De regering moet de uitzonderingen op de ketenbepaling opruimen en gelijk trekken. De ketenbepaling is de regel die bepaalt wanneer een tijdelijk contract een vast contract wordt. Er zijn nu zoveel uitzonderingen dat het onoverzichtelijk is. Hierdoor blijven te veel werknemers te lang vastzitten aan tijdelijke contracten zonder uitzicht op zekerheid.
Motie van het lid Patijn over uitzonderingen op de ketenbepaling in kaart brengen, uniformeren en wegen
De kamer,
constaterende dat de ketenbepaling is bedoeld om werknemers meer
zekerheid te bieden, maar dat in de loop der jaren een groot aantal
uitzonderingen is ontstaan;
constaterende dat deze uitzonderingen via verschillende routes tot stand
komen, zoals cao’s, regelingen van bevoegde bestuursorganen en
verzoeken van de Stichting van de Arbeid, en dat er uitzonderingen zijn
voor verschillende groepen en met verschillende voorwaarden;
overwegende dat de stapeling van uitzonderingen de ketenbepaling
complex en onoverzichtelijk maakt en ertoe kan leiden dat werknemers
langdurig in tijdelijke contracten blijven zonder uitzicht op een vast
contract;
verzoekt de regering om de uitzonderingen op de ketenbepaling in kaart te
brengen, te uniformeren en te wegen, en de Kamer voor het einde van het
jaar 2026 te informeren.
Waarom voor? De partij stelt dat de meeste mensen 'zekerheid hebben over werk en inkomen' willen [1] en wil 'werknemers meer zekerheid bieden' [2]. Zij willen specifiek 'flexibele contracten meer zekerheid bieden' [1] en streven naar 'meer zekerheid voor flexwerkers' [2]. Daarnaast is de partij tegen een 'tweedeling' op de arbeidsmarkt waarbij sommige mensen telkens 'aan het kortste eind trekken' [1]. Het verzoek uit de motie om de uitzonderingen op de ketenbepaling te wegen en te uniformeren om te voorkomen dat werknemers langdurig in tijdelijke contracten blijven, sluit aan bij deze wens voor meer zekerheid voor flexwerkers [1][2].
Waarom tegen? De partij wil enerzijds 'werkgeverschap aantrekkelijker maken door meer (interne) flexibiliteit' [1] en wil samen met sociale partners het 'cao-stelsel aantrekkelijker' maken [3]. Aangezien veel uitzonderingen op de ketenbepaling via cao's tot stand komen, zou een te strikte uniformering van deze uitzonderingen kunnen botsen met de wens om werkgeverschap aantrekkelijk te houden [1] of de flexibiliteit in het cao-stelsel te waarborgen [3].
Bronnen:
"De meeste mensen willen graag in dienst zijn bij een werkgever en zekerheid hebben over werk en inkomen. De meeste werkgevers willen werknemers aan zich binden, maar zijn soms huiverig om dat te doen. Het CDA wil zowel flexibele contracten meer zekerheid bieden als het werkgeverschap aantrekkelijker maken door meer (interne) flexibiliteit. In een fatsoenlijk land staan we geen tweedeling toe tussen mensen voor wie de arbeidsmarkt kansen en zekerheid biedt, en mensen die telkens aan het kortste eind trekken." (0.719)
"We willen werknemers meer zekerheid bieden en werkgeverschap aantrekkelijker maken. Daarom moet het arbeidsmarktpakket dat met sociale partners is afgesproken met urgentie worden doorgezet. Het gaat dan onder meer om meer zekerheid voor flexwerkers, een nieuwe crisisregeling voor personeelsbehoud en wetgeving voor het tweede ziektejaar." (0.711)
"We maken samen met vakbonden en werkgevers het cao-stelsel aantrekkelijker, ook voor nieuwe sectoren zodat er meer werknemers onder een cao vallen. Waar nodig passen we het huidige cao-stelsel aan om innovatie te stimuleren." (0.696)