Schorsing van Turkije in de Raad van Europa

Het kabinet moet pleiten voor de schorsing van Turkije in de Raad van Europa. Turkije weigert namelijk bindende uitspraken van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens uit te voeren.

Motie van het lid Piri over pleiten voor de schorsing van Turkije als lid van de Raad van Europa als het blijft weigeren om bindende uitspraken van het Hof uit te voeren

De kamer, constaterende dat het Europees Hof voor de Rechten van de Mens reeds in 2019, in 2022 en in 2026 bindende uitspraken heeft gedaan in de zaak van Osman Kavala en zijn onmiddellijke vrijlating heeft geëist; overwegende dat Turkije tot op heden weigert gevolg te geven aan het definitieve vonnis; verzoekt het kabinet om te pleiten voor de schorsing van Turkije in de Raad van Europa als de regering in Ankara blijft weigeren om bindende uitspraken van het Hof uit te voeren.
5 oktober | PRO | Verworpen |

Stemverwachting

D66VVDPROPVVCDAJA21FVDMarkuszBBBCUDENKPvdDSGPSP50PLUSKeijzerVolt

Verkiezingsprogramma FvD

Stemverwachting: tegen (vrij zeker, 70%)

Argumenten voor: De partij stelt voor om alle diplomatieke en financiële middelen in te zetten tegen landen die weigeren afspraken na te komen, om zo impasses te doorbreken [4].

Argumenten tegen: De partij wil de directe werking van internationaal recht in het Nederlandse stelsel beëindigen, zodat verdragen niet langer automatisch boven nationale wetten staan [1]. Zij willen de bewegingsruimte van de regering en het parlement vergroten door de invloed van internationaal recht en de politieke beslissingen van rechters te beperken [3]. Daarnaast wil de partij internationale verdragen die de beleidsvrijheid inperken, opzeggen [2].

Bronnen:

  1. "Schrappen van artikelen 93 en 94 van de Grondwet We beëindigen de directe werking van internationaal recht in het Nederlandse stelsel, zodat verdragen niet langer automatisch boven onze nationale wetten staan en rechters onze nationale wetten daar ook niet langer aan kunnen 'toetsen'."
  2. "Verdragen opzeggen We zeggen internationale verdragen op die onze beleidsvrijheid inperken, zoals het VNvluchtelingenverdrag dat ons dwingt tot het opnemen van migranten."
  3. "De afgelopen jaren is het evenwicht tussen democratie en rechterlijke macht scheef gegroeid. De politieke beslissingen van rechters, waaronder de Raad van State, reiken steeds verder; en steeds kleiner wordt daarmee de bewegingsruimte van regering en parlement. Dit komt onder meer door de wildgroei van 'internationaal recht' - een geheel aan 'afspraken' die via de artikelen 93 en 94 van onze Grondwet direct doorwerken in ons nationale rechtsstelsel en - daarmee - ruimte geven aan Nederlandse rechters om hun eigen politieke opvattingen - via 'rechtspraak' - aan de samenleving op te dringen."
  4. "Sancties voor landen die weigeren onderdanen terug te nemen We zetten alle diplomatieke en financiële middelen in (van uitzetten ambassadeurs tot intrekken landingsrechten en stilleggen van het betalingsverkeer) tegen landen die weigeren hun uitgeprocedeerde onderdanen terug te nemen, zodat we deze impasse eindelijk kunnen doorbreken."