De regering moet landelijke regels vastleggen in het Besluit versterking regie volkshuisvesting. Provincies en gemeenten mogen geen strengere eisen stellen aan de prijs, de grootte of de staat van middenhuurwoningen. Zo weten bouwers precies waar ze aan moeten voldoen. Dit zorgt ervoor dat er sneller nieuwe woningen worden gebouwd.
Motie van de leden Ten Hove en Claassen over betaalbaarheidseisen limitatief vormgeven als landelijke norm
De kamer,
overwegende dat de Minister in haar brief van 20 april over optimalisatie
van de huurregulering schrijft dat strengere bovenwettelijke eisen aan
betaalbaarheid, oppervlakte en instandhoudingstermijn van middenhuurwoningen het lastiger maken om woningen rendabel te bouwen;
overwegende dat landelijke, eenduidige kaders bijdragen aan voorspelbaarheid voor bouwers en investeerders, en daarmee aan versnelling van
de woningbouw;
verzoekt de regering, voor zover betaalbaarheidseisen in het Besluit
versterking regie volkshuisvesting worden gehandhaafd, deze eisen
limitatief vorm te geven als landelijke norm, en daarbij vast te leggen dat
provincies en gemeenten geen bovenwettelijke eisen mogen stellen aan
de betaalbaarheid, oppervlakte of instandhoudingstermijn van woningen
dan die uit het landelijke wettelijke kader volgen.
Argumenten voor: De partij streeft naar de bouw van honderdduizenden betaalbare, duurzame huurwoningen van hoge kwaliteit [3]. Het vastleggen van landelijke normen zou in theorie kunnen bijdragen aan het realiseren van deze uniforme standaarden voor betaalbaarheid en kwaliteit.
Argumenten tegen: De partij wil juist de zeggenschap van gemeenten en lokale gemeenschappen over de ontwikkeling van bouwprojecten versterken [1]. Zij pleiten ervoor dat lokale bestuurders meer ruimte krijgen om zelf oplossingen te bedenken voor hun eigen gebied [4]. Daarnaast wil de partij dat gemeenten de mogelijkheid hebben om bepaalde vormen van verhuur te verbieden of te beperken om woningen beschikbaar te maken voor mensen die er echt willen wonen [2]. Het beperken van de mogelijkheid voor provincies en gemeenten om eigen eisen te stellen, staat haaks op het streven naar meer lokale inspraak en beslissingsrecht [1].
Bronnen:
"Weg met het grondslot op bouwen. In Nederland wordt de prijs van een huis vaak vooral bepaald door de waarde van de grond eronder, soms wel 60 procent van de nieuwbouwwaarde. Terwijl de woningnood groeit, profiteren grondbezitters en speculanten hiervan met megawinsten, zonder ook maar één huis te bouwen. Wij pakken deze scheve situatie aan. Grondeigenaren die grond vasthouden om winst te maken belasten we zwaarder. Speculanten die onnodig wachten met bouwen en hun belang boven die van de samenleving zetten zullen wij onteigenen. Gemeenten en woningbouwverenigingen krijgen weer toegang tot betaalbare grond zodat zij betaalbare woningen kunnen bouwen. Het belang van bouwen voor iedereen gaat voor op winst voor de enkele speculant. Dus als we grond nodig hebben om te bouwen moet de overheid die in alle gevallen voor een redelijk bedrag kunnen verkrijgen. Daarnaast versterken we de zeggenschap van bewoners en gemeenten over de ontwikkeling van bouwprojecten. Lokale gemeenschappen krijgen meer inspraak en beslissingsrecht, zodat plannen aansluiten bij de behoeften van de buurt en sociale woningen niet verloren gaan aan commerciële belangen. Zo maken we bouwen weer betaalbaar en bereikbaar voor mensen, niet voor marges. Dat is eerlijk, nodig en haalbaar."
"Huizen zijn om in te wonen. Woningen zijn er voor mensen, niet voor beleggers. We voeren een landelijke woonplicht in. Zo zullen huizen gebruikt worden waarvoor ze bedoeld zijn: als thuis. Beleggers gaan meer overdrachtsbelasting betalen vanaf hun tweede huis. Ook stoppen we grondspeculatie door duidelijke voorwaarden te stellen aan ontwikkelaars. We stoppen de overnamegolf door private equity in het beheer van Verenigingen van Eigenaren. Ook maken we een einde aan de leegstand en verkamering die ontstaat door de lucratieve handel in tijdelijke verhuur via platforms als Airbnb. Woningen zijn geen hotelkamers. Gemeenten krijgen de mogelijkheid om dit soort deelverhuur volledig te verbieden of streng te beperken, zodat huizen weer beschikbaar komen voor mensen die er echt in willen wonen. Sociale huurwoningen in de huidige woningvoorraad worden niet meer verkocht, maar juist verbeterd. Tot slot heffen we het kraakverbod op, zodat leegstaande panden weer bewoond kunnen worden."
"Gerichte investeringen, echte oplossingen. Wij richten een Nationaal Woonfonds op en investeren 30 miljard euro in volkshuisvesting. Dit komt bovenop de al bestaande investeringen en dit doen we door de staatsschuld iets op te laten lopen. Momenteel heeft ons land de laagste staatsschuld in 50 jaar, terwijl veel mensen nu geen betaalbare woningen kunnen vinden. Het is een investering in mens en samenleving om hier nu geld beschikbaar voor te stellen. Zo zorgen we ervoor dat mensen wel een betaalbare woning kunnen vinden. Ook toekomstige generaties hebben hier baat bij. Met dit geld bouwen we honderdduizenden betaalbare, duurzame huurwoningen van hoge kwaliteit, zonder winstoogmerk. Voor starters, gezinnen en ouderen in buurten waar je prettig woont en graag blijft. Niet alleen betaalbaar, maar ook om trots op te zijn. We ondersteunen woonverenigingen, verduurzamen bestaande woningen en geven bewoners meer zeggenschap. De opbrengsten uit afbouw van de hypotheekrenteaftrek boven de 600 duizend euro en het belasten van grondspeculatie vloeien terug in het Nationaal Woonfonds."
"Elke regio verdient gelijke woonkansen. In iedere regio een gelijke kans op een woning. Iedereen in Nederland moet kunnen rekenen op goede voorzieningen en bereikbaarheid, waar je ook woont. We verkleinen de economische verschillen en het tekort aan voorzieningen tussen regio's door overheidsinstanties beter te spreiden en te investeren in nieuwe industrieën. Lokale bestuurders krijgen meer ruimte om zelf oplossingen te bedenken voor hun eigen gebied."