De regering moet een overgangsregeling van zes maanden maken voor mensen in de bijstand die gaan samenwonen. Zij behouden in deze periode hun uitkering. Dit voorkomt dat mensen afzien van samenwonen uit angst voor inkomensverlies of boetes. Hierdoor krijgen zij de ruimte om het samenwonen te proberen en dit helpt de doorstroming op de woningmarkt.
Motie van het lid Lahlah over een overgangsregeling van zes maanden voor mensen met een bijstandsuitkering die willen samenwonen
De kamer,
constaterende dat mensen met een bijstandsuitkering die willen samenwonen of dat willen proberen direct te maken kunnen krijgen met een
lagere uitkering of verlies van hun zelfstandige aanspraak op bijstand;
constaterende dat de huidige regels daarmee een drempel vormen om te
gaan samenwonen of dat uit te proberen;
constaterende dat we in een wooncrisis zitten;
overwegende dat het belangrijk is om mensen de ruimte te geven om
samenwonen uit te proberen zonder direct risico op inkomensverlies,
terugvordering of boetes;
overwegende dat het ontbreken van een overgangsperiode ertoe kan
leiden dat mensen afzien van samenwonen, terwijl dit ook de doorstroom
op de woningmarkt kan belemmeren;
verzoekt de regering om te regelen dat mensen met een bijstandsuitkering
gedurende de eerste zes maanden van samenwonen een overgangsregeling met voorwaarden krijgen, zodat zij in die periode hun uitkering
kunnen behouden.
Argumenten voor: De partij stelt expliciet het doel om samenwonen te stimuleren omdat mensen uit angst voor inkomensverlies afzien van samenwonen [1]. De voorgestelde overgangsperiode in de motie sluit naadloos aan bij het streven om onzekerheid weg te nemen en mensen in staat te stellen stappen te ondernemen zonder de angst alles kwijt te raken [2]. Daarnaast pleit de partij voor eenvoud en zekerheid in uitkeringen om angst voor terugvorderingen te voorkomen [3].
Argumenten tegen: Er zijn geen argumenten in het verkiezingsprogramma gevonden die wijzen op verzet tegen regelingen die de overgang naar samenwonen vergemakkelijken of die het behoud van zekerheid tijdens een overgangsperiode in de bijstand zouden tegenwerken.
Bronnen:
"Samenwonen stimuleren. Mensen die graag zouden willen samenwonen, doen dat soms niet uit angst dat ze gekort worden op hun inkomen. We willen het aantrekkelijker maken om samen te wonen. Daarom schaffen we de kostendelersnorm in de bijstand af. Verhuurders gaan contracten toestaan waardoor meerdere vrienden een woning kunnen delen als volwaardig huurders."
"Kansen centraal. We bouwen aan een sociaal vangnet dat niet alleen beschermt, maar ook kansen biedt, zodat mensen vooruit durven kijken en opnieuw mee kunnen doen, zonder de angst alles kwijt te raken. We bieden passende begeleiding naar betaald werk. Mensen voor wie regulier werk (nog) niet haalbaar is, worden begeleid naar vrijwilligerswerk, een sociale werkvoorziening, beschut werk en basisbanen. Werk moet daarnaast lonen en de stap uit de uitkering mag geen sprong in het diepe zijn. Daarom zorgen we voor een terugvaloptie en maken we het mogelijk om vanuit een uitkering bij te verdienen."
"Armoede en toeslagen. Wie rond moet komen van toeslagen, leeft vaak in onzekerheid. Eén foutje, één verandering in je inkomen - en je zit in de problemen. We willen dat mensen weer zelf kunnen bouwen op hun loon of uitkering, zonder ingewikkelde formulieren of angst voor terugvorderingen. Daarom maken we toeslagen stap voor stap overbodig: met gratis kinderopvang, hogere kinderbijslag, lagere zorgpremies, een basistoelage en hogere inkomens. Niet afhankelijkheid, maar eenvoud en zekerheid staan voorop. We onderzoeken of het belastingstelsel op termijn vervangen kan worden door een garantieinkomen, basisinkomen of een negatieve inkomenstenbelasting."