De regering moet een escalatieladder maken voor zorgafspraken, zoals het IZA (Integraal Zorgakkoord) en HLO (Hoofdlijnenakkoorden). Afspraken tussen partijen zoals gemeenten en verzekeraars leveren nu te weinig resultaat op voor ouderen en mantelzorgers. Een escalatieladder maakt duidelijk welke stappen de minister kan zetten als partijen de gemaakte afspraken niet nakomen.
Motie van de leden Coenradie en Wendel over een escalatieladder voor de afspraken uit IZA, AZWA en HLO
De kamer,
constaterende dat de uitvoering van afspraken over ouderenzorg
afhankelijk is van meerdere partijen, waaronder gemeenten, zorgverzekeraars, zorgkantoren, zorgaanbieders, woningcorporaties en het Rijk;
overwegende dat vrijblijvende afspraken onvoldoende zijn wanneer
partijen blijven overleggen, maar concrete resultaten voor ouderen,
mantelzorgers en zorgprofessionals uitblijven;
overwegende dat onduidelijk is welke instrumenten de Minister inzet
wanneer partijen gemaakte afspraken niet of onvoldoende nakomen;
verzoekt de regering om voor de begrotingsbehandeling VWS 2027 een
escalatieladder uit te werken voor IZA-, AZWA- en HLO-afspraken, waarin
staat welke bestuurlijke, financiële, contractuele of wettelijke stappen
kunnen volgen wanneer partijen aantoonbaar achterblijven bij gemaakte
afspraken.
Argumenten voor: De partij streeft naar meer rust en duidelijkheid voor zowel ouderen als zorgverleners [2][1]. Daarnaast wil de partij dat zorgverlening integraal is en niet wordt bepaald door financieringsstelsels, en dat de communicatie tussen instellingen makkelijker verloopt [3][5]. Een escalatieladder zou kunnen bijdragen aan deze gewenste duidelijkheid over de uitvoering van afspraken.
Argumenten tegen: De partij spreekt zich uit tegen de onnodige regels en het papierwerk in de zorg, wat de sector onder druk zet [5]. Er wordt expliciet gepleit voor het verminderen van administratieve lasten [4] en voor het eenvoudiger maken van zorgcontracten [5]. Een escalatieladder die voorziet in bestuurlijke, financiële, contractuele of wettelijke stappen bij het niet nakomen van afspraken, kan worden gezien als een extra laag van regeldruk en bureaucratie die de partij juist wil beperken.
Bronnen:
"Meerjarig contracteren in de Wlz. Zorgverleners verdienen duidelijkheid over het geld waar ze de komende jaren op kunnen rekenen. Meerjarige contracten kunnen daaraan bijdragen."
"Herstel toegang Wet langdurige zorg (Wlz) voor ouderen met lichte zorgzwaarte. Sinds 2015 zijn ouderen met een lichte zorgzwaarte-indicatie (VV2 en VV3) uitgesloten van de Wlz. Daardoor komen zij vaak in de knel: te veel zorg voor zelfstandig wonen, te weinig voor intramurale opname. BBB wil deze toegang herstellen. Mensen met lichte vormen van dementie of andere ouderdomsproblematieken verdienen een veilige en passende woonomgeving, met zorg en toezicht in de nabijheid. Door VV2 en VV3 weer onder de Wlz te brengen, zorgen we voor rust, duidelijkheid en een waardige ouderenzorg. Deze maatregel brengt weliswaar additionele kosten met zich mee, maar levert veel (meer) op in menselijke waardigheid en ontlasting van mantelzorgers en huisartsen."
"Soepele overgang van zorg thuis naar zorg in verpleeghuis. De verschillende financiering van niet Wlz-geïndiceerde wijkverpleging (zorgverzekering) en verpleeghuis (Wlz) kan leiden tot keuzes rond zorg die niet in het belang zijn van degene die zorg ontvangt. Daarom moet worden bezien hoe oneigenlijke keuzes vanwege de financiering worden voorkomen en zodoende een integrale zorgverlening plaatsvindt die niet het stelsel dient maar de mensen om wie het gaat."
"Wet Zorg en Dwang (WZD). De WZD krijgt een forse herziening We reduceren de frequentie van de stappenplannen en consultaties en dringen zo de administratieve lasten terug."
"De zorg piept en kraakt onder onnodige regels en papierwerk. Dat kost niet alleen tijd, maar ook vele miljarden euro's per jaar. Veel zorgverleners verlaten daardoor vroegtijdig het vak. We schaffen overbodige regels af en stoppen met het 'indicatiecircus', zodat zorgverleners weer kunnen zorgen. Zorgcontracten worden eenvoudiger: niet meer per individu, maar per beroepsgroep. Nederland moet kiezen voor goede, veilige digitale zorg met makkelijke communicatie tussen instellingen. Tot slot maakt BBB een groot punt van agressie in de zorg."