Banenafspraak voor mensen met een beperking
De regering moet zorgen dat er meer banen komen voor mensen met een beperking en de aangekondigde boete invoeren voor overheidsinstanties die hun doelstellingen niet halen. De overheid komt afspraken uit 2013 niet na en blijft ver achter bij het aantal afgesproken banen. Het heffen van boetes moet de overheid dwingen haar verantwoordelijkheid te nemen.
Motie van de leden Van Brenk en Lahlah over alles op alles te zetten om de banenafspraak te realiseren
De kamer, constaterende dat er in 2013 een breedgedragen sociaal akkoord is afgesloten tussen werkgevers, werknemers en overheid; constaterende dat de daarin gemaakte afspraak over 125.000 banen te realiseren voor mensen met een beperking bij lange na niet wordt gehaald; constaterende dat met name de overheid haar steentje daar niet aan bijdraagt; overwegende dat het nakomen van afspraken belangrijk is, zeker als overheid; overwegende dat de quotumregeling voor de overheid in 2018 is ingevoerd, maar tot op heden geen heffing is opgelegd; verzoekt de regering om alles op alles te zetten om de banenafspraak te realiseren en conform de afspraak in de quotumregeling de heffing in te laten gaan voor de overheidssector als zij zich niet aan hun afspraak houden.15 april | 50PLUS, GL-PvdA | Verworpen: 39–111 |
Stemuitslag
Verkiezingsprogramma VVD
Stemverwachting: tegen (vrij zeker, 80%)
Argumenten voor: De partij stelt dat iedereen talenten heeft en dat men moet kijken naar arbeidsgeschiktheid in plaats van arbeidsongeschiktheid [1]. Daarnaast stelt de partij dat iedereen nodig is op de arbeidsmarkt [2], wat pleit voor het inzetten van alle groepen, inclusief mensen met een beperking, om aan het werk te gaan.
Argumenten tegen: De partij streeft naar een algehele deregulering van de arbeidsmarkt en wil 'het mes zetten in bureaucratische regels' [3]. In plaats van het opleggen van extra opgelegde heffingen of dwangmiddelen via quota, wil de partij meer ruimte voor maatwerk en vertrouwen in werkgevers [3]. De partij benadrukt dat onderhandelingen over randvoorwaarden (zoals die in het sociaal akkoord) vaak eindigen in bureaucratische overregulering in plaats van het stimuleren van werkgevers [3].
Bronnen:
- "Iedereen heeft talenten: We kijken te vaak naar de arbeidsongeschiktheid van mensen terwijl we zouden moeten kijken naar hun arbeidsgeschiktheid. We willen dat mensen zoveel mogelijk aan het werk gaan, ook als dat in deeltijd is. We bieden daarvoor de juiste hulpmiddelen, begeleiding en ondersteuning, zodat iedereen zijn of haar talenten kan benutten op de arbeidsmarkt."
- "Meer en langer doorwerken moet lonen: We willen maatregelen nemen om mensen meer te laten werken. Iedereen is nodig op de arbeidsmarkt. We vinden daarom dat bij een stijgende levensverwachting, de pensioenleeftijd mee moet stijgen. We hebben oog voor de kwetsbare groepen. We ondersteunen het langer doorwerken door meer in te zetten op een Leven Lang Ontwikkelen. Zo zorgen we dat er genoeg mensen zijn om bijvoorbeeld in de zorg, het onderwijs of in de techniek te werken. Daarnaast geeft werk betekenis en zorgt het voor een sociaal vangnet."
- "Een revolutie op de arbeidsmarkt en in de sociale zekerheid: Veel onderdelen van onze sociale zekerheid en ons arbeidsrecht zijn al decennia oud. De kleinste details zijn vastgelegd in wantrouwende bureaucratische regeltjes. Je moet als ondernemers een extra studie volgen om werkgever te kunnen worden. Cao's zijn niet zelden meer dan tientallen pagina's. En onenigheid wordt niet onderling opgelost maar eindigt door overregulering vaak in de rechtbank. Als we ook in de toekomst nog een welvarende en groeiende economie willen zijn, zullen we stappen moeten zetten om dit te hervormen. De VVD wil een totale deregulering van de arbeidsmarkt en sociale zekerheid. Werkgevers en werknemers moeten vertrouwen krijgen. De hervormingen moeten gericht zijn op werken meer lonend maken, mensen aan een baan helpen en nieuwe zekerheid creëren. Dat betekent een nieuw belastingstelsel, zorgen dat de sociale zekerheid meer activerend wordt, langer doorwerken en het arbeidsrecht hervormen. We zetten het mes in bureaucratische regels, moderniseren de werkloosheidswet door hem meer activerend te maken en geven meer ruimte voor maatwerk in cao's, door de transitievergoeding niet langer verplicht te stellen. Zo zorgen we ervoor dat het makkelijker wordt om mensen in dienst te nemen, dat mensen sneller een baan vinden en dat er ruimte is voor afspraken die passen bij het bedrijf en de werknemer."