De regering moet zich maximaal inzetten om werknemers een hogere onbelaste reiskostenvergoeding te geven. Veel werknemers ontvangen nu nog geen of een te lage vergoeding, terwijl de fiscale regels hogere bedragen toelaten. Het is belangrijk dat ook mensen in beroepen zoals de schoonmaak of wijkverpleging de verhoging daadwerkelijk krijgen.
Motie van de leden Bikker en Jimmy Dijk
De kamer,
overwegende dat de maatregel 'verhogen onbelaste reiskostenvergoeding' niet
automatisch bij alle relevante werknemers terecht komt en dat een significant
deel van de werknemers nu geen of een lagere reiskostenvergoeding ontvangt
dan het onbelaste maximum;
overwegende dat het kabinet om die reden werkgevers oproept om van deze
fiscale faciliteit gebruik te maken
en met hen in overleg wil;
verzoekt de regering met een maximale inspanning eraan bij te dragen dat zoveel
mogelijk werknemers, zeker ook zij die nu geen of minder reiskostenvergoeding
ontvangen dan het onbelaste maximum - van de schoonmaker tot
de wijkverpleegkundige - de voorgestelde verhoging tegemoet kunnen zien, en de
Kamer hierover regelmatig te informeren.
Waarom voor? De partij streeft naar een eerlijk en menswaardig arbeidsbeleid waarbij iedere werknemer recht heeft op gelijke behandeling en bescherming tegen uitbuiting [2]. Het zorgen dat alle werknemers - van schoonmaker tot wijkverpleegkundige - een reiskostenvergoeding tegemoet kunnen zien, sluit aan bij de bredere visie om kwetsbare werknemers te beschermen en gelijke rechten voor iedereen te waarborgen.
Waarom tegen? De partij heeft in haar programma staan dat woon-werkverkeer met de auto moet worden teruggedrongen [1]. Het fiscaal stimuleren of verhogen van de onbelaste reiskostenvergoeding zou haaks kunnen staan op het streven om het autogebruik voor woon-werkverkeer te ontmoedigen.
Bronnen:
"Woon-werkverkeer met de auto wordt teruggedrongen, flex- en thuiswerken wordt gestimuleerd." (0.679)
"Arbeidsmigratie is nu vaak een verdienmodel dat drijft op uitbuiting en het tegen elkaar uitspelen van werknemers. In plaats van arbeidsmigranten te gebruiken als goedkope en kwetsbare arbeidskrachten, kiezen we voor een eerlijk en menswaardig arbeidsbeleid. Iedereen die in Nederland werkt waar je ook vandaan komt - heeft recht op gelijke behandeling, goede huisvesting en bescherming tegen uitbuiting. Inmiddels is één op de tien werknemers arbeidsmigrant en dit is niet het gevolg van bewust overheidsbeleid, maar van het bedrijfsleven dat goedkope arbeidskrachten wil. Voor deze mensen moeten dezelfde rechten gelden als voor andere werknemers." (0.678)