De regering moet een escalatieladder maken voor zorgafspraken, zoals het IZA (Integraal Zorgakkoord) en HLO (Hoofdlijnenakkoorden). Afspraken tussen partijen zoals gemeenten en verzekeraars leveren nu te weinig resultaat op voor ouderen en mantelzorgers. Een escalatieladder maakt duidelijk welke stappen de minister kan zetten als partijen de gemaakte afspraken niet nakomen.
Motie van de leden Coenradie en Wendel over een escalatieladder voor de afspraken uit IZA, AZWA en HLO
De kamer,
constaterende dat de uitvoering van afspraken over ouderenzorg
afhankelijk is van meerdere partijen, waaronder gemeenten, zorgverzekeraars, zorgkantoren, zorgaanbieders, woningcorporaties en het Rijk;
overwegende dat vrijblijvende afspraken onvoldoende zijn wanneer
partijen blijven overleggen, maar concrete resultaten voor ouderen,
mantelzorgers en zorgprofessionals uitblijven;
overwegende dat onduidelijk is welke instrumenten de Minister inzet
wanneer partijen gemaakte afspraken niet of onvoldoende nakomen;
verzoekt de regering om voor de begrotingsbehandeling VWS 2027 een
escalatieladder uit te werken voor IZA-, AZWA- en HLO-afspraken, waarin
staat welke bestuurlijke, financiële, contractuele of wettelijke stappen
kunnen volgen wanneer partijen aantoonbaar achterblijven bij gemaakte
afspraken.
Argumenten voor: De partij wil dat zorg wordt bekostigd op basis van uitkomsten en toegankelijkheid in plaats van productie [2]. Het nakomen van afspraken die deze uitkomsten waarborgen, zou hiermee in het belang van de partij zijn.
Argumenten tegen: De partij streeft naar een regie en budgettering die zo lokaal mogelijk worden ingericht [1]. Daarnaast spreekt de partij zich uit tegen het opleggen van sancties aan gemeenten [3]. Een escalatieladder die centrale bestuurlijke, financiële of wettelijke stappen bevat wanneer afspraken niet worden nagekomen, kan strijdig zijn met deze voorkeur voor lokale regie en het vermijden van sancties.
Bronnen:
"Volle aandacht verdient ook de wijze waarop de jeugdzorg functioneert. De beoogde transformatie van de jeugdzorg stagneert door een aantal knelpunten zoals het ontbreken van deskundigheid bij gemeenten, gebrek aan samenwer -king, geldtekort, administratieve rompslomp en aanbie -ders van zorg die in zwaar weer verkeren. Wat JA21 betreft wordt de samenwerking in de jeugdzorgregio's steviger aangezet en dienen de regie en dus het budget zo lokaal mogelijk te worden ingericht. Op die manier kan de lokale democratie scherper toezien op een kwalitatief goede uitvoering van de jeugdzorg."
"Zorg bekostigen op basis van uitkomsten en toegankelijkheid in plaats van productie."
"Geen sancties tegen gemeenten die in de tussentijd niet voldoen aan de opgave uit de Spreidingswet."