De kamer, constaterende dat de Kamer heeft besloten dat dakloze gezinnen met minderjarige kinderen recht moeten hebben op urgentie bij de toewijzing van sociale huurwoningen; constaterende dat verschillende uitsluitingsgronden en aanvullende voorwaarden ertoe kunnen leiden dat dit recht in de praktijk moeilijk toepasbaar wordt; overwegende dat dakloosheid zich in verschillende vormen voordoet, waaronder mensen die feitelijk dakloos zijn, tijdelijk bij anderen verblijven of dreigen hun woning te verliezen; overwegende dat de Europese ETHOS-definitie een breed en internationaal erkend kader biedt voor het definiëren van dakloosheid; verzoekt de regering de uitsluitingsgronden die het recht op urgentie voor dakloze gezinnen beperken te schrappen en een nieuw voorstel voor te bereiden dat urgentie mogelijk maakt voor mensen die volgens de ETHOS-definitie dakloos zijn of dreigen te worden.

De kamer, constaterende dat het kabinet in het Nationaal Actieplan Dakloosheid als doel heeft gesteld om dakloosheid in 2030 te beëindigen; verzoekt de regering de doelen van het Nationaal Actieplan Dakloosheid ongewijzigd na te streven en een plan te presenteren aan de Kamer hoe zij de doelen voor 2030 alsnog gaat halen.

De kamer, constaterende dat de betaalbaarheidseisen voor de nieuwbouw zijn afgezwakt ten opzichte van het originele voorstel; overwegende dat er een risico is dat de bouw van betaalbare woningen wordt uitgesteld door lange regionale overleggen; overwegende dat grote gemeenten met veel betaalbare huurwoningen minder sociale huur mogen bouwen; verzoekt de Minister om, wanneer binnen een halfjaar na inwerkingtreding van de wet nog geen afspraken zijn gemaakt in een woningbouwregio en daar ook geen zicht op is, erop te sturen dat iedere gemeente in de betreffende woningbouwregio 30% sociale huur en 37% woningen in het middensegment moet gaan programmeren; verzoekt de Minister daarbij ruimte te bieden om lokaal af te wijken om volkshuisvestelijke redenen; verzoekt de Minister hiervoor indien nodig het ontwerpbesluit aan te passen.

De kamer, constaterende dat het Rijk in het Besluit volkshuisvesting landelijke betaalbaarheidseisen heeft vastgesteld voor woningbouw; overwegende dat sommige gemeenten boven op deze landelijke normen aanvullende of zwaardere betaalbaarheidseisen stellen, waardoor woningbouwprojecten financieel moeilijker uitvoerbaar worden; overwegende dat dergelijke lokale koppen op nationale normen kunnen leiden tot vertraging van de woningbouw en een hogere onrendabele top in projecten; overwegende dat het onwenselijk is dat het Rijk via subsidies of andere rijksbijdragen projecten ondersteunt die door aanvullende lokale eisen zelf financieel moeilijk uitvoerbaar worden gemaakt; verzoekt de regering geen rijksbijdragen voor woningbouwprojecten toe te kennen aan gemeenten die in hun woningbouwprogrammering verdergaande betaalbaarheidseisen hanteren dan de landelijke normen zoals vastgelegd in het Besluit volkshuisvesting.

De kamer, constaterende dat het huidige rijksbeleid voor woningbouwprogrammering uitgaat van een norm waarbij twee derde van de nieuwbouw betaalbaar moet zijn, waaronder ten minste 30% sociale huur; overwegende dat deze vaste verhouding in sommige regio’s en bij sommige projecten leidt tot knelpunten in de financiële haalbaarheid van woningbouwprojecten; overwegende dat er in veel regio’s een groot tekort bestaat aan woningen in het middensegment, zoals middenhuur en betaalbare koop; overwegende dat meer ruimte voor het middensegment kan bijdragen aan doorstroming op de woningmarkt en daarmee ook de beschikbaarheid van sociale huurwoningen kan vergroten; verzoekt de regering om in het Besluit volkshuisvesting en bijbehorende instructieregels op te nemen dat bij nieuwbouwprogrammering twee derde van de woningen betaalbaar is, waarvan 25% sociale huur, zodat er meer programmeerruimte ontstaat voor middenhuur en betaalbare koop.

De kamer, constaterende dat het vorige kabinet het voornemen heeft uitgesproken om de mogelijkheid voor gemeenten om statushouders voorrang te geven bij de toewijzing van sociale huurwoningen te schrappen; constaterende dat hiermee wordt beoogd dat statushouders bij woningtoewijzing dezelfde positie krijgen als alle andere woningzoekenden; overwegende dat in veel gemeenten statushouders in de praktijk nog steeds voorrang krijgen via de huisvestingsverordening, terwijl de druk op de sociale huurmarkt groot is en wachtlijsten voor reguliere woningzoekenden vaak vele jaren lang zijn; overwegende dat het schrappen van deze voorrang bijdraagt aan een gelijkere behandeling van woningzoekenden en meer draagvlak voor het asiel- en huisvestingsbeleid; verzoekt de regering het wetsvoorstel dat de mogelijkheid tot voorrang voor statushouders bij sociale huurwoningen beëindigt, voortvarend door te zetten en zo spoedig mogelijk bij de Kamer in procedure te brengen.

De kamer, constaterende dat de uitvoeringscapaciteit van veel Nederlandse gemeenten op het gebied van woningbouw onder druk staat; overwegende dat de uitvoeringscapaciteit van Nederlandse gemeenten mogelijk kan verbeteren als wordt samengewerkt met Vlaamse gemeenten en dat eventuele ruimte voor samenwerking nog niet is onderzocht; verzoekt de regering een haalbaarheidsonderzoek te houden naar mogelijkheden voor samenwerking tussen Nederlandse en Vlaamse gemeenten inzake de versterking van uitvoeringscapaciteit om woningbouw te versnellen.

De kamer, constaterende dat het Rijk woongerelateerde gegevens verzamelt en deze beschikbaar stelt op landelijk, provinciaal en regionaal niveau; overwegende dat verzamelde gegevens zo veel als mogelijk bruikbaar moeten zijn voor gemeenten; verzoekt de regering om vast te leggen dat door het Rijk verzamelde woongegevens ook op gemeentelijk niveau, en waar mogelijk op wijk- en buurtniveau, beschikbaar worden gesteld.

De kamer, constaterende dat starters een nieuwe aandachtsgroep zijn voor het volkshuisvestingsprogramma en woningzoekenden omvat tussen de 18 en 30 jaar die voor het eerst een zelfstandige woning zoeken of die uitstromen uit een woning met een tweejaars- of campuscontract; overwegende dat huurders die uitstromen uit een jongerenwoning buiten beschouwing blijven, terwijl ook deze categorie te maken heeft met een tijdelijk huurcontract; verzoekt de regering om vast te leggen dat ook uitstromende huurders van jongerenwoningen behoren tot de aandachtsgroep «starters».

De kamer, constaterende dat in het Besluit versterking regie volkshuisvesting voor middenhuur en sociale huur de start van de minimale instandhoudingstermijn ligt vanaf de ingebruikname van een woning; overwegende dat voor betaalbare koopwoningen de start van de minimale instandhoudingstermijn is gekoppeld aan het sluiten van de koopovereenkomst, waardoor deze woningen korter beschikbaar zijn voor de betreffende doelgroep; verzoekt de regering om vast te leggen dat ook bij betaalbare koop de minimale instandhoudingstermijn start vanaf de ingebruikname van een betreffende woning.

De kamer, overwegende dat tijdige en adequate vergunningverlening essentieel is om voldoende woningen te realiseren; overwegende dat termijnen soms niet gehaald worden, vergunningstrajecten om allerlei redenen lang duren of knelpunten ontstaan tussen de verschillende bestuurslagen; verzoekt de regering knelpunten bij vergunningverlening in (woning)bouwprojecten te inventariseren, mogelijke oplossingen in kaart te brengen, en de Kamer daarover voor de zomer 2026 te informeren.

De kamer, constaterende dat als gevolg van het aangenomen amendement-Flach/ Vijlbrief (Kamerstuk 36 512, nr. 32) gemeenten de woonbehoefte van starters in kaart moeten brengen; constaterende dat in het ontwerpbesluit Versterking regie volkshuisvesting starters onder andere gedefinieerd worden als woningzoekende personen tussen de 18 en 30 jaar; overwegende dat starters veelal gedefinieerd worden als personen tussen de 18 en 35 jaar, zoals in de startersvrijstelling in de overdrachtsbelasting; verzoekt de regering de definitie van «starters» te harmoniseren, en in het Besluit versterking regie volkshuisvesting het leeftijdscriterium te verruimen naar personen tussen de 18 en 35 jaar.

De kamer, overwegende dat er een groot tekort is aan betaalbare koopwoningen in Nederland en dat de woningbouwdoelstellingen niet gerealiseerd worden; overwegende dat jonge kopers steeds moeilijker een woning kunnen financieren en op dit moment gemiddeld € 100.000 bruto moeten verdienen om een gemiddelde woning te kunnen kopen; constaterende dat er eerder een motie-Peter de Groot/Welzijn (36 512, nr. 102) is aangenomen om in instructieregels voor woningbouwprojecten op te nemen dat binnen het aandeel van twee derde betaalbare woningen minimaal 25% aan betaalbare koopwoningen moet worden gebouwd; constaterende dat provincies en gemeenten die wel minimaal 25% betaalbare koopwoningen realiseren niet beloond worden; verzoekt de regering om gemeenten die wel de doelstelling van minimaal 25% betaalbare koopwoningen behalen voorrang te geven op bestaande regelingen, zoals de Woningbouwimpuls.

De kamer, constaterende dat statushouders in veel gemeenten voorrang krijgen bij de toewijzing van sociale huurwoningen; overwegende dat in het coalitieakkoord is vastgesteld dat voorrang voor statushouders bij sociale huurwoningen in veel gemeenten steeds meer knelt doordat veel Nederlanders langdurig op een wachtlijst staan; overwegende dat in het coalitieakkoord is vastgesteld dat het kabinet de voorrang voor statushouders wil verbieden op het moment dat er voldoende alternatieve huisvesting voor statushouders is; overwegende dat sommige gemeenten inmiddels alternatieve huisvestingsoplossingen voor statushouders realiseren en dat deze aanpak kan bijdragen aan het verminderen van de druk op de sociale huurmarkt en aan een eerlijkere verdeling van schaarse woningen; verzoekt de regering te onderzoeken hoe gemeenten kunnen worden gestimuleerd en beloond om alternatieve huisvesting voor statushouders en andere doelgroepen die flexibele woningen nodig hebben te realiseren.

De kamer, constaterende dat voedselzekerheid in een geopolitiek instabielere wereld van toenemend strategisch belang is voor de weerbaarheid van Nederland en Europa; constaterende dat een weerbare samenleving begint bij voedselzekerheid; constaterende dat het vorige kabinet zou komen met een integrale nationale voedselstrategie en zich op EU-niveau hard maakte voor een Europese voedselstrategie; overwegende dat Nederland en Europa niet afhankelijk mogen worden van kwetsbare internationale handelsroutes, geopolitieke spanningen of externe productie voor hun voedselvoorziening; overwegende dat voedselzekerheid niet alleen een landbouwthema is, maar ook raakt aan nationale veiligheid, economische weerbaarheid en strategische autonomie; verzoekt de regering door te gaan met het uitwerken van een integrale nationale voedselstrategie en deze voor de zomer met de Kamer te delen, en zich tevens in Europa actief in te blijven zetten voor de totstandkoming van een Europese voedselstrategie.

De kamer, verzoekt het kabinet in onderhandelingen over het Europees Meerjarig Financieel Kader ervoor te zorgen dat Nederland niet langer nettobetaler blijft maar netto-ontvanger wordt.

De kamer, constaterende dat de haven van Rotterdam cruciaal is voor de economie, energievoorziening en logistiek van zowel Nederland als Europa; constaterende dat de Rotterdamse haven als onmisbare logistieke schakel daarnaast van groot strategisch belang is voor de veiligheid van Nederland en Europa; overwegende dat vanwege de oplopende spanningen in de geopolitieke wereld investeringen nodig zijn om de strategische infrastructuur van de Rotterdamse haven te beschermen en versterken; overwegende dat dit in het belang is van heel Europa; verzoekt de regering zich tijdens de Europese top in te zetten voor financiële en beleidsmatige ondersteuning vanuit de Europese Unie om de strategische infrastructuur van de haven van Rotterdam te beschermen en versterken.

De kamer, constaterende dat de Europese Commissie het invoeren van een Europees prijsplafond voor aardgas overweegt; overwegende dat dit de stabiliteit van de Europese energiemarkten kan ondermijnen en het risico vergroot dat het aanbod verschuift naar andere markten of naar minder transparante bilaterale contracten; verzoekt de regering zich in Europees verband uit te spreken tegen de invoering van een Europees prijsplafond op gas.

De kamer, constaterende dat de Europese Commissie voorstellen heeft gedaan in het kader van de Industrial Accelerator Act, onder meer met «made in Europe»-eisen; overwegende dat dergelijke eisen kunnen leiden tot hogere kosten voor consumenten en bedrijven en mogelijke vergeldingsmaatregelen van handelspartners; verzoekt de regering zich in de onderhandelingen over de Industrial Accelerator Act uit te spreken tegen protectionistische eisen en voor een gelijk speelveld, open markten en het voorkomen van nieuwe handelsbelemmeringen.

De kamer, overwegende dat Hongarije vooralsnog een veto legt op de beloofde Europese lening van 90 miljard voor Oekraïne; constaterende dat als er niets gebeurt, er in mei een financieel gat ontstaat voor Oekraïne; verzoekt de regering om samen met de Baltische staten, noordse landen en andere gelijkgestemde EU-lidstaten extra financiële middelen vrij te maken om Oekraïne draaiende te houden tot er een gezamenlijke Europese oplossing is gevonden als tijdens de aankomende Europese top het veto niet wordt opgeheven.