Einde aan chaos rondom tijdelijke contracten

De regering moet de uitzonderingen op de ketenbepaling opruimen en gelijk trekken. De ketenbepaling is de regel die bepaalt wanneer een tijdelijk contract een vast contract wordt. Er zijn nu zoveel uitzonderingen dat het onoverzichtelijk is. Hierdoor blijven te veel werknemers te lang vastzitten aan tijdelijke contracten zonder uitzicht op zekerheid.

Motie van het lid Patijn over uitzonderingen op de ketenbepaling in kaart brengen, uniformeren en wegen

De kamer, constaterende dat de ketenbepaling is bedoeld om werknemers meer zekerheid te bieden, maar dat in de loop der jaren een groot aantal uitzonderingen is ontstaan; constaterende dat deze uitzonderingen via verschillende routes tot stand komen, zoals cao’s, regelingen van bevoegde bestuursorganen en verzoeken van de Stichting van de Arbeid, en dat er uitzonderingen zijn voor verschillende groepen en met verschillende voorwaarden; overwegende dat de stapeling van uitzonderingen de ketenbepaling complex en onoverzichtelijk maakt en ertoe kan leiden dat werknemers langdurig in tijdelijke contracten blijven zonder uitzicht op een vast contract; verzoekt de regering om de uitzonderingen op de ketenbepaling in kaart te brengen, te uniformeren en te wegen, en de Kamer voor het einde van het jaar 2026 te informeren.
9 april | GL-PvdA |

Partijstandpunten

Verkiezingsprogramma CU over dit onderwerp

Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)

Waarom voor? De partij wil de 'negatieve uitwassen van onze flexibele arbeidsmarkt' aanpakken, specifiek de 'doorgeschoten flexibilisering in de vorm van een cultuur van uitbesteden en tijdelijke contracten' [1]. Zij streven ernaar om werknemers 'meer zekerheid te geven' [1] en willen af van situaties waarin tijdelijke werknemers goedkoper zijn dan werknemers met een contract voor onbepaalde tijd, omdat zij 'duurzame arbeidsverhoudingen' nastreven [2]. Daarnaast is de partij kritisch over systemen die 'complex en bureaucratisch' zijn [3] en spreekt zij over 'regelcongestie' die leidt tot frustratie [4], wat aansluit bij de zorg in de motie over de complexiteit en onoverzichtelijkheid van de stapeling van uitzonderingen op de ketenbepaling.

Waarom tegen? Er zijn geen fragmenten in het verkiezingsprogramma die pleiten voor het behoud van complexe uitzonderingen op de ketenbepaling of tegen het uniformeren van deze regels.

Bronnen:

  1. "De negatieve uitwassen van onze flexibele arbeidsmarkt pakken we aan. Zoals de doorgeschoten flexibilisering in de vorm van een cultuur van uitbesteden en tijdelijke contracten. De sterke groei van het aantal werknemers met een flexibel contract en het aantal zzp'ers is geen natuurverschijnsel. Het is het gevolg van regels in het arbeidsrecht, de sociale zekerheid en de fiscaliteit. Het is de hoogste tijd om werk te maken van deze plannen en werknemers meer zekerheid te geven. Bijvoorbeeld via de wetsvoorstellen 'Meer zekerheid flexwerkers' en 'Verduidelijking beoordeling arbeidsrelaties en rechtsvermoeden', die spoedig door de Tweede Kamer behandeld moeten worden. Aan de andere kant moet het voor werkgevers (financieel) aantrekkelijker worden om mensen in vaste dienst te nemen. Daarom verlagen we de aof- en awf-premies." (0.729)
  2. "De enige zekerheid die veel werknemers op de huidige arbeidsmarkt hebben, is de flexibiliteit van hun baan. We willen af van de situatie dat tijdelijke werknemers voor een werkgever goedkoper zijn dan werknemers die voor onbepaalde tijd in dienst zijn. We streven duurzame arbeidsverhoudingen na tussen werkgevers en werknemers. Bedrijven en werknemers die in elkaar investeren. Voor mensen die duurzaam of tijdelijk afhankelijk zijn van een beschermde werkomgeving, moeten sociale werkvoorzieningen voldoende werkplekken bieden als vangnet en als springplank." (0.707)
  3. "Ons sociale zekerheidsstelsel is bedoeld als vangnet voor momenten waarop het leven tegenzit: bij werkloosheid, ziekte, arbeidsongeschiktheid of ouderdom. In theorie is dat vangnet stevig, met voor elke situatie een passende regeling. Maar in de praktijk blijkt het systeem vaak complex en bureaucratisch. Het veronderstelt dat mensen in kwetsbare situaties de regels volledig kunnen overzien en doorgronden. De koerswijziging die is ingezet om het systeem menselijker en eenvoudiger te maken, moet worden doorgezet. Naar een sociale zekerheid gebaseerd op een realistisch mensbeeld, waarin niet wantrouwen, maar vertrouwen centraal staat." (0.679)
  4. "In Nederland worden oplossingen soms tegengehouden door regels, procedures en beleidslagen die elkaar in de weg zitten. Het resultaat is een 'vetocratie': iedereen kan iets tegenhouden, maar gezamenlijk krijgen we de grote zaken niet meer van de grond. Dit leidt tot frustratie en vervreemding: waarom moet een school voor elke subsidieaanvraag tientallen pagina's invullen, terwijl het geld bedoeld is voor lesgeven? De regelcongestie raakt het dagelijks leven: een dorpsfeest moet soms meer dan tien vergunningen aanvragen, inclusief geluidsplan, verkeersplan en toiletplan. Zorgverleners besteden uren aan opgelegde formulieren. Vrijwilligersorganisaties moeten voldoen aan complexe UBO- en AVG-registraties, zelfs als ze alleen een buurtbarbecue organiseren." (0.672)