Recht op persoonlijk contact in de wet

De regering moet het recht op persoonlijk contact in de wet opnemen. Fouten voorkomen is namelijk menselijker en effectiever dan ze achteraf moeten corrigeren.

Motie van het lid Patijn over onderzoeken hoe en hoe snel het recht op persoonlijk contact alsnog vormgegeven kan worden

De kamer, overwegende dat het voorkómen van fouten effectiever, efficiënter en vooral menselijker is dan handhaving of correctie achteraf; constaterende dat de wet nu niet het recht op persoonlijk contact regelt; verzoekt de regering te onderzoeken hoe en hoe snel het recht op persoonlijk contact alsnog vormgegeven kan worden, en de Kamer hierover te informeren voor de invoering van de wet.
30 juni | onbekend | Aangenomen: 98–52 |

Stemuitslag

D66CDAJA21FVDCUDENKPvdDSGPSPVolt50PLUS
VVDPVVMarkuszBBBKeijzer

Verkiezingsprogramma D66

Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)

Argumenten voor: De partij wil de menselijke maat en menselijkheid terugbrengen bij de overheid [1]. Hierbij moet de leefwereld van burgers leidend zijn en niet de systeemwereld van de overheid [3]. Daarnaast ondersteunt de partij het vastleggen van rechten in de wet, zoals het recht op begrijpelijke taal [2].

Argumenten tegen: Het verkiezingsprogramma biedt geen argumenten om tegen het vastleggen van een recht op persoonlijk contact te stemmen.

Bronnen:

  1. "Vertrouwen terugwinnen vraagt naast daadkracht ook menselijkheid. Daarom brengen we de menselijke maat terug bij de overheid. Mensen krijgen het recht om zich te vergissen."
  2. "De overheid moet fysiek en digitaal toegankelijk zijn. Elke gemeente krijgt ten minste één overheidsloket, waar zoveel mogelijk organisaties bereikbaar zijn. Het recht op begrijpelijke taal leggen we vast in de wet."
  3. "We werken verder aan herstel voor de slachtoffers van de toeslagenaffaire. Bij de hersteloperatie voor het toeslagenschandaal krijgen ouders en hun kinderen sneller duidelijkheid over de bedragen waar zij recht op hebben. Dit geeft ze de rust om hun leven weer op te pakken. De leefwereld van de ouders en kinderen moet daarbij leidend zijn, niet de systeemwereld van de overheid."