De regering moet zorgen dat zoveel mogelijk werknemers de verhoging van de onbelaste reiskostenvergoeding krijgen. Deze verhoging gaat namelijk niet automatisch naar alle medewerkers. Veel mensen krijgen nu te weinig of helemaal geen vergoeding voor hun reis naar het werk.
Motie van de leden Bikker en Jimmy Dijk over de maatregel verhogen onbelaste reiskostenvergoeding laten landen bij zo veel mogelijk werknemers
De kamer,
overwegende dat de maatregel verhogen onbelaste reiskostenvergoeding
niet automatisch bij alle relevante werknemers terechtkomt en dat een
significant deel van de werknemers nu geen of een lagere reiskostenvergoeding ontvangt dan het onbelaste maximum;
overwegende dat het kabinet om die reden werkgevers oproept om van
deze fiscale faciliteit gebruik te maken en met hen in overleg wil;
verzoekt de regering met een maximale inspanning eraan bij te dragen
dat zo veel mogelijk werknemers, zeker ook zij die nu geen of minder
reiskostenvergoeding ontvangen dan het onbelaste maximum – van de
schoonmaker tot de wijkverpleegkundige – de voorgestelde verhoging
tegemoet kunnen zien, en de Kamer hierover regelmatig te informeren.
Argumenten voor: De partij streeft naar koopkrachtverbetering voor iedereen [3] en steunt verhogingen van het minimumloon [1], wat aansluit bij het doel van de motie om de verhoging van de reiskostenvergoeding juist bij werknemers zoals schoonmakers en wijkverpleegkundigen te laten terechtkomen. Daarnaast vindt de partij dat de automobilist niet langer de melkkoe van de overheid mag zijn [2], wat het belang van een goede reiskostenvergoeding ondersteunt.
Argumenten tegen: Er is geen informatie in het programma die tegen deze motie pleit.
Bronnen:
"Verhogingen van het minimumloon kan op onze steun rekenen."
"De bereikbaarheid van steden, dorpen en landelijk gebied is verantwoordelijkheid van de overheid. Waar geen openbaar vervoer is, worden andere oplossingen gefaciliteerd, zoals b.v. buurtbusjes. De veiligheid in het verkeer van wandelaars en fietsers en van ouderen en gehandicapten komt steeds meer in het geding en het gedrang. Mobiliteit is geen luxe, maar een levensader voor jong en oud. De auto is vaak onmisbaar voor ouderen en gezinnen, zeker waar OV-verbindingen verdwijnen. De automobilist mag niet langer de melkkoe van de overheid zijn."
"Koopkrachtverbetering voor iedereen wordt alsnog in de nieuwe pensioenwet opgenomen."