Einde aan chaos rondom tijdelijke contracten
De regering moet de uitzonderingen op de ketenbepaling opruimen en gelijk trekken. De ketenbepaling is de regel die bepaalt wanneer een tijdelijk contract een vast contract wordt. Er zijn nu zoveel uitzonderingen dat het onoverzichtelijk is. Hierdoor blijven te veel werknemers te lang vastzitten aan tijdelijke contracten zonder uitzicht op zekerheid.
Motie van het lid Patijn over uitzonderingen op de ketenbepaling in kaart brengen, uniformeren en wegen
De kamer, constaterende dat de ketenbepaling is bedoeld om werknemers meer zekerheid te bieden, maar dat in de loop der jaren een groot aantal uitzonderingen is ontstaan; constaterende dat deze uitzonderingen via verschillende routes tot stand komen, zoals cao’s, regelingen van bevoegde bestuursorganen en verzoeken van de Stichting van de Arbeid, en dat er uitzonderingen zijn voor verschillende groepen en met verschillende voorwaarden; overwegende dat de stapeling van uitzonderingen de ketenbepaling complex en onoverzichtelijk maakt en ertoe kan leiden dat werknemers langdurig in tijdelijke contracten blijven zonder uitzicht op een vast contract; verzoekt de regering om de uitzonderingen op de ketenbepaling in kaart te brengen, te uniformeren en te wegen, en de Kamer voor het einde van het jaar 2026 te informeren.9 april | GL-PvdA |
Partijstandpunten
Verkiezingsprogramma VVD over dit onderwerp
Stemverwachting: voor (vrij zeker, 70%)
Waarom voor? De partij pleit voor minder regelzucht en wil dat wetgeving 'efficiënter, simpeler en goedkoper' wordt [1]. De motie richt zich specifiek op het feit dat de stapeling van uitzonderingen de ketenbepaling 'complex en onoverzichtelijk' maakt, wat aansluit bij de wens van de partij om 'het mes in bureaucratische regels' te zetten [2] en de overheid te bevrijden van een 'ketting van wetten, regels en procedures' die voor stilstand zorgt [3]. Daarnaast streeft de partij naar een 'totale deregulering van de arbeidsmarkt' [2], waarbij het uniformeren en wegen van complexe uitzonderingen kan bijdragen aan het verminderen van 'wantrouwende bureaucratische regeltjes' [2].
Waarom tegen? De partij wil 'meer ruimte voor maatwerk in cao's' [2]. Aangezien de motie constateert dat veel uitzonderingen op de ketenbepaling via cao's tot stand zijn gekomen en deze wil 'uniformeren', zou dit kunnen worden gezien als een inperking van dat gewenste maatwerk en de vrijheid voor werkgevers en werknemers om onderling afspraken te maken [2].
Bronnen:
- "Minder regelzucht, betere wetgeving: We zien nu te vaak dat de Tweede Kamer regel op regel stapelt, steeds om extra onderzoek vraagt en te vaak wetgeving ondoordacht verandert. Bij alle wetsbehandelingen kijken we hoe wetten efficiënter, simpeler en goedkoper kunnen worden. We maken meer tijd voor de behandeling van wetten en willen dat amendementen zoveel mogelijk voor aanvang van een debat worden ingediend en dat in het geval van ingrijpende amendementen er een week zit tussen het moment van indienen en de stemming over de amendementen. Bij ingrijpende amendementen moet het de standaard worden dat er een uitvoeringstoets wordt gedaan. Indien partijen de belastingen willen verhogen per amendement, moet altijd eerst in kaart worden gebracht wat het effect is voor het vestigingsklimaat en voor de koopkracht van werkende Nederlanders." (0.690)
- "Een revolutie op de arbeidsmarkt en in de sociale zekerheid: Veel onderdelen van onze sociale zekerheid en ons arbeidsrecht zijn al decennia oud. De kleinste details zijn vastgelegd in wantrouwende bureaucratische regeltjes. Je moet als ondernemers een extra studie volgen om werkgever te kunnen worden. Cao's zijn niet zelden meer dan tientallen pagina's. En onenigheid wordt niet onderling opgelost maar eindigt door overregulering vaak in de rechtbank. Als we ook in de toekomst nog een welvarende en groeiende economie willen zijn, zullen we stappen moeten zetten om dit te hervormen. De VVD wil een totale deregulering van de arbeidsmarkt en sociale zekerheid. Werkgevers en werknemers moeten vertrouwen krijgen. De hervormingen moeten gericht zijn op werken meer lonend maken, mensen aan een baan helpen en nieuwe zekerheid creëren. Dat betekent een nieuw belastingstelsel, zorgen dat de sociale zekerheid meer activerend wordt, langer doorwerken en het arbeidsrecht hervormen. We zetten het mes in bureaucratische regels, moderniseren de werkloosheidswet door hem meer activerend te maken en geven meer ruimte voor maatwerk in cao's, door de transitievergoeding niet langer verplicht te stellen. Zo zorgen we ervoor dat het makkelijker wordt om mensen in dienst te nemen, dat mensen sneller een baan vinden en dat er ruimte is voor afspraken die passen bij het bedrijf en de werknemer." (0.682)
- "Terwijl Nederland vooruit moet, loopt het land vast in regels en procedures. Door een overdaad aan beleidsstukken, regels, procedures, richtlijnen en juridische hoepels en een gebrek aan aandacht voor mensen, hebben we nu een overheid die overal over gaat, maar op weinig levert. De lijst voorbeelden is lang en lijkt eindeloos. Een vergunning voor bijvoorbeeld de uitbreiding van het stroomnet kost nu gemiddeld acht jaar. De bouw van huizen wordt steevast vertraagd door procedures. Zo'n 20% van de zorgmedewerkers geeft aan meer dan de helft van de tijd met administratie bezig te zijn. En zo zijn er nog talloze voorbeelden te noemen van een overheid die zichzelf en de samenleving aan een ketting van wetten, regels en procedures heeft gelegd. Dit zorgt ervoor dat we niet of veel te traag leveren op de prioriteiten van dit land. We zijn amper nog in staat om te bouwen en grote ambities te verwezenlijken. Dit leidt tot stilstand en achteruitgang. Dat kunnen we ons niet veroorloven in een onzekere wereld waarin alles wat ons dierbaar is op het spel staat. Daarom moet het roer om. En snel." (0.658)