De regering moet bij beperkingen van gewasbeschermingsmiddelen rond natuurgebieden (Natura 2000-gebieden) alleen maatregelen nemen op basis van wetenschappelijk bewijs. Het vinden van een stof betekent namelijk niet dat deze ook echt schadelijk is. Maatregelen moeten daarom altijd in verhouding staan tot de echte risico's voor de natuur.
Motie van het lid Vermeer over rond Natura 2000-gebieden uitsluitend proportionele maatregelen treffen met een wetenschappelijke onderbouwing
De kamer,
constaterende dat wordt gesproken over aanvullende zoneringen en
gebruiksbeperkingen voor gewasbeschermingsmiddelen rondom Natura
2000-gebieden;
overwegende dat artikel 6 van de Habitatrichtlijn vraagt om passende
maatregelen ter bescherming van natuur, waarbij de aard en de omvang
van de maatregelen in verhouding moeten staan tot de daadwerkelijk
vastgestelde risico’s;
overwegende dat het aantreffen van een stof niet automatisch betekent
dat er sprake is van schadelijke effecten;
verzoekt de regering om bij eventuele aanvullende zoneringen of
gebruiksbeperkingen rond Natura 2000-gebieden uitsluitend maatregelen
te treffen die zijn gebaseerd op een wetenschappelijke onderbouwing van
daadwerkelijke risico’s en die proportioneel zijn ten opzichte van het
beoogde natuurdoel.
Argumenten voor: De partij wil dat natuurbeleid en vergunningverlening uitsluitend worden gebaseerd op empirisch waarneembare gegevens in plaats van op rekenmodellen [1]. Zij stellen dat huidig beleid vaak gebaseerd is op aannames die niet de werkelijkheid weerspiegelen [3]. Bovendien wil de partij dat goedgekeurde gewasbeschermingsmiddelen beschikbaar blijven om de concurrentiepositie van boeren te waarborgen [2].
Argumenten tegen: Er zijn geen fragmenten beschikbaar die argumenten bieden om tegen een wetenschappelijke en proportionele onderbouwing van maatregelen te stemmen.
Bronnen:
"Natuurbeleid op basis van metingen
In plaats van op stikstof-rekenmodellen baseren we natuurbeleid en vergunningverlening uitsluitend op empirisch waarneembare gegevens."
"Gewasbeschermingsmiddelen blijven goedgekeurd
Gewasbeschermingsmiddelen (GBM) die reeds zijn goedgekeurd, blijven goedgekeurd, zodat Nederlandse boeren competitief blijven."
"Het huidige stikstofbeleid is gebaseerd op computermodellen en aannames die geen verband houden met de werkelijkheid. Politici en bureaucraten gebruiken zogenaamde Kritische Depositiewaarden (KDW) om te beweren dat er een stikstofcrisis zou bestaan. In de praktijk is er echter geen stikstofprobleem: onze natuur is niet aantoonbaar in gevaar, integendeel. Boeren worden ten onrechte aangewezen als veroorzakers van een crisis die er niet is. De gevolgen zijn desastreus: het beleid zet druk op de voedselproductie, bedreigt het bestaansrecht van boerengezinnen en leidt tot kaalslag in het Nederlandse platteland."