Betere handhaving van zorgafspraken

De regering moet een escalatieladder maken voor zorgafspraken, zoals het IZA (Integraal Zorgakkoord) en HLO (Hoofdlijnenakkoorden). Afspraken tussen partijen zoals gemeenten en verzekeraars leveren nu te weinig resultaat op voor ouderen en mantelzorgers. Een escalatieladder maakt duidelijk welke stappen de minister kan zetten als partijen de gemaakte afspraken niet nakomen.

Motie van de leden Coenradie en Wendel over een escalatieladder voor de afspraken uit IZA, AZWA en HLO

De kamer, constaterende dat de uitvoering van afspraken over ouderenzorg afhankelijk is van meerdere partijen, waaronder gemeenten, zorgverzekeraars, zorgkantoren, zorgaanbieders, woningcorporaties en het Rijk; overwegende dat vrijblijvende afspraken onvoldoende zijn wanneer partijen blijven overleggen, maar concrete resultaten voor ouderen, mantelzorgers en zorgprofessionals uitblijven; overwegende dat onduidelijk is welke instrumenten de Minister inzet wanneer partijen gemaakte afspraken niet of onvoldoende nakomen; verzoekt de regering om voor de begrotingsbehandeling VWS 2027 een escalatieladder uit te werken voor IZA-, AZWA- en HLO-afspraken, waarin staat welke bestuurlijke, financiële, contractuele of wettelijke stappen kunnen volgen wanneer partijen aantoonbaar achterblijven bij gemaakte afspraken.
24 juni | JA21, VVD | Aangenomen: 134–16 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma PvdD

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 80%)

Argumenten voor: De partij wil dat afspraken in de zorg, zoals in de Green Deal Duurzame Zorg, ambitieuzer en juridisch afdwingbaar worden [1]. Daarnaast pleit de partij voor stevige publieke regie en regionale afstemming om de samenwerking te bevorderen en te voorkomen dat publieke middelen worden misbruikt [2].

Argumenten tegen: De partij zet in op mensgerichte initiatieven zoals buurtteams en zorgcoöperaties [2], en wil een initiatiefrecht dat inwoners meer zeggenschap geeft over de wijze waarop zorg in de wijk wordt geregeld [3]. Een escalatieladder vanuit de overheid zou kunnen strijdig zijn met deze nadruk op lokale zeggenschap en kleinschalige initiatieven.

Bronnen:

  1. "De afspraken in de Green Deal Duurzame Zorg worden ambitieuzer en juridisch afdwingbaar. Om verspilling van medicijnen en hulpmiddelen te voorkomen wordt heruitgifte mogelijk gemaakt."
  2. "Ondersteuning vanuit de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) en zorg voor mensen met een levenslange beperking vanuit de Wet langdurige zorg (Wlz) wordt bij voorkeur kleinschalig aangeboden in de vorm van buurtteams, zorgcoöperaties en andere mensgerichte initiatieven. Deze zorg moet in elke gemeente gelijkwaardig beschikbaar zijn: welke zorg je kunt ontvangen, mag niet afhangen van waar je woont. We zorgen voor regionale afstemming en stevige publieke regie, zodat samenwerking wordt bevorderd en zorgcowboys geen ruimte krijgen om publieke middelen weg te sluizen."
  3. "We zorgen voor een initiatiefrecht dat inwoners meer zeggenschap geeft over de wijze waarop zij zorg en hulp in hun wijk geregeld willen hebben. Bijvoorbeeld door de zorg via zorgcoöperaties te verlenen, zoals Austerlitz Zorgt."