Veiligheid in bussen rondom Ter Apel

De regering moet asielzoekers die voor overlast zorgen in het openbaar vervoer direct een gebiedsverbod geven. Ook moeten zij vaker hun bewegingsvrijheid beperken. Reizigers en buschauffeurs zijn nu vaak onveilig door incidenten met asielzoekers uit het aanmeldcentrum in Ter Apel. Door strenger op te treden, wordt de veiligheid in de bus beter beschermd.

Motie van de leden Russcher en Lammers over het maximaal toepassen van vrijheidsbeperkende maatregelen bij overlast

De kamer, constaterende dat zich herhaaldelijk incidenten voordoen met asielzoekers afkomstig uit het aanmeldcentrum Ter Apel op buslijnen in de regio, waarbij buschauffeurs en reizigers worden geconfronteerd met overlast en onveiligheid; overwegende dat de veiligheid van personeel en reizigers in het openbaar vervoer te allen tijde moet worden gewaarborgd; overwegende dat bestaande wetgeving reeds mogelijkheden biedt voor het opleggen van individuele vrijheidsbeperkende en gebiedsbeperkende maatregelen aan overlastgevende asielzoekers; overwegende dat deze maatregelen in de praktijk niet altijd tijdig, consequent en effectief worden toegepast en dat recidive van overlastgevend gedrag daarmee onvoldoende wordt voorkomen; verzoekt de regering om bij asielzoekers die zich schuldig maken aan incidenten in het openbaar vervoer of tegen buspersoneel bestaande vrijheidsbeperkende en gebiedsbeperkende maatregelen direct, consequent en maximaal toe te passen, waaronder het beperken van bewegingsvrijheid tot aangewezen gebieden en het opleggen van gebiedsverboden voor overlastlocaties; verzoekt de regering voorts om bij herhaald overlastgevend gedrag versneld over te gaan tot een strenger toezichtregime binnen de bestaande wettelijke kaders; verzoekt de regering tevens de Kamer te informeren over de wijze waarop deze inzet wordt geïntensiveerd.
16 april | FVD, Markusz | Aangenomen: 94–56 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma CDA

Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)

Argumenten voor: De partij stelt dat het migratiebeleid moet rekening houden met de draagkracht van de samenleving [2]. Bovendien expliceert de partij dat de mogelijkheden om 'overlastgevende asielzoekers in bewaring te stellen of enkel te laten verblijven op een Handhavings- of Toezichtslocatie (HTL) worden uitgebreid' [1]. De motie sluit hier nauw op aan door de nadruk te leggen op het consequent en maximaal toepassen van vrijheidsbeperkende maatregelen.

Argumenten tegen: Geen directe argumenten gevonden in het programma die pleiten tegen het aanpakken van overlast door asielzoekers.

Bronnen:

  1. "Het Europese migratiepact dat in juni 2026 wordt ingevoerd, vormt voor het CDA de basis van de nationale aanpak rondom asiel: * Een strenge buitengrensprocedure waarin asielaanvragen die weinig kans maken direct en in een gesloten omgeving aan de buitengrenzen van Europa worden beoordeeld. Bij afwijzing volgt direct terugkeer. De procedure zal ook in Nederland worden toegepast. * Strengere bescherming van de Europese buitengrenzen. Frontex wordt opgeschaald. * Invoering van het tweestatusstelsel waarin we het internationaal vastgelegde onderscheid maken tussen permanente vluchtelingen en mensen die tijdelijke bescherming zoeken. * Daarbij kiezen we in lijn met het EU-recht en vergelijkbaar met Duitsland en België om mensen met tijdelijke bescherming pas gezinsleden te laten overkomen na een wachttijd en wanneer ze inkomsten en woonruimte hebben. * De mogelijkheden om overlastgevende asielzoekers in bewaring te stellen of enkel te laten verblijven op een Handhavings- of Toezichtslocatie (HTL) worden uitgebreid."
  2. "Onze bevolking zal de komende jaren hard groeien. Dat kan onze samenleving niet dragen. Omdat de belangrijkste oorzaak migratie is, zal die fors moeten worden beperkt. Wij willen dat op alle vormen van migratie streng en stevig wordt gestuurd, in lijn met het scenario 'gematigde bevolkingsgroei' dat de Staatscommissie Demografische Ontwikkelingen schetst. Dit vraagt om duidelijke keuzes. Voor asielmigratie beginnen die keuzes op Europees niveau: de Europese buitengrens is ook onze buitengrens. Door duidelijk te zijn over wie kans maakt op asiel en wie niet, kunnen we de instroom verminderen. We willen rechtvaardig migratiebeleid; dat betekent: een veilige haven bieden aan diegenen die werkelijk in nood zijn en een beroep doen op onze gastvrijheid én rekening houden met de draagkracht en het integratievermogen van onze samenleving."