Afbouw garantiebedrag Wajongers

De regering moet het garantiebedrag voor Wajongers niet meer in één keer stoppen. Als dit bedrag na vijf jaar werken vervalt, gaan mensen er nu in één klap honderden euro's per maand op achteruit. Door het bedrag stapsgewijs in drie jaar af te bouwen, krijgen Wajongers meer zekerheid en voorkomen we een plotselinge inkomensval.

Motie van de leden Lahlah en Jimmy Dijk over het in drie jaar afbouwen van het garantiebedrag voor Wajongers

De kamer, overwegende dat het garantiebedrag is ingevoerd ter bescherming van werkenden met een Wajong-uitkering, zodat zij er door de harmonisatie van de Wajong niet plotseling sterk op achteruitgaan in inkomen; constaterende dat het garantiebedrag voor Wajongers na vijf jaar werken vervalt, waardoor betrokkenen in inkomen terugvallen, in sommige gevallen met honderden euro’s per maand; constaterende dat dit leidt tot grote onzekerheid voor Wajongers, die hier al jaren hun leven op hebben ingericht; verzoekt de regering te regelen dat het garantiebedrag voor Wajongers die hiermee te maken krijgen niet abrupt vervalt, maar in drie jaar stapsgewijs wordt afgebouwd.
15 april | GL-PvdA, SP | Verworpen: 56–94 |

Stemuitslag

GL-PvdAPVVFVDDENKPvdDSPVolt
D66VVDCDAJA21MarkuszBBBCUSGPKeijzer50PLUS

Verkiezingsprogramma CDA

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 80%)

Argumenten voor: De partij stelt dat in een 'fatsoenlijk land' niemand aan het kortste eind trekt en men onzekerheid op de arbeidsmarkt wil verminderen [3]. Door het garantiebedrag voor Wajongers niet abrupt te laten vervallen, maar stapsgewijs af te bouwen, wordt de 'grote onzekerheid' waar de motie naar verwijst voor deze groep verminderd. Daarnaast streeft de partij ernaar dat 'iedereen kan meedoen in onze samenleving' [4] en wil zij werknemers 'meer zekerheid bieden' [2].

Argumenten tegen: Er is geen directe passage in het verkiezingsprogramma die aangeeft dat snelle afbouw van inkomensgaranties wenselijk is; echter wijst de partij op de noodzaak dat het stelsel mensen moet uitdagen om 'passend werk te vinden' [1]. Men zou kunnen beredeneren dat een langdurige inkomenssubsidie die prikkel kan verminderen, al staat dit haaks op hun algemene streven naar zekerheid.

Bronnen:

  1. "Het stelsel van loondoorbetaling bij ziekte (Poortwachter) en arbeidsongeschiktheid (WIA) is aan herziening toe. Het ziekteverzuim en de instroom in de WIA nemen fors toe, juist ook bij jongvolwassenen, en de uitstroom is laag. Voor werkgevers knelt de twee jaar loondoorbetalingmet bijbehorende verplichtingen en de uitvoering door het UWV loopt vast, ook door de vele herkeuringen. Het stelsel biedt mensen onvoldoende zekerheid als werken echt niet meer kan én daagt onvoldoende uit om - waar dat wel kan - weer passend werk te vinden. Terwijl we iedereen hard nodig hebben."
  2. "We willen werknemers meer zekerheid bieden en werkgeverschap aantrekkelijker maken. Daarom moet het arbeidsmarktpakket dat met sociale partners is afgesproken met urgentie worden doorgezet. Het gaat dan onder meer om meer zekerheid voor flexwerkers, een nieuwe crisisregeling voor personeelsbehoud en wetgeving voor het tweede ziektejaar."
  3. "De meeste mensen willen graag in dienst zijn bij een werkgever en zekerheid hebben over werk en inkomen. De meeste werkgevers willen werknemers aan zich binden, maar zijn soms huiverig om dat te doen. Het CDA wil zowel flexibele contracten meer zekerheid bieden als het werkgeverschap aantrekkelijker maken door meer (interne) flexibiliteit. In een fatsoenlijk land staan we geen tweedeling toe tussen mensen voor wie de arbeidsmarkt kansen en zekerheid biedt, en mensen die telkens aan het kortste eind trekken."
  4. "In een fatsoenlijk land staat niemand werkloos langs de kant. We zorgen dat iedereen kan meedoen in onze samenleving."