grote puzzel voor de arbeidsmarkt en economie. Deze structurele krapte vraagt om een gezamenlijke, met 'de polder' gedragen, aanpak. Werkgevers, werknemers, overheid en maatschappelijke organisaties maken samen de arbeidsmarkt toekomstbestendig. In goed polderoverleg maken we eerlijke keuzes over hoe we arbeid anders organiseren, arbeid eerlijker verdelen en welke prioriteiten we stellen in publieke dienstverlening. Arbeidsmigratie is daarbij geen eenvoudig antwoordvoor de oplossing van onze structurele tekorten."
  5. "Nederland staat voor grote uitdagingen. Een groeiende en vergrijzende bevolking, woningnood, de overgang naar een duurzame energievoorziening, het klimaatvraagstuk, de toekomst van onze landbouw en industrie - het zijn geen nieuwe thema's, maar de urgentie ervan is groter dan ooit. Helaas lopen we vast. Nederland zit op slot. Er worden niet genoeg woningen gebouwd, de aanleg van nieuwe elektriciteitsnetten gaat te langzaam, allerlei vergunningen worden niet verleend. De economie verliest kracht, arbeidsproductiviteit stagneert, verduurzaming wordt belemmerd en het vertrouwen in de overheid brokkelt af."