De kamer, verzoekt de regering om het verlagen en verkorten van het maximumdagloon van tafel te halen voor mensen met een werkloosheidsuitkering (WW).

De kamer, overwegende dat de WTO een belangrijk instrument is om wereldwijde handel te stimuleren en reguleren; overwegende dat handelspolitiek een belangrijk onderdeel is van de klimaattransitie; verzoekt de regering om in te zetten op het verder integreren van klimaaten milieustandaarden in de WTO-processen, op een manier die de klimaattransitie verder aanjaagt en het klimaatverdrag van Parijs ondersteunt.

De kamer, constaterende dat RENURE volgens het kabinet kan bijdragen aan het verlichten van de druk op de mestmarkt; constaterende dat in de praktijk vergunningverlening kan vertragen door verschillen in uitvoering en beoordeling tussen decentrale overheden; overwegende dat RENURE bijdraagt aan het sluiten van nutriëntenkringlopen, doordat nutriënten uit mest opnieuw als meststof worden ingezet; overwegende dat vergunningverlening een noodzakelijke stap is richting het reduceren van stikstofemissies en dat uniformiteit en duidelijkheid in vergunningverlening kunnen bijdragen aan snellere realisatie van installaties; verzoekt de regering in overleg te treden met provincies en gemeentes over het beoordelingskader, eventuele knelpunten te identificeren, en de Kamer hierover voor de zomer te informeren.

De kamer, verzoekt de regering meerjarige boomkwekerijgewassen op te nemen als rustgewas onder het zevende actieprogramma Nitraatrichtlijn.

De kamer, overwegende dat de Kamer heeft gevraagd de aanwijzing van de met nutriënten verontreinigde gebieden (NV-gebieden) in te perken door beter rekening te houden met de invloed van fosfaatrijke kwel en met een eventueel beperkte bijdrage van de landbouw (motie-Flach/Grinwis (28 973, nr. 278)), mede op basis van de uitgevoerde landelijke bronnenanalyse door Wageningen Environmental Research (WER); overwegende dat in de motie-Grinwis c.s. (33 037, nr. 631) is verzocht in overleg te gaan met de waterschappen over een heldere en voor ieder navolgbare aanwijzing van de NV- of aandachtsgebieden; verzoekt de regering op de kortst mogelijke termijn het overleg met de waterschappen goed af te ronden en de lijst van NV-gebieden te actualiseren op basis van de criteria in het huidige actieprogramma Nitraatrichtlijn.

De kamer, constaterende dat de overheid eindelijk heeft erkend dat een wintergarten onder voorwaarden als dierenverblijf kan gelden; overwegende dat ondernemers met een feitelijk identieke situatie nog steeds worden uitgesloten van regelingen enkel door het ontbreken van een specifiek stalcertificaat; van mening dat deze papieren werkelijkheid leidt tot stuitende rechtsongelijkheid en onnodige uitsluiting van boeren; verzoekt de regering om aanvullende, objectieve bewijsmiddelen toe te staan voor de wintergarten, zodat de feitelijke situatie op het bedrijf leidend wordt in plaats van starre, papieren formaliteiten.

De kamer, constaterende dat het coalitieakkoord meer inzet op agrarisch natuurbeheer en tegelijkertijd belang hecht aan «heldere verantwoording voor effectief natuurbeheer» en «hoe dit de meeste winst oplevert voor natuur en water»; overwegende dat de ecologische evaluatie van het Agrarisch Natuur- en Landschapsbeheer laat zien dat er nauwelijks vooruitgang wordt geboekt en dat slechts 2,5% van de landbouwgrond wordt ingezet voor «zwaar beheer», terwijl volgens de adviezen minstens 41% nodig is om soorten te behouden; overwegende dat het belangrijk is om belastinggeld van Nederlanders zo doelmatig en effectief mogelijk te besteden; verzoekt de regering de conclusies van de ecologische evaluatie van agrarisch natuurbeheer, waaronder de noodzaak voor meer «zwaar beheer», door te vertalen in beleid, en hierover voor de zomer aan de Kamer terug te koppelen.

De kamer, constaterende dat het kabinet voor de zomer met een maatregelenpakket komt op stikstof; overwegende dat de natuuropgaven in het landelijk gebied breder zijn dan stikstof alleen, en ook gaan over water, klimaat, biodiversiteit, dierenwelzijn en zoönosen; verzoekt de regering om deze opgaven in samenhang te bezien en voor de zomer een op de hierboven genoemde onderdelen doorgerekend pakket met de Kamer te delen.

De kamer, constaterende dat stikstofreductie in het huidige beleid vaak wordt gepresenteerd als noodzakelijke voorwaarde voor natuurherstel; constaterende dat volgens gegevens van het Compendium voor de Leefomgeving de Nederlandse stikstofemissies sinds 1990 zijn gehalveerd, maar dat door veel partijen nog steeds wordt gezegd dat de natuur verder achteruit zou gaan; overwegende dat vermindering van stikstofdepositie op zichzelf dus geen oplossing is voor herstel van natuurkwaliteit; spreekt uit dat stikstofreductie niet gelijkgesteld kan worden aan natuurherstel en dat de staat en ontwikkeling van natuurgebieden primair beoordeeld moeten worden op hun feitelijke ecologische kwaliteit en het gevoerde natuurbeheer.

De kamer, constaterende dat in het coalitieakkoord is opgenomen dat vóór de zomer afspraken worden gemaakt over generieke stikstofreductiemaatregelen; constaterende dat tijdens het debat over de regeringsverklaring is aangegeven dat generieke stikstofreductie onder meer kan plaatsvinden via afroming, grondgebondenheid en vrijwillige beëindiging; constaterende dat generieke maatregelen grote onzekerheid veroorzaken voor boeren en tuinders, met name voor ondernemers die momenteel niet volledig grondgebonden zijn en dat ook niet op korte termijn kunnen worden; overwegende dat generieke kortingen op productierechten of dieraantallen grote economische gevolgen kunnen hebben voor individuele bedrijven en afbreuk doen aan de inzet op doelsturing en maatwerk; verzoekt de regering bij de uitwerking van generieke reductiemaatregelen niet te kiezen voor generieke kortingen op productierechten of dieraantallen, ook niet voor bedrijven die momenteel niet grondgebonden zijn.

De kamer, constaterende dat de Landelijke vrijwillige beëindigingsregeling veehouderijlocaties (Vbr) bedoeld is om stikstofreductie te realiseren en bij te dragen aan natuurherstel; constaterende dat het risico bestaat dat via deze regeling relatief dure en moderne veehouderijbedrijven worden opgekocht die per bestede euro relatief weinig stikstofreductie en natuurwinst opleveren; overwegende dat publieke middelen doelmatig en effectief moeten worden ingezet, zodat met het beschikbaar gestelde budget de maximaal mogelijke stikstofreductie wordt gerealiseerd; overwegende dat een groot deel van de bedrijven met hoge emissies die overwegen te stoppen al zijn gestopt middels eerdere beëindigingsregelingen; overwegende dat juist in gebieden rond zwaar overbelaste Natura 2000gebieden, zoals de Veluwe en de Peel, substantiële stikstofreductie noodzakelijk is; verzoekt de regering de Landelijke vrijwillige beëindigingsregeling veehouderijlocaties zodanig vorm te geven dat bij de toekenning van middelen nadrukkelijk wordt gestuurd op maximale stikstofreductie en natuurwinst door prioriteit te geven aan bedrijven die een relatief grote bijdrage leveren aan stikstofdepositie op overbelaste Natura 2000-gebieden.

De kamer, constaterende dat de Minister de vrijwillige beëindigingsregeling al voor prenotificatie aan de Europese Commissie aanbiedt voordat de Tweede Kamer hier inhoudelijk over heeft kunnen debatteren; van mening dat dit de budgettaire en beleidsmatige regelruimte van het parlement feitelijk aan banden legt; verzoekt de regering om vanaf nu pas over te gaan tot notificatie van beëindigingsregelingen bij de Europese Commissie nadat de Kamer formeel heeft ingestemd met de kaders en de doelmatigheid van een regeling.

De kamer, constaterende dat beëindigingsregelingen in de veehouderij kunnen leiden tot veranderingen in landgebruik en mogelijk tot een afname van het areaal blijvend grasland; constaterende dat blijvend grasland een belangrijke bijdrage levert aan onder andere bodemkwaliteit, waterkwaliteit en biodiversiteit; overwegende dat agrariërs in verschillende regio’s werken met rotatieteelten waarbij grasland en andere gewassen elkaar afwisselen; overwegende dat het beperken van de mogelijkheid om grasland te scheuren of om te zetten deze teeltrotaties kan bemoeilijken en daarmee ook gevolgen kan hebben voor de waarde en het gebruik van landbouwgrond; overwegende dat het onwenselijk is wanneer boeren eerst worden gestimuleerd of gedwongen hun veehouderij te beëindigen en vervolgens geconfronteerd worden met nieuwe beperkingen op het gebruik van hun landbouwgrond; verzoekt de regering bij eventuele afname van het areaal blijvend grasland in te zetten op stimulering en beloning van het behoud van blijvend grasland, en daarbij te voorkomen dat dwingende beperkingen op het scheuren of omzetten van grasland worden opgelegd.

De kamer, constaterende dat agrarische bedrijven niet alleen voedsel produceren, maar ook bijdragen aan natuurbeheer, recreatie, zorg, educatie en sociale binding op het platteland; constaterende dat duizenden boerenbedrijven agrarisch natuurbeheer uitvoeren, recreatieve activiteiten aanbieden of een zorgfunctie of educatieve functie vervullen; overwegende dat het verdwijnen van agrarische bedrijven daarom niet alleen economische gevolgen heeft, maar ook een enorm effect heeft op de leefbaarheid, sociale samenhang en voorzieningen op het platteland; overwegende dat deze bredere maatschappelijke functies van boerenbedrijven momenteel nauwelijks in beeld worden gebracht bij beleid rondom beëindigingsregelingen; verzoekt de regering in beeld te brengen welke maatschappelijke functies agrarische bedrijven vervullen naast voedselproductie en economische waarde, waaronder natuurbeheer, zorg, recreatie, educatie en sociale binding op het platteland, en bij verdere beëindigingsregelingen ook de gevolgen voor deze maatschappelijke functies en de leefbaarheid van het platteland mee te wegen.

De kamer, constaterende dat terreinbeherende organisaties zoals Staatsbosbeheer en andere TBO’s grote delen van het Nederlandse landelijk gebied beheren; overwegende dat in het coalitieakkoord is afgesproken dat natuurbeleid meer in samenhang met landbouw en regionale ontwikkeling moet worden vormgegeven; verzoekt de regering te borgen dat Staatsbosbeheer bij het beheer van natuurgebieden structureel samenwerkt met agrariërs en regionale partijen, en de Kamer over de manier van borging voor de zomer te informeren.

De kamer, constaterende dat sommige gemeenten meer sociale huur willen bouwen dan het landelijke minimum en dat dit juist kan bijdragen aan het oplossen van de wooncrisis; overwegende dat gemeenten die meer sociale huur willen bouwen daarin niet belemmerd of ontmoedigd moeten worden; verzoekt de regering te waarborgen dat gemeenten die meer sociale huurwoningen realiseren dan het landelijke minimum niet worden gesanctioneerd of financieel worden benadeeld.

De kamer, constaterende dat de Kamer heeft besloten dat dakloze gezinnen met minderjarige kinderen recht moeten hebben op urgentie bij de toewijzing van sociale huurwoningen; constaterende dat verschillende uitsluitingsgronden en aanvullende voorwaarden ertoe kunnen leiden dat dit recht in de praktijk moeilijk toepasbaar wordt; overwegende dat dakloosheid zich in verschillende vormen voordoet, waaronder mensen die feitelijk dakloos zijn, tijdelijk bij anderen verblijven of dreigen hun woning te verliezen; overwegende dat de Europese ETHOS-definitie een breed en internationaal erkend kader biedt voor het definiëren van dakloosheid; verzoekt de regering de uitsluitingsgronden die het recht op urgentie voor dakloze gezinnen beperken te schrappen en een nieuw voorstel voor te bereiden dat urgentie mogelijk maakt voor mensen die volgens de ETHOS-definitie dakloos zijn of dreigen te worden.

De kamer, constaterende dat het kabinet in het Nationaal Actieplan Dakloosheid als doel heeft gesteld om dakloosheid in 2030 te beëindigen; verzoekt de regering de doelen van het Nationaal Actieplan Dakloosheid ongewijzigd na te streven en een plan te presenteren aan de Kamer hoe zij de doelen voor 2030 alsnog gaat halen.

De kamer, constaterende dat de betaalbaarheidseisen voor de nieuwbouw zijn afgezwakt ten opzichte van het originele voorstel; overwegende dat er een risico is dat de bouw van betaalbare woningen wordt uitgesteld door lange regionale overleggen; overwegende dat grote gemeenten met veel betaalbare huurwoningen minder sociale huur mogen bouwen; verzoekt de Minister om, wanneer binnen een halfjaar na inwerkingtreding van de wet nog geen afspraken zijn gemaakt in een woningbouwregio en daar ook geen zicht op is, erop te sturen dat iedere gemeente in de betreffende woningbouwregio 30% sociale huur en 37% woningen in het middensegment moet gaan programmeren; verzoekt de Minister daarbij ruimte te bieden om lokaal af te wijken om volkshuisvestelijke redenen; verzoekt de Minister hiervoor indien nodig het ontwerpbesluit aan te passen.

De kamer, constaterende dat het Rijk in het Besluit volkshuisvesting landelijke betaalbaarheidseisen heeft vastgesteld voor woningbouw; overwegende dat sommige gemeenten boven op deze landelijke normen aanvullende of zwaardere betaalbaarheidseisen stellen, waardoor woningbouwprojecten financieel moeilijker uitvoerbaar worden; overwegende dat dergelijke lokale koppen op nationale normen kunnen leiden tot vertraging van de woningbouw en een hogere onrendabele top in projecten; overwegende dat het onwenselijk is dat het Rijk via subsidies of andere rijksbijdragen projecten ondersteunt die door aanvullende lokale eisen zelf financieel moeilijk uitvoerbaar worden gemaakt; verzoekt de regering geen rijksbijdragen voor woningbouwprojecten toe te kennen aan gemeenten die in hun woningbouwprogrammering verdergaande betaalbaarheidseisen hanteren dan de landelijke normen zoals vastgelegd in het Besluit volkshuisvesting.