De regering moet een escalatieladder maken voor zorgafspraken, zoals het IZA (Integraal Zorgakkoord) en HLO (Hoofdlijnenakkoorden). Afspraken tussen partijen zoals gemeenten en verzekeraars leveren nu te weinig resultaat op voor ouderen en mantelzorgers. Een escalatieladder maakt duidelijk welke stappen de minister kan zetten als partijen de gemaakte afspraken niet nakomen.
Motie van de leden Coenradie en Wendel over een escalatieladder voor de afspraken uit IZA, AZWA en HLO
De kamer,
constaterende dat de uitvoering van afspraken over ouderenzorg
afhankelijk is van meerdere partijen, waaronder gemeenten, zorgverzekeraars, zorgkantoren, zorgaanbieders, woningcorporaties en het Rijk;
overwegende dat vrijblijvende afspraken onvoldoende zijn wanneer
partijen blijven overleggen, maar concrete resultaten voor ouderen,
mantelzorgers en zorgprofessionals uitblijven;
overwegende dat onduidelijk is welke instrumenten de Minister inzet
wanneer partijen gemaakte afspraken niet of onvoldoende nakomen;
verzoekt de regering om voor de begrotingsbehandeling VWS 2027 een
escalatieladder uit te werken voor IZA-, AZWA- en HLO-afspraken, waarin
staat welke bestuurlijke, financiële, contractuele of wettelijke stappen
kunnen volgen wanneer partijen aantoonbaar achterblijven bij gemaakte
afspraken.
Argumenten voor: De partij wil de huidige versnipperde structuur van de zorg aanpakken, omdat de huidige indeling ketensamenwerking en innovatie onmogelijk maakt [3]. Daarnaast stelt de partij dat de afspraken tussen partijen zoals zorgverzekeraars, zorgkantoren en gemeenten altijd moeten gaan over de balans tussen kwaliteit, toegankelijkheid en betaalbaarheid [4]. Omdat de partij wil werken in lijn met de gesloten zorgakkoorden [2] en zorgverzekeraars en zorgkantoren een sturende rol wil geven [1], sluit een instrument om de naleving van deze afspraken te waarborgen aan bij hun standpunten. Ook de wens om stevig in te grijpen om de betaalbaarheid van de zorg te waarborgen [5] ondersteunt een systeem van handhaving.
Argumenten tegen: Het programma biedt geen directe argumenten om tegen de motie te stemmen, al zou men kunnen aanvoeren dat de partij ook streeft naar het schrappen van onnodige regels en administratie [1].
Bronnen:
"Voor de mensen die elke dag opstaan voor de beste zorg, willen wij de zorg op een voor hen werkbare manier vormgeven. Dat betekent dat we ruimte geven aan goede en liefdevolle zorg, maar ook dat we prioriteren en eerlijk de keuzes neerleggen. Geen keuzes durven maken is immers ook een keuze: voor hogere werkdruk, een groter personeelstekort en voor langere wachtlijsten. We staan daarom pal voor alle mensen die in de zorg werken. We vertrouwen op hun expertise en schrappen onnodige regels en administratie. We geven zorgverzekeraars en zorgkantoren daar een sturende rol. We pakken mensen die agressief zijn tegen zorgverleners hard aan, bij geweld mogen zij niet wegkomen met een taakstraf. We zorgen voor goede gegevensuitwisseling, zodat zorgverleners de juiste informatie hebben om hun werk te doen. En we kijken naar wat mensen en hun omgeving zelf kunnen doen, zodat niet alles op het bordje van zorgverleners terechtkomt. Zorggeld moet zoveel mogelijk terechtkomen bij mensen op de werkvloer die goede zorg leveren. We kiezen daarom voor het stevig aanpakken van zorgfraude, met hogere straffen voor fraudeurs en een zwarte lijst bij de Kamer van Koophandel van veroordeelde zorgfraudeurs. We vergoeden alleen effectieve en gecontracteerde zorg en kijken kritisch of behandelingen in het basispakket wel het meest effectief zijn. Zo houden we zorg betaalbaar voor iedereen, en de zorg werkbaar voor iedereen die in de zorg werkt."
"Kostenbesparing door zorgverzekeraars: We stellen zorgverzekeraars en zorgkantoren in staat de doelmatigheid van de zorg verder te verbeteren en de kosten te beperken, in lijn met de gesloten zorgakkoorden. We stellen normen om verspilling en inefficiënties tegen te gaan. In de langdurige zorg spreken we af met zorgkantoren dat de transformatie naar zorg in de thuissituatie prioriteit krijgt. De manier van indiceren wordt daarop aangepast."
"Onderzoek naar betere samenwerking in de zorg: De lappendeken van de zorg met vier organiserende principes (wijk, gemeente, regio, landelijk), vijf verschillende financieringsstromen (Zvw, Wlz, Wmo, Jeugdwet en de Wet publieke gezondheid) en acht sectoren (publieke gezondheid, welzijn, huisartsen, gehandicaptenzorg, ggz, ouderenzorg en algemene ziekenhuizen, revalidatiecentra en academische ziekenhuizen) moet worden opgeschud, omdat deze historisch gegroeide indeling ketensamenwerking en innovatie onmogelijk maakt."
"Kiezen voor goede zorg: Patiënten hebben recht op beschikbare informatie over kwaliteit van zorg en de lengte van wachtlijsten. We verplichten zorgaanbieders daarom om kwaliteitsinformatie en informatie over wachtlijsten toegankelijk te maken voor onderzoeksinstellingen, toezichthouders en financiers. Op basis van deze gebundelde informatie kunnen patiënten onderbouwd kiezen tussen regionale zorg dichtbij of gespecialiseerde zorg verder weg. De afspraken tussen zorgverzekeraars, zorgkantoren en gemeenten met de welzijn- en zorgaanbieders dienen altijd te gaan over de balans tussen kwaliteit, toegankelijkheid en de betaalbaarheid van zorg. Door in samenwerking tussen deze partijen langetermijncontracten te sluiten, kan welzijn en zorg in een regio structureel worden verbeterd."
"Vergrijzing opvangen: We zullen extra maatregelen moeten nemen om de stijgende kosten van de zorg en de vergrijzing onder controle te kunnen houden, zodat we ook in de toekomst goede zorg en een sterk sociaal vangnet hebben. Dit zal stevig ingrijpen vragen in de zorg en de sociale zekerheid om de overheidsfinanciën ook in de toekomst op orde te houden."