De kamer, constaterende dat er een grote instandhoudingsopgave is voor zowel Rijkswaterstaat als ProRail; constaterende dat het daarom van belang is om prioriteiten te stellen; overwegende dat het van belang is om binnen de prioriteitsopgave werk met werk te maken, zodat je middelen en doelen efficiënt kunt samenbrengen; overwegende dat Europa stappen wil zetten op het gebied van de TEN-T-corridors; verzoekt de regering om in het afwegingskader voor de prioritering van infrastructurele projecten de meekoppelende belangen op het gebied van woningbouw, regionale economie, weerbaarheid en defensie (dual-use) mee te wegen.

De kamer, overwegende dat de uitvoerbaarheid van groot belang is in de prioritering van verschillende infrastructuurprojecten; overwegende dat we deze kabinetsperiode zo veel mogelijk infrastructuurprojecten willen realiseren in Nederland; verzoekt de regering om bij het afwegingskader het aspect van uitvoerbaarheid te betrekken, waarbij er in ieder geval wordt gekeken naar financiën en milieuruimte; verzoekt de regering om voor het uitvoeren van projecten voldoende uitvoeringscapaciteit te organiseren.

De kamer, van mening dat eventuele apparaatstaakstellingen niet ten koste mogen gaan van de noodzakelijke uitvoeringscapaciteit bij Rijkswaterstaat voor onder meer voortvarende uitvoering van de instandhoudingsopgave; verzoekt de regering in kaart te brengen wat de huidige en eventuele nieuwe apparaatstaakstelling voortvloeiende uit het coalitieakkoord betekent voor de uitvoeringscapaciteit en maakbaarheid bij Rijkswaterstaat, en de Kamer hierover binnen twee maanden te informeren; verzoekt de regering ervoor te zorgen dat de uitvoeringscapaciteit van Rijkswaterstaat aansluit bij de noodzakelijke productiegroei voor instandhouding.

De kamer, overwegende dat het kabinet van plan is om huiseigenaren mee te laten betalen aan infrastructuurprojecten door de waardestijging van hun woning af te romen, al dan niet indirect middels een verhoging van de ozb bij gemeenten; van mening dat we in plaats van zwaardere belastingen voor huishoudens juist zouden moeten pleiten voor belastingverlagingen, zodat mensen weer wat lucht krijgen en wat ruimte in hun portemonnee; verzoekt de regering om ondubbelzinnig afstand te nemen van plannen, fiscale maatregelen of andere trucjes die een beslag leggen op (on)gerealiseerde waardestijgingen van de woningen van mensen.

De kamer, overwegende dat er jaarlijks vele miljarden euro’s aan wegenbelasting of motorrijtuigenbelasting door de overheid worden opgehaald; overwegende dat deze belastingen in de algemene middelen verdwijnen en niet ten goede komen aan het verbeteren en onderhouden van onze wegen, sporen, bruggen et cetera; van mening dat we het geld moeten uitgeven voor de doelen waarvoor het wordt opgehaald; verzoekt de regering om van de motorrijtuigenbelasting een doelbelasting te maken en deze opbrengsten enkel ten goede te laten komen aan het onderhoud en de aanleg van infrastructuur.

De kamer, constaterende dat de infrastructurele opgaven waar Nederland voor staat enorm zijn en dat de instandhoudingsopgave groter is dan ooit; overwegende dat er veel te weinig middelen beschikbaar zijn om alle infrastructurele opgaven uit te voeren en er daarom keuzes gemaakt moeten worden; overwegende dat dit niet mag leiden tot uitstel van vervanging en vernieuwing van voor het veilig voortbestaan van (delen van) Nederland essentiële kunstwerken, zoals het spui- en gemaalcomplex bij IJmuiden; verzoekt de regering om in het aangekondigde afwegingskader instandhouding en veiligheid voorop te stellen.

De kamer, overwegende dat infrastructuur de ruggengraat vormt van onze samenleving en economie en daarmee van cruciaal belang is voor het behoud en de versterking van de economische ontwikkeling in Nederland in alle sectoren; overwegende dat duurzame economische groei, waaronder een structurele economische groei van circa 1,5%, van groot belang is voor de welvaart, de werkgelegenheid en het verdienvermogen van Nederland; verzoekt de regering om in het afwegingskader voor infrastructuurprojecten expliciet rekening te houden met de bijdrage die projecten leveren aan de economische ontwikkeling en het verdienvermogen van Nederland.

De kamer, overwegende dat er in Nederland een grote opgave ligt op het gebied van infrastructuur; overwegende dat het van belang is om in deze kabinetsperiode zo veel mogelijk infrastructuurprojecten daadwerkelijk te realiseren; overwegende dat bij de prioritering van projecten ook de realiseerbaarheid binnen de looptijd van de kabinetsperiode een relevante factor is; verzoekt de regering om in het afwegingskader voor infrastructuurprojecten expliciet rekening te houden met de periode waarbinnen projecten kunnen worden gerealiseerd, zodat projecten die binnen de kabinetsperiode uitvoerbaar zijn waar mogelijk prioriteit krijgen.

De kamer, constaterende dat de kosten voor onderhoud en vervanging van onze infrastructuur de beschikbare budgetten fors overstijgen; overwegende dat de Minister heeft aangegeven op zoek te gaan naar mogelijkheden om «de koek te vergroten» en «baathebbers meer te laten bijdragen»; overwegende dat nu onduidelijk is hoe maatschappelijke kosten zoals die voor aanleg en onderhoud, maatschappelijke en particuliere baten en het leveren van een bijdrage in de vorm van belastingen en accijnzen zijn verdeeld over gebruikers van onze infrastructuur; verzoekt de regering om te laten onderzoeken hoe maatschappelijke kosten zoals die voor aanleg en onderhoud en het door gebruikers leveren van een bijdrage in de vorm van belastingen en accijnzen, zijn verdeeld over enkele voorbeelden van typische groepen gebruikers, zoals bijvoorbeeld langeafstandstransport, forenzen, gezinnen, kleine ondernemers met een bestelbus, bezorgdiensten, elektrisch versus fossiel et cetera.

De kamer, constaterende dat het steeds drukker wordt op de Nederlandse wegen en het fileprobleem daardoor met de jaren toeneemt en zal toenemen; van mening dat het daarom noodzakelijk is om nieuwe wegen aan te leggen om de toestroom van alle auto’s op de weg aan te kunnen; verzoekt de regering om per kalenderjaar zeker één wegaanlegproject te realiseren en daarbij de focus te leggen op de fileknelpunten in Nederland.

De kamer, constaterende dat de afgelopen jaren weinig vooruitgang is geboekt ten aanzien van de MIRT-projecten; constaterende dat de infrastructuur in Nederland mede door de gepauzeerde MIRT-projecten aan het vastlopen is; van mening dat er keihard gewerkt moet worden om de bestaande MIRT-projecten zo snel als mogelijk uit te voeren en af te ronden; verzoekt de regering om in het vervolg, alvorens ze een nieuw MIRT-project toevoegt, zeker twee MIRT-projecten af te ronden, zodat de doorstroom van de Nederlandse infrastructuur de gewenste vooruitgang krijgt.

De kamer, overwegende dat er een grote opgave ligt op infrastructuur; overwegende dat het kabinet heeft aangegeven dat er te weinig middelen zijn om alle ambities op infrastructuur waar te maken; overwegende dat het geld dat beschikbaar is voor infrastructuur zo efficiënt en effectief mogelijk moet worden ingezet; verzoekt de regering om de beschikbare middelen, inclusief de middelen die in het coalitieakkoord voor infrastructuur ter beschikking zijn gesteld, zo goed en zo snel mogelijk aan het werk te zetten voor Nederland.

De kamer, constaterende dat regio’s met grote huisartsentekorten vaak ook regio’s zijn waar structureel weinig geneeskunde- en huisartsenstudenten vandaan komen; overwegende dat het huidige wettelijke kader ruimte laat voor regionale opleidingsroutes, extra opleidingscapaciteit en gerichte stimulansen, zonder selectie op basis van contractuele verplichtingen; overwegende dat het kabinet in gesprek gaat met opleidingsinstituten met geneeskunde- en huisartsenopleidingen om te bezien welke stappen die instellingen zelf, binnen de grenzen van de wet, kunnen zetten; verzoekt de regering om op basis van de lopende verkenning en de gesprekken met opleidingsinstituten, te komen tot concrete afspraken met opleidingsinstituten over het vergroten van het aantal regionale opleidingsplaatsen voor huisartsen, met specifieke aandacht voor tekortregio’s, en daarbij in samenwerking met veldpartijen meetbare doelstellingen vast te stellen voor regionale spreiding van opleidingsplaatsen; verzoekt de regering de Kamer uiterlijk het derde kwartaal van 2026 te informeren over de concrete afspraken en meetbare doelstellingen.

De kamer, constaterende dat de huisarts een essentiële rol vervult voor de Nederlandse zorg en dat die positie niet mag worden misbruikt voor winstbejag; overwegende dat de Kamer al tot twee keer toe heeft opgeroepen om private equity in de huisartsenzorg te verbieden, maar dat het kabinet dit blijft weigeren; verzoekt de regering om in de aangekondigde aanscherping van de Wet integere bedrijfsvoering zorg te regelen dat private-equitypartijen en vergelijkbare commerciële ketens worden geweerd uit de huisartsenzorg.

De kamer, constaterende dat de beschikbaarheid en toegankelijkheid van de acute verloskunde onder druk staan, bij uitstek in de regio; overwegende dat het afzien van budgetbekostiging de problemen in de geboortezorg niet oplost; verzoekt de regering de toegankelijkheid van de acute verloskunde te waarborgen en voor het einde van het jaar, in samenspraak met de beroepsgroepen, oplossingen aan de Kamer voor te leggen.

De kamer, constaterende dat het aantal ziekenhuislocaties dat volwaardige acute verloskunde biedt tussen 2015 en 2025 is afgenomen van 84 naar 71; overwegende dat de afstand die vrouwen moeten afleggen naar het ziekenhuis op het moment dat zij moeten bevallen hierdoor steeds groter wordt; overwegende dat het kabinet heeft besloten geen budgetbekostiging in te voeren in de acute verloskunde, maar ook niet met andere maatregelen komt die het verdwijnen van acute verloskunde uit ziekenhuizen serieus tegengaan; verzoekt de regering om met een maatregelenpakket te komen om te voorkomen dat acute verloskunde uit nog meer ziekenhuizen verdwijnt.

De kamer, overwegende dat goede en bereikbare geboortezorg essentieel is voor de veiligheid van moeder en kind; overwegende dat financiële onzekerheid voor ziekenhuisafdelingen kan bijdragen aan sluitingen en vertrek van personeel; overwegende dat acute zorg vraagt om stabiliteit en voorspelbaarheid in de financiering; verzoekt de regering om de NZa een aanwijzing te geven om een pilot te starten voor budgetbekostiging voor de acute verloskunde, gekoppeld aan andere acute zorg zoals SEH, en de Kamer over de uitkomsten ervan te rapporteren.

De kamer, constaterende dat de bereikbaarheid van acute verloskundige zorg in meerdere regio’s onder druk staat en dat verdere afname van capaciteit kan leiden tot onaanvaardbare gezondheidsrisico’s voor vrouwen en (ongeboren) kinderen; overwegende dat de regering heeft besloten geen budgetbekostiging voor acute verloskunde in te voeren; overwegende dat in het regeerakkoord wordt uitgegaan van overheidsregie op de spreiding en de bereikbaarheid van zorg en dat deze regie moet gelden voor zowel planbare als acute zorg, met bijzondere aandacht voor dunbevolkte regio’s en ziekenhuizen met minder volume; overwegende dat bestaande regionale samenwerkingsstructuren onvoldoende waarborgen bieden voor toekomstbestendige, tijdige toegang tot acute verloskundige zorg in alle regio’s; verzoekt de regering om, uiterlijk voor 1 januari 2027, in gesprek met onder meer de KNOV, de verloskundigen, gynaecologen, de SEH-artsen en de ambulancezorg, in samenwerking met ziekenhuizen, zorgverzekeraars en regionale netwerken, te komen tot een landelijk actieplan voor bereikbare acute verloskunde, waarin het volgende wordt uitgewerkt: – hoe tijdige toegang tot acute verloskundige zorg kan worden geborgd, onder andere door het gezamenlijk bepalen van medisch verantwoorde uitgangspunten voor bereikbaarheid en aanrijtijden per auto en openbaar vervoer, in relatie tot diagnose en urgentie; – het maken van heldere regionale afspraken over samenwerking, spreiding en achtervang van acute verloskundige voorzieningen; – het vastleggen van transparante criteria en randvoorwaarden voor het openen, behouden of sluiten van acute verloskundige afdelingen; kst-29247-482 ISSN 0921 - 7371 ’s-Gravenhage 2026 Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 29 247, nr. 482 1 – het borgen van passende en structurele financiering die ook in dunbevolkte regio’s en bij laagvolumeziekenhuizen de beschikbaarheid van acute verloskundige zorg velligstelt; verzoekt de regering voorts de Kamer jaarlijks te informeren over de voortgang, met inzicht in bereikbaarheid, capaciteitsontwikkeling en knelpunten per regio.

De kamer, constaterende dat de sierteeltsector nu nog een belangrijke bijdrage van 7,2 miljard euro levert aan de Nederlandse economie en export; constaterende dat Wageningen Universiteit in 2023 berekende dat een btw-verhoging van 9% naar 21% kan leiden tot een omzetverlies van 390 miljoen euro en het verdwijnen van 2.500 banen; overwegende dat de btw-verhoging volgens berekeningen bijna de helft minder inkomsten oplevert dan de door het kabinet gepresenteerde 338 miljoen euro en de maatschappelijke schade door faillissementen en WW-uitkeringen groter is dan de baten; overwegende dat de btw-verhoging bloemisten naar de knoppen helpt en dat bloemen betaalbaar moeten blijven voor iedereen; verzoekt het kabinet deze tulpentaks niet in te voeren.

De kamer, constaterende dat Nederlanders steeds meer producten kopen over de grens vanwege de grote prijsverschillen, het zogenoemde grenstoerisme; overwegende dat deze ontwikkeling een steeds grotere variatie van producten omvat, zoals tabak, alcohol, brandstof maar ook eerste levensbehoeften en drogisterijartikelen; overwegende dat door het invoeren van de suikertaks het risico bestaat dat deze trend verergert; overwegende dat dit zeer nadelige effecten heeft voor de economie in met name de grensregio’s; verzoekt het kabinet om nauwkeurig de gevolgen van grenstoerisme voor de economische activiteit integraal te onderzoeken over alle productcategorieën, en daarover periodiek te rapporteren.