De regering moet geen opvang meer bieden aan asielzoekers die al een procedure in een ander EU-land hebben lopen. Deze mensen moeten zo snel mogelijk worden teruggestuurd naar het verantwoordelijke land. Het weigeren van opvang ontmoedigt mensen om naar een land te reizen. De Dublinverordening en het Migratiepact bepalen dat de eerste lidstaat waar een asielzoeker aankomt, verantwoordelijk is.
Motie van het lid Boomsma
De kamer,
overwegende dat op grond van de Dublinverordening en het nieuwe Migratiepact de
lidstaat van binnenkomst verantwoordelijk is voor de behandeling van de asielaanvraag;
overwegende dat het besluit om opvang te weigeren voor asielzoekers die al in een
ander EU-land een aanvraag hebben gedaan in België heeft geleid tot een daling van 83
procent in enkele maanden voor die groep, omdat het ontmoedigt om naar dat land te
gaan,
Verzoekt de regering,
Geen opvang meerte bieden aan asielzoekers die al een asielprocedure in een ander
land hebben lopen en deze zo snel mogelijk over te dragen aan en terug te brengen naar
de verantwoordelijke lidstaat.
Argumenten voor: De partij wil een einde maken aan 'asielhoppen' en pleit voor strikte naleving van de Dublinverordening, waarbij asielzoekers asiel moeten aanvragen in het eerste veilige land op hun route [1]. Het beperken van asielmigratie heeft voor de partij de hoogste prioriteit [3] en zij stellen dat asielopvang op Nederlands grondgebied in essentie niet nodig is [4]. Daarnaast wil de partij de druk op gemeenten, de sociale cohesie en de woningmarkt verlichten door werk te maken van afwijzing en terugkeer [2].
Argumenten tegen: Er zijn in de verstrekte fragmenten geen argumenten te vinden die de motie tegen zouden spreken.
Bronnen:
"Einde aan 'asielhoppen': directe strikte naleving van het principe dat asielzoekers asiel moeten aanvragen in het eerste veilige land op hun route (conform de Dublinverordening), terugsturen van asielzoekers die doorreizen naar Nederland."
"In aanloop naar een fundamentele herziening van ons asielbeleid en een einde aan asielopvang in Nederland, zijn er di -recte stappen nodig om de huidige druk die het asielbeleid legt op gemeenten, de sociale cohesie en de woningmarkt te verlichten. Daarnaast dient eindelijk écht werk gemaakt te worden van het vaak genegeerde sluitstuk van de asielprocedure: afwijzing en terugkeer."
"Vanwege de grote negatieve impact op onze samenleving heeft het beperken van asielmigratie de hoogste prioriteit voor JA21. Nederland kent een van de hoogste inwilligings -percentages van Europa, met de afgelopen jaren een piek van 85%. Hiermee leidt een asielaanvraag in Nederland veel vaker tot een verblijfsvergunning dan in de ons omringende landen. Het verkeerde signaal dat hiervan uitgaat leidt tot een structureel hoge asielinstroom, die vervolgens weer leidt tot een chronisch tekort aan opvangplekken en overlast rond overvolle AZC's. In plaats van serieus werk te maken van instroombeperking koos het kabinet-Rutte IV ervoor om gemeenten wettelijk te verplichten tot asielopvang middels de Spreidingswet. De slechtst denkbare stap. Deze wet pakt niet de kern van het probleem aan, maar neemt juist ieder urgen -tiegevoel weg om de instroom in te perken. Bovendien wordt de lokale democratie ermee buitenspel gezet. De gemeenteraad wil geen AZC? Met een Haagse pennenstreek komt het er alsnog. Ondanks de belofte van het kabinet-Schoof om de Spreidingswet in te trekken, is hiermee nog geen be -gin gemaakt, waardoor nu overal in het land verplichte AZC's verrijzen. Vaak tegen de wil van de lokale bevolking in. Door het hoge inwilligingspercentage worden asielzoekers in de regel vervolgens statushouder, waarna zij op grond van ver -plichte taakstellingen voor gemeenten met voorrang worden gehuisvest, wat de woningnood verder doet oplopen en er -voor zorgt dat eigen inwoners langer op de wachtlijst voor een sociale huurwoning staan. Als klap op de vuurpijl keren uitgeprocedeerde asielzoekers die geen verblijfsvergunning krijgen veelal niet terug naar het land van herkomst. In plaats daarvan verdwijnen zij van de radar of blijven zij als illegaal in Nederland. Onacceptabel is daarnaast de ongekende overlast die asielzoekers uit veilige landen (spoor 2-asielzoekers) veroorzaken in plaatsen als Ter Apel en Budel. Voor hen wil JA21 een gebiedsverbod voor alle locaties buiten het AZCterrein en hen in afwachting van uitzetting in vreemdelingenbewaring plaatsen."
"Het is duidelijk: het huidige asielbeleid is in alle opzichten onhoudbaar. Daarbij komt dat opvang op Nederlands grond -gebied in essentie niet nodig is. Vrijwel alle asielzoekers die bij ons aankloppen, zijn door meerdere veilige landen ge -reisd en daarmee in de praktijk economische migranten ge -worden wanneer ze in Nederland aankomen. Asielopvang in Nederland moet daarom tot het verleden gaan behoren. JA21 zet in op een fundamentele stelselwijziging. Wij streven naar maatregelen op zo kort mogelijke termijn om de instroom maximaal in te perken en toe te werken naar een asielstop in Nederland."