Structurele beveiliging Joodse instellingen

De regering moet de noodzakelijke beveiliging van Joodse instellingen voortaan structureel uit publiek geld betalen. Joodse Nederlanders en instellingen worden al jarenlang bedreigd met antisemitisme. Zij moeten nu zelf betalen voor dure private beveiliging om veilig te kunnen zijn. In een rechtsstaat is het onacceptabel dat burgers zelf moeten opdraaien voor hun bescherming.

Motie van de leden Bikker en Ellian over meer verantwoordelijkheid nemen voor de noodzakelijke beveiliging van Joodse instellingen

De kamer, constaterende dat Joodse Nederlanders en Joodse instellingen in Nederland al jarenlang leven onder een structurele dreiging van antisemitisch geweld; overwegende dat deze dreiging heeft geleid tot een situatie waarin Joodse instellingen permanent private beveiliging moeten inhuren om hun bestaansrecht in veiligheid te kunnen uitoefenen; van mening dat het onaanvaardbaar is dat in een rechtsstaat burgers en instellingen die doelwit zijn van haat en geweld zelf moeten betalen voor de bescherming van hun fundamentele vrijheden; verzoekt de regering om meer verantwoordelijkheid voor noodzakelijke beveiliging van Joodse instellingen over te nemen en deze structureel uit publieke middelen te bekostigen.
21 april | CU, VVD | Aangenomen: 143–7 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma PvdD

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 80%)

Argumenten voor: De partij erkent dat Joodse Nederlanders steeds vaker te maken hebben met antisemitisme en dat Joodse scholen daarom steeds strenger beveiligd moeten worden [1]. De partij stelt dat het raken van de grondrechten van een groep de basis van onze rechtsstaat wankel maakt [4], wat aansluit bij de overweging in de motie dat het onaanvaardbaar is dat burgers zelf moeten betalen voor de bescherming van hun fundamentele vrijheden binnen de rechtsstaat.

Argumenten tegen: Er is geen directe passage in het verkiezingsprogramma die zich verzet tegen het bieden van publieke financiering voor veiligheid van Joodse instellingen. De partij pleit wel voor gelijke behandeling bij veiligheid [2][3] en benadrukt dat kritiek op de staat Israël geen antisemitisme mag zijn [4], maar dit hoeft de structurele financiering van de fysieke beveiliging van instellingen zelf niet in de weg te staan.

Bronnen:

  1. "Joodse Nederlanders hebben steeds vaker te maken antisemitisme. Met verbale en fysieke agressie op school, op het werk, in de eigen buurt, in de sport en op sociale media. Joodse scholen moeten steeds strenger beveiligd worden. Joden moeten hun Joodse identiteit in vrijheid en veiligheid kunnen beleven. Daarbij is het van belang om de rol van Europa in het antisemitisme onder ogen te zien. Europa is de bakermat van antisemitisme. Eeuwenlang werden Joden in Europa vervolgd om hun Joods-zijn. Er gingen tal van afschuwelijke complottheorieën rond waarin Joden werden gedehumaniseerd. Hierdoor werden mensen tegen elkaar opgezet. Dit vormde de voedingsbodem voor de Holocaust, een van de grootste misdaden in de geschiedenis, waar ook veel gewone burgers in Europa aan meewerkten."
  2. "Er komt een onafhankelijk meldpunt voor anonieme meldingen van moslimhaat, er komt ondersteuning en registratie, en onderzoek naar drempels voor aangifte om meldingsbereidheid te vergroten."
  3. "Institutionele moslimdiscriminatie wordt erkend, zoals ook wordt aanbevolen in het Nationaal onderzoek moslimdiscriminatie. Moslimdiscriminatie wordt expliciet benoemd in landelijk beleid, zoals we dit doen voor antisemitisme."
  4. "Tot op de dag van vandaag worden Palestijnen op allerlei manieren onderdrukt. In Gaza maakt de staat Israël zich schuldig aan genocide en etnische zuivering, en ook de Westelijke Jordaanoever wordt langzaam etnisch gezuiverd. Voor de meeste Palestijnen gaat de Nakba nog gewoon door. Het is zorgwekkend en gevaarlijk dat er politici zijn die legitieme kritiek op de Israëlische regering of boosheid en verdriet over de genocidale oorlog in Gaza wegzetten als antisemitisme. Ten eerste omdat iedere burger vrij moet zijn om zich uit te spreken en op te komen tegen onderdrukking en oorlogsmisdaden. Ten tweede omdat de betekenis en de gevoelswaarde van het begrip antisemitisme hiermee verwatert. Dit schaadt de strijd tegen werkelijk antisemitisme. En waar antisemitisme terecht hard wordt veroordeeld, wordt institutionele en structurele moslimhaat nog minder snel door politici, de media en de samenleving als zodanig erkend en herkend. Discriminatie raakt niet alleen moslims en joden. Dit raakt ons allemaal, want als de grondrechten van een groep worden geraakt, dan worden diezelfde rechten voor iedereen meer wankel. Het raakt kortom ons land, de basis van onze rechtsstaat en wie wij zijn."