Banenafspraak voor mensen met een beperking

De regering moet zorgen dat er meer banen komen voor mensen met een beperking en de aangekondigde boete invoeren voor overheidsinstanties die hun doelstellingen niet halen. De overheid komt afspraken uit 2013 niet na en blijft ver achter bij het aantal afgesproken banen. Het heffen van boetes moet de overheid dwingen haar verantwoordelijkheid te nemen.

Motie van de leden Van Brenk en Lahlah over alles op alles te zetten om de banenafspraak te realiseren

De kamer, constaterende dat er in 2013 een breedgedragen sociaal akkoord is afgesloten tussen werkgevers, werknemers en overheid; constaterende dat de daarin gemaakte afspraak over 125.000 banen te realiseren voor mensen met een beperking bij lange na niet wordt gehaald; constaterende dat met name de overheid haar steentje daar niet aan bijdraagt; overwegende dat het nakomen van afspraken belangrijk is, zeker als overheid; overwegende dat de quotumregeling voor de overheid in 2018 is ingevoerd, maar tot op heden geen heffing is opgelegd; verzoekt de regering om alles op alles te zetten om de banenafspraak te realiseren en conform de afspraak in de quotumregeling de heffing in te laten gaan voor de overheidssector als zij zich niet aan hun afspraak houden.
15 april | 50PLUS, GL-PvdA | Verworpen: 39–111 |

Stemuitslag

GL-PvdABBBDENKPvdDSGPSPKeijzerVolt50PLUS
D66VVDPVVCDAJA21FVDMarkuszCU

Verkiezingsprogramma CDA

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 80%)

Argumenten voor: De partij zet zich expliciet in voor participatie van mensen met een beperking op de arbeidsmarkt [2] en stelt dat niemand aan de kant mag staan [4]. Door het ondersteunen van de banenafspraak en het pleiten voor betere toegankelijkheid, sluit het afdwingen van de quotumregeling voor de overheid aan bij de ambitie om daadwerkelijk resultaten te boeken voor deze groep.

Argumenten tegen: De partij kiest er voor om via overleg 'samen met werkgevers en vakbonden' de ingeslagen weg voort te zetten [5] en legt de nadruk op een 'nieuwe banenafspraak' [1]. Men zou kunnen beargumenteren dat direct ingrijpen met heffingen de samenwerking met overheidsinstanties onder druk kan zetten in plaats van werkgeverschap aantrekkelijker te maken [3].

Bronnen:

  1. "Er komt een nieuwe banenafspraak waarin Rijk, gemeenten, UWV en werkgevers/ werknemers afspreken hoe ze meer mensen die op termijn zicht op werk hebben gaan ondersteunen naar regulier werk."
  2. "We willen betere toegankelijkheid voor mensen met een beperking zoals in het openbaar vervoer, op de arbeidsmarkt en in gebouwen. Zowel de gemeente, de provincie als het Rijk zijn verantwoordelijk voor de implementatie van het VN-verdrag en dienen hier maatregelen voor op te nemen in hun eigen beleid."
  3. "We willen werknemers meer zekerheid bieden en werkgeverschap aantrekkelijker maken. Daarom moet het arbeidsmarktpakket dat met sociale partners is afgesproken met urgentie worden doorgezet. Het gaat dan onder meer om meer zekerheid voor flexwerkers, een nieuwe crisisregeling voor personeelsbehoud en wetgeving voor het tweede ziektejaar."
  4. "In een fatsoenlijk land staat niemand werkloos langs de kant. We zorgen dat iedereen kan meedoen in onze samenleving."
  5. "Zekerheid op de arbeidsmarkt - We werken samen met werkgevers en vakbonden op de ingeslagen weg om werknemers meer zekerheid te geven en werkgeverschap aantrekkelijk te houden. Het arbeidsongeschiktheidsstelsel vernieuwen we, want na 20 jaar is dat hard nodig. We investeren in leven lang ontwikkelen zodat iedereen de veranderingen in werk kan meemaken."