De regering moet het belanghebbendencriterium (de regels voor wie bezwaar mag maken) aanscherpen. Nu zorgen juridische procedures voor vertraging, ook als mensen alleen een minder mooi uitzicht krijgen. Het recht op een huis is echter belangrijker dan het recht op uitzicht. Alleen mensen die echt veel last hebben van een nieuwbouwproject, moeten bezwaar kunnen maken.
Motie van het lid Steen c.s. over het aanscherpen van het belanghebbendencriterium voor woningbouw
De kamer,
constaterende dat Nederland kampt met een groot woningtekort en dat
langdurige bezwaar- en beroepsprocedures regelmatig leiden tot
vertraging van woningbouwprojecten;
constaterende dat bezwaar en beroep soms worden ingesteld door
personen die slechts beperkt worden geraakt door een woningbouwontwikkeling, bijvoorbeeld doordat zij op aanzienlijke afstand van het project
wonen of uitsluitend beperkt individueel nadeel ondervinden, zoals verlies
van uitzicht;
overwegende dat het recht op een huis zwaarder moet wegen dan het
recht op uitzicht, dat dit een zwaarwegend maatschappelijk belang is en
dat procedures niet onnodig tot vertraging van woningbouw mogen
leiden;
verzoekt de regering te onderzoeken op welke wijze het belanghebbendencriterium voor woningbouw kan worden aangescherpt, zodat bezwaaren beroepsprocedures zich meer richten op personen die daadwerkelijk
rechtstreeks en substantieel door een besluit worden geraakt;
verzoekt de regering daarbij specifiek te bezien welke mogelijkheden er
zijn om bezwaar- en beroepsprocedures die uitsluitend zijn gebaseerd op
beperkt individueel nadeel, zoals verlies van uitzicht, minder vertragend te
laten zijn, en de Kamer hierover in de taskforcebrief van september te
informeren.
Argumenten voor: De partij beschouwt wonen als een grondrecht [3][7] en wil het woningtekort structureel aanpakken [1][6]. De partij stelt dat de belangen van mensen die een woning nodig hebben moeten prevaleren boven andere belangen [2]. Het aanstippen van mogelijkheden om procedures die gebaseerd zijn op beperkt individueel nadeel (zoals verlies van uitzicht) te verminderen, sluit aan bij de wens om de woningbouw te bevorderen en de nodige ruimte te creëren voor doelgroepen zoals studenten en gezinnen [5].
Argumenten tegen: De partij waarschuwt dat versnelde bouwmaatregelen die geen oog hebben voor kwaliteit of een integrale visie, het woningtekort niet structureel oplossen [4]. Er zou een vrees kunnen zijn dat het versoepelen van bezwaarprocedures ten koste gaat van de zorgvuldigheid of de kwalitatieve aspecten van de gebouwde omgeving [4].
Bronnen:
"De vraag naar woningen is groter dan het aanbod. Vooral het aantal éénpersoonshuishoudens zal sterk toenemen. Veel mensen kunnen geen betaalbare woning meer vinden. De afgelopen jaren zijn er pleisters geplakt op de wonden die het woonbeleid van de afgelopen decennia heeft achtergelaten. Jongeren kunnen amper aan een betaalbaar dak boven hun hoofd komen en de (ver)bouw zit klem in de stikstofcrisis. Daarom is het noodzakelijk dat het visieloze grondbeleid plaatsmaakt voor volkshuisvesting."
"De wooncrisis kan alleen worden opgelost als gevestigde financiële belangen plaatsmaken voor de belangen van mensen die een woning nodig hebben, van woningmarkt naar volkshuisvesting. De agro-industrie en particuliere investeerders zullen pas op de plaats moeten maken, zodat de overheid de grondwettelijke taak om te zorgen voor woongelegenheid ook echt kan gaan waarmaken."
"Ieder mens heeft recht op een dak boven het hoofd. Het is niet voor niets een grondrecht. Maar voor veel mensen in Nederland is dat moeilijk of zelfs onmogelijk. Door rampzalige politieke keuzes zijn er te weinig huizen, zijn woningcorporaties uitgekleed en hebben private investeerders ruim baan. Dat is nergens voor nodig. Er is ruimte genoeg, alleen wordt de helft van Nederland bezet door de veehouderij. Door de schadelijke stikstofverbindingen die deze sector uitstoot, kan er amper nog gebouwd worden. Als we veehouders helpen overstappen naar plantaardige landbouw, winnen we op alle fronten. Minder dierenleed, meer gezonde natuur en meer ruimte voor nieuwe, duurzame woningen."
"De geschiedenis laat zien dat tijdelijke maatregelen - zoals versnelde bouw zonder kwaliteitsborging of integrale visie - woningtekorten niet structureel verhelpen. Een gedegen en goed functionerende volkshuisvesting is essentieel bij het streven naar brede welvaart voor Nederland. De woningnood vraagt niet alleen een kwantitatieve, maar vooral een kwalitatieve benadering. Terecht pleit het College van Rijksbouwmeester en Rijksadviseurs voor 'duurzamer, mooier en gezonder', in plaats van 'sneller, meer, goedkoper.' De gebouwde omgeving is nu verantwoordelijk voor 15% van de landelijke CO2-uitstoot. Het verduurzamen van de woningvoorraad verloopt nu onrechtvaardig en leidt tot energiearmoede. Mensen in sociale huurwoningen worden opgezadeld met hoge energierekeningen doordat woningcorporaties te weinig vaart maken met isoleren. Bovendien kan niet elke huiseigenaar investeren in zonnepanelen en zijn huurders voor een duurzaam en comfortabel huis afhankelijk van de wil en mogelijkheden van hun huisbazen. Het is dus vooral een kwestie van politieke wil om deze ontwikkeling te versnellen."
"De Partij voor de Dieren wil het woningtekort op een duurzame manier oplossen. Investeerders bouwen nu vooral graag grote dure woningen, omdat daar het meeste geld aan te verdienen valt. De overheid moet ingrijpen en ervoor zorgen dat er gebouwd wordt waar echt behoefte aan is. We willen dat studenten betaalbaar op kamers kunnen en dat jonge gezinnen een huur- of koopwoning vinden die bij hun gezinssituatie past."
"Dat mensen nu soms vijftien jaar moeten wachten op een sociale huurwoning is onacceptabel. Door meer woonruimte te creëren en doorstroming te bevorderen, verkorten we de wachtlijsten. Jongeren kunnen in hun geboorteplaats blijven wonen en ouderen kunnen wonen dicht bij hun naasten."
"Wonen is een recht, geen verdienmodel. Daarom koppelt de Partij voor de Dieren wonen los van de markt. Zonder winstoogmerk ontstaat ruimte voor een veel passender woningaanbod. De wooncrisis is niet zomaar uit de lucht komen vallen, maar een direct gevolg van eerdere politieke keuzes. Met andere keuzes lost de Partij voor de Dieren een probleem op dat nooit had hoeven ontstaan."