Meer banen voor mensen met een beperking

De regering moet de heffing uit de quotumregeling invoeren voor de overheid. De afspraak om 125.000 banen te creëren voor mensen met een beperking wordt niet gehaald. De overheid draagt hier te weinig aan bij. De quotumregeling is een afspraak waarbij organisaties betalen als zij niet genoeg mensen met een beperking in dienst hebben.

Motie van de leden Van Brenk en Lahlah

De kamer, constaterende datin 2013 er een breed gedragen sociaal akkoord is afgesloten tussen werkgevers, werknemers en overheid; constaterende dat de daarin gemaakte afspraak over 125.000 banen te realiseren voor mensen met een beperking bij lange na niet wordt gehaald; constaterende dat met name de overheid haar steentje daar niet aan bijdraagt; overwegende het nakomen van afspraken belangrijk is, zeker als overheid; overwegende dat de quotumregeling voor de overheid in 2018 is ingevoerd maar tot op heden geen heffing is opgelegd; verzoekt de regering om, alles op alles te zetten om de banenafspraakte realiseren, conform de afspraak in de quotumregeling de heffing in te laten gaan voor de overheidssector als zij zich niet aan hun afspraak houden.
15 april | 50PLUS, GL-PvdA |

Partijstandpunten

D66VVDGL-PvdAPVVCDAJA21FVDMarkuszBBBCUDENKPvdDSGPSPKeijzerVolt50PLUS

Verkiezingsprogramma CDA over dit onderwerp

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 80%)

Waarom voor? De partij stelt dat niemand langs de zijlijn mag staan en dat iedereen moet kunnen meedoen [4]. Daarnaast wordt benadrukt dat de overheid verantwoordelijk is voor toegankelijkheid op de arbeidsmarkt en dat zij hier maatregelen voor moet nemen in haar eigen beleid [2]. Het implementeren van de heffing bij het niet behalen van de banenafspraak ondersteunt het principe dat de overheid haar verantwoording dient te nemen conform afspraken over participatie van mensen met een beperking.

Waarom tegen? Er zijn geen directe argumenten in het programma die tegen het opleggen van heffingen aan overheidsinstanties pleiten. Wel focust de partij in algemene zin op het 'samenwerken' met sociale partners [3][5] en het maken van 'nieuwe afspraken' [1], wat mogelijk een voorkeur voor overleg boven sancties zou kunnen suggereren, al spreekt dit de motie niet expliciet tegen.

Bronnen:

  1. "Er komt een nieuwe banenafspraak waarin Rijk, gemeenten, UWV en werkgevers/ werknemers afspreken hoe ze meer mensen die op termijn zicht op werk hebben gaan ondersteunen naar regulier werk." (0.757)
  2. "We willen betere toegankelijkheid voor mensen met een beperking zoals in het openbaar vervoer, op de arbeidsmarkt en in gebouwen. Zowel de gemeente, de provincie als het Rijk zijn verantwoordelijk voor de implementatie van het VN-verdrag en dienen hier maatregelen voor op te nemen in hun eigen beleid." (0.718)
  3. "Zekerheid op de arbeidsmarkt - We werken samen met werkgevers en vakbonden op de ingeslagen weg om werknemers meer zekerheid te geven en werkgeverschap aantrekkelijk te houden. Het arbeidsongeschiktheidsstelsel vernieuwen we, want na 20 jaar is dat hard nodig. We investeren in leven lang ontwikkelen zodat iedereen de veranderingen in werk kan meemaken." (0.686)
  4. "In een fatsoenlijk land staat niemand werkloos langs de kant. We zorgen dat iedereen kan meedoen in onze samenleving." (0.684)
  5. "Het kabinet voert minimaal twee keer per jaar overleg met sociale partners over arbeidsmarkt en economie." (0.679)