Regie op concentratie van ziekenhuiszorg

De regering moet uitwerken hoe de minister meer controle krijgt op de spreiding en concentratie van ziekenhuiszorg. Er moet met nieuwe cijfers worden bewezen dat het samenvoegen van ziekenhuizen echt zorgt voor lagere kosten, meer personeel en betere zorg. Oude onderzoeken, zoals het IPSE-onderzoek uit 2013, zijn niet meer genoeg om dit te bewijzen.

Motie van het lid Coenradie over meer regie van de minister op spreiding en concentratie van ziekenhuizen

De kamer, constaterende dat het kabinet meer regie wil nemen op spreiding en concentratie van zorg, terwijl bereikbaarheid, regionale spreiding en continuïteit van streekziekenhuizen van groot belang blijven; overwegende dat concentratie van ziekenhuiszorg vaak wordt onderbouwd met verwachte doelmatigheids-, personeels- en kwaliteitswinst, terwijl daarbij nog altijd wordt verwezen naar onder meer het IPSE-onderzoek naar schaal- en synergie-effecten bij de spoedeisende hulp uit 2013; overwegende dat aannames over de financiële, personele en kwalitatieve effecten van concentratie actueel, toetsbaar, domeinoverstijgend en niet-vrijblijvend moeten zijn; verzoekt de regering om uit te werken hoe de minister meer regie neemt op spreiding en concentratie van ziekenhuiszorg, welke bestuurlijke of wettelijke instrumenten daarvoor nodig zijn, en daarbij concreet, cijfermatig en actueel te onderbouwen of en in hoeverre concentratie daadwerkelijk leidt tot lagere kosten, personeelswinst en betere kwaliteit van zorg.
1 juni | JA21 |

Stemverwachting

D66VVDGL-PvdAPVVCDAJA21FVDMarkuszBBBCUDENKPvdDSGPSP50PLUSKeijzerVolt

Verkiezingsprogramma CU

Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)

Argumenten voor: De partij wil dat spoedeisende hulp en andere vormen van acute zorg over het hele land beschikbaar blijven [1]. Specifiek wordt genoemd dat posten voor acute zorg in het hele land beschikbaar moeten blijven en dat voorzieningen in minder dichtbevolkte gebieden extra geld moeten krijgen [2]. Daarnaast is de partij kritisch op marktwerking in de zorg, omdat dit kan leiden tot een afnemende bereikbaarheid [3]. De partij wil de invloed van de markt in de zorg terugdringen om te voorkomen dat er verkeerde prikkels ontstaan [5] en zet in op zorg die dicht bij de mensen in de wijk georganiseerd is [6].

Argumenten tegen: De partij erkent dat personeelstekorten en stijgende zorgkosten dwingen om na te denken over wat passende zorg is [4], wat een argument zou kunnen zijn voor efficiëntie via concentratie, maar de tekst bevat geen directe argumenten tegen de motie.

Bronnen:

  1. "Investeringen van het Rijk moeten meer bijdragen aan sterke regio's. Het Rijk stelt met regiodeals geld beschikbaar om de kwaliteit van leven, wonen en werken in de regio te verhogen. Uitvoeringsorganisaties van het Rijk worden door heel het land gevestigd. Elke regio heeft genoeg OV, zorg- en onderwijsvoorzieningen en krijgt hiervoor geld van het Rijk. Zo houden we gebieden leefbaar. We behouden de toeslag voor kleine scholen. Hogescholen krijgen geld om kleine en kwetsbare opleidingen in de regio overeind te houden. We houden posten voor spoedeisende hulp en andere vormen van acute zorg open door het hele land."
  2. "We houden posten voor spoedeisende hulp en andere vormen van acute zorg beschikbaar in het hele land. Ziekenhuizen, huisartsenposten, ambulancediensten en wijkverpleegkundige SEHinzet in minder dichtbevolkte gebieden krijgen daarvoor extra geld."
  3. "Marktwerking hoort niet thuis in de zorg. Het leidt tot prikkels die niet passen bij een samenleving waarin we omzien naar elkaar. Afnemende bereikbaarheid in combinatie met winstuitkeringen geeft een toenemend ongemak. Dit betekent ook dat we de aanbestedingsregels uit Brussel voor de zorg loslaten. Aanbestedingen en concurrentie leiden zelden tot betere zorg. Gespecialiseerde privéklinieken die hoogrenderende inkomsten bij de publieke zorgketen weghouden worden afgebouwd, doordat zorgverzekeraars alleen behandeling in ziekenhuizen vergoeden."
  4. "Personeelstekorten, stijgende zorgkosten en vergrijzing dwingen om na te denken over wat passende zorg is en wat niet. Professionele zorg kan niet alles oplossen. Bovendien staat van te veel medische behandelingen niet vast of ze effectief zijn en voor wie. Daarnaast vergroot en/of verlengt overbehandeling het lijden van de patiënt. Kosten-effectiviteitsstudies die bepalend zijn voor de keuzes voor het zorgverzekeringspakket nemen daarom ook een betekenisvol leven als uitgangspunt. Het Zorginstituut krijgt meer instrumenten om dit te sturen zodat alleen passende zorg in het zorgverzekeringspakket zit. De arts bepaalt samen met de patiënt of behandelen echt nodig is voor goede zorg. Richtlijnen in de zorg zijn niet alleen gericht op 'doen', maar ook op 'laten'."
  5. "We zijn dankbaar voor de hoge kwaliteit van de medische zorg in Nederland. Het is niet vanzelfsprekend dat dit ook zo blijft. Te vaak stuurt geld de zorg in plaats van andersom. De zorg is geen markt; daarom wordt de invloed van de markt in de zorg teruggedrongen. Dit betekent dat perverse prikkels worden weggenomen en dat het geld besteed wordt aan waar de zorg voor bedoeld is."
  6. "Wij willen zorg dichtbij mensen. Veel zorg is (gelukkig) informeel en nabij: buurtbewoners die boodschappen doen voor een oudere met beginnende dementie of een groep vrijwilligers die een vervuild huis schoonmaken. Ook formele zorg moet dichtbij georganiseerd zijn. Een huisarts die zijn patiënten kent, betrokken is en goed helpt of verwijst. De wijkverpleegkundige die regelmatig langskomt en naast de zorgtaken ook tijd heeft voor een praatje. De jongen met een beperking die samen met andere kinderen kan spelen in de speeltuin. De psycholoog die in de wijk samenwerkt met andere hulpverleners."