De regering moet geen opvang meer bieden aan asielzoekers die al in een ander EU-land een asielprocedure hebben lopen. Deze mensen moeten zo snel mogelijk worden teruggebracht naar dat land. Het weigeren van opvang zorgt er namelijk voor dat minder mensen naar dat land willen gaan. In België daalde het aantal aanvragen met 83% nadat de opvang werd geweigerd.
Motie van het lid Boomsma over geen opvang bieden aan asielzoekers die een procedure hebben lopen in een ander land
De kamer,
overwegende dat op grond van de Dublinverordening en het nieuwe
Migratiepact de lidstaat van binnenkomst verantwoordelijk is voor de
behandeling van de asielaanvraag;
overwegende dat het besluit om opvang te weigeren voor asielzoekers die
al in een ander EU-land een aanvraag hebben gedaan in België heeft
geleid tot een daling van 83% in enkele maanden voor die groep omdat
het ontmoedigt om naar dat land te gaan;
verzoekt de regering geen opvang meer te bieden aan asielzoekers die al
een asielprocedure in een ander land hebben lopen en deze zo snel
mogelijk over te dragen aan en terug te brengen naar de verantwoordelijke lidstaat.
Argumenten voor: Er is in de tekst onvoldoende informatie om een sterke onderbouwing te geven voor het steunen van deze motie.
Argumenten tegen: De partij is tegen het Europese migratiepact [1]. De partij pleit voor een eerlijke verdeling van vluchtelingen naar draagkracht [3], wat in contrast staat met de motie die uitgaat van de verantwoordelijkheid van het land van de eerste aanvraag. Daarnaast benadrukt de partij het belang van internationale verdragen zoals het VN-Vluchtelingenverdrag [2] en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens [4], en spreekt zij zich uit tegen het terugsturen van mensen naar onveilige situaties [3].
Bronnen:
"Het Europese migratiepact gaat van tafel. Dit akkoord zal onder meer leiden tot langdurig verblijf van mensen, waaronder kinderen, in (deels) gesloten kampen langs de Europese buitengrenzen."
"Nederland tornt niet aan het VN-Vluchtelingenverdrag en stuurt dus geen mensen terug naar hun land van herkomst als zij daar worden vervolgd vanwege hun geaardheid, religie, politieke overtuiging of etnische afkomst. Ook dienstplichtigen die vluchten wegens gewetensbezwaren worden humaan opgevangen."
"Het overgrote deel van de mensen die vluchten, komt niet in Nederland of in Europa terecht. In 2024 bestond slechts 12 procent van de migratie naar Nederland uit asielmigratie. Rond 70% van de vluchtelingen wordt 'in de regio' opgevangen, vaak onder erbarmelijke leefomstandigheden. De meeste landen die vluchtelingen opvangen zijn lage- en middeninkomenslanden. Meer geld voor regionale opvang alleen maakt het beleid niet rechtvaardig. Een eerlijke verdeling van vluchtelingen naar draagkracht zou het uitgangspunt moeten zijn. Humanitaire hulp moet gebaseerd zijn op twee pijlers: het verbeteren van de directe leefomstandigheden en het creëren van toekomstperspectief. Wij willen een wereld waarin iedereen gelijk wordt behandeld, ongeacht geboorteplaats. Er zijn tienduizenden mensen gestorven op de Middellandse Zee, onder andere doordat welvarende landen geen veilige vluchtwegen willen bieden. Onderweg naar Europa komen mensen terecht in mensonterende kampen en detentiecentra. Mensenrechtenorganisaties en journalisten beschrijven gewelddadige en illegale 'pushbacks' waarbij asielzoekers en migranten na aankomst in de EU terug de grens over worden gezet. Europese landen dwingen mensen terug naar levensgevaarlijke situaties, bijvoorbeeld naar Afghanistan. Nederland is hieraan medeplichtig. Aan de grenzen van Tunesië sterven kinderen door dorst en uitputting, omdat ze door de Tunesische overheid worden achtergelaten in een woestijn."
"Migratiebeleid richt zich op het wegnemen van de oorzaken waardoor mensen hun land moeten ontvluchten. Internationale verdragen zoals het Vluchtelingenverdrag en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens vormen hierbij het uitgangspunt. Nederland gaat niet meer akkoord met afspraken, zoals de Tunesië-deal, die hiermee strijdig zijn."