De kamer, constaterende dat de krijgsmacht nog altijd behoefte heeft aan een tweede springterrein, naast Reek, voor het oefenen met zware explosieven, en in het NPRD hiervoor geen locatie is aangewezen; overwegende dat momenteel slechts incidenteel geoefend wordt met zware explosieven in het buitenland; overwegende dat een structurele en toekomstbestendige invulling van deze oefenbehoefte noodzakelijk is voor de inzetbaarheid en gereedheid van de krijgsmacht; verzoekt de regering om zo spoedig mogelijk een concreet vervolgonderzoek te starten naar de structurele invulling van deze behoefte, waarbij zowel realistische alternatieven binnen Nederland (al dan niet gespreid over meerdere locaties) als structurele oefenmogelijkheden in het buitenland volwaardig worden onderzocht, en de Kamer na afronding hiervan te informeren.

De kamer, constaterende dat in de nota Ruimte voor Defensie het kabinet heeft gekozen voor Lelystad Airport als basis voor de F-35-toestellen; overwegende dat er naast ruimte voor Defensie ook meer mogelijkheden nodig zijn voor innovatie, met name op het gebied van (duurzame) luchtvaart; overwegende dat er samen met nieuwe Defensielocaties gekeken moet worden hoe zo veel mogelijk integrale kansen benut kunnen worden; verzoekt de regering om samen met het bedrijfsleven en kennisinstellingen de mogelijkheden te onderzoeken voor het opzetten van een concrete innovatiehub bij Lelystad Airport op het gebied van luchtvaartinnovatie.

De kamer, constaterende dat commerciële partijen in Nederland worden belemmerd bij het testen en experimenteren met drones door complexe wet- en regelgeving en onvoldoende fysieke experimenteerruimte; overwegende dat er op dit moment geen gremium is waarbinnen de gehele Nederlandse dronesector op reguliere basis samenwerkt met Defensie en de Nederlandse overheid; overwegende dat nauwe samenwerking met commerciële partijen en kennisinstellingen essentieel is om knelpunten nu en in de toekomst te identificeren en op te lossen; verzoekt de regering om de publiek-private samenwerking rondom test- en experimenteergebieden voor drones verder vorm te geven middels een regiegroep met een zo breed mogelijke vertegenwoordiging van de dronesector en kennisinstellingen, en de Kamer jaarlijks te informeren over de voortgang.

De kamer, overwegende dat in sectoren zoals de horeca en de zorg sprake is van een sterk fluctuerende vraag naar arbeid en piekbelasting; overwegende dat flexibiliteit in deze sectoren essentieel is om goed te kunnen inspelen op wisselende omstandigheden en noodzakelijkheden; overwegende dat de voorgestelde beperkingen in flexibele contractvormen, waaronder het bandbreedtecontract, mogelijk onvoldoende aansluiten bij deze praktijk; verzoekt de regering om voor sectoren met een aantoonbaar fluctuerende arbeidsvraag, zoals de horeca en de zorg, te onderzoeken op welke wijze ruimte kan worden geboden voor afwijking van en uitzondering op de voorgestelde regels, en de Kamer hierover te informeren.

De kamer, overwegende dat de Wet meer zekerheid flexwerkers voorziet in een bandbreedtecontract waarbij de maximale arbeidsomvang is begrensd op 130% van het minimumaantal contracturen; overwegende dat in sectoren met piekbelasting en sterk wisselende inzet deze begrenzing mogelijk onvoldoende aansluit bij de praktijk; overwegende dat het van belang is om tijdig inzicht te krijgen in de werking van deze regeling in de praktijk; verzoekt de regering om binnen afzienbare tijd na inwerkingtreding van de Wet meer zekerheid flexwerkers aan de Kamer te rapporteren of de 130%-bandbreedte in de praktijk voldoende aansluit bij sectoren met fluctuerende vraag naar arbeid, en zo nodig voorstellen te doen tot aanpassing.

De kamer, constaterende dat de Raad van State adviseert dat een fundamentele hervorming van de arbeidsmarkt ook aanpassingen aan het vaste contract vereist om het aantrekkelijker te maken voor werkgevers; overwegende dat de nieuwe administratieve vervaltermijn van vijf jaar en de strengere regels voor externe inhuur het risico vergroten dat werknemers na drie jaar definitief hun baan verliezen omdat werkgevers de drempel naar een vast contract te hoog vinden; van mening dat meer zekerheid voor werknemers onlosmakelijk verbonden moet zijn met het verminderen van risico’s voor de (kleine) werkgever; verzoekt de regering om, gelijktijdig met de invoering van de Wet meer zekerheid flexwerkers, met een concreet voorstel te komen om de loondoorbetalingsverplichting bij ziekte voor het kleinbedrijf te verkorten van twee jaar naar één jaar.

De kamer, overwegende dat de arbeidsmarkt gebaat is bij flexibiliteit en wendbaarheid, waarbij de belangen van de werkgever en de werknemer goed in evenwicht zijn met elkaar; overwegende dat de Wet meer zekerheid flexwerkers zal bijdragen aan een wijziging van de arbeidsmarkt; constaterende dat er jaarlijks een arbeidsmonitor wordt uitgevoerd en gepresenteerd aan de Kamer; verzoekt de regering om in de arbeidsmonitor mee te nemen wat het effect van deze wet is op de werkgelegenheid en ons vestigingsklimaat.

De kamer, overwegende dat een gezonde arbeidsmarkt essentieel is voor ons vestigingsklimaat en onze economie; overwegende dat er op basis van de commissie-Borstlap en het MLT-advies van de SER door een vorig kabinet een arbeidsmarktpakket is gepresenteerd dat bestaat uit zes wetten; overwegende dat de kern van het arbeidsmarktpakket «flex minder flex, vast minder vast» is en dat de verschillende wetten verschillende elementen hiervan realiseren; overwegende dat er in het coalitieakkoord aanvullende initiatieven zijn opgenomen om de arbeidsmarkt te hervormen, in lijn met d adviezen van Wennink en Draghi; van mening dat een gebalanceerd arbeidsmarktpakket van groot belang is en de verschillende wetten dus idealiter op één moment van kracht worden; verzoekt de regering om het resterende arbeidsmarktpakket zo gelijktijdig mogelijk in werking te doen treden, tenzij dit tot disproportionele vertraging leidt op verschillende onderdelen, en met inachtneming van de mijlpalen van het Herstel- en Veerkrachtplan (HVP).

De kamer, constaterende dat de Wet meer zekerheid flexwerkers onder meer nulurencontracten vervangt door het bandbreedtecontract, waarbij de variabele arbeidsomvang maximaal per kwartaal kan worden afgesproken; overwegende dat in sectoren als de zorg wordt gewerkt met langere roosterperioden en wisselende inzet, en dat daar in de praktijk uitvoeringsknelpunten kunnen ontstaan bij de toepassing van het bandbreedtecontract; overwegende dat zorgvuldige invoering van deze wet vraagt om tijdig zicht op sectorspecifieke knelpunten en op uitvoerbare oplossingsrichtingen; verzoekt de regering om voor de inwerkingtreding van de onderdelen van deze wet die zien op oproepcontracten en het bandbreedtecontract, in overleg met betrokken sectoren, in het bijzonder de zorg, in beeld te brengen welke uitvoeringsknelpunten zich kunnen voordoen en op welke wijze binnen het vastgestelde wettelijke kader met deze knelpunten kan worden omgegaan, en de Kamer hierover te informeren.

De kamer, constaterende dat het wetsvoorstel vereist dat werkgevers een bewijs van inschrijving opvragen en bewaren om vast te stellen of iemand student of scholier is; overwegende dat dit leidt tot veel extra administratieve lasten voor werkgevers; overwegende dat op de loonheffingsverklaring reeds wordt aangegeven of iemand student of scholier is; van mening dat dubbele administratieve verplichtingen zo veel mogelijk voorkomen moeten worden; verzoekt de regering om te bezien hoe de loonheffingsverklaring bruikbaar kan zijn als bewijs dat iemand student of scholier is voor de toepassing van de uitzonderingsbepaling, en de Kamer voor de begroting 2027 daarover te informeren.

De kamer, constaterende dat de ketenbepaling is bedoeld om werknemers meer zekerheid te bieden, maar dat in de loop der jaren een groot aantal uitzonderingen is ontstaan; constaterende dat deze uitzonderingen via verschillende routes tot stand komen, zoals cao’s, regelingen van bevoegde bestuursorganen en verzoeken van de Stichting van de Arbeid, en dat er uitzonderingen zijn voor verschillende groepen en met verschillende voorwaarden; overwegende dat de stapeling van uitzonderingen de ketenbepaling complex en onoverzichtelijk maakt en ertoe kan leiden dat werknemers langdurig in tijdelijke contracten blijven zonder uitzicht op een vast contract; verzoekt de regering om de uitzonderingen op de ketenbepaling in kaart te brengen, te uniformeren en te wegen, en de Kamer voor het einde van het jaar 2026 te informeren.

De kamer, constaterende dat de regels rondom uitzendwerk complex zijn en daardoor voor veel uitzendkrachten moeilijk te begrijpen; overwegende dat verschillende arresten uitwijzen dat uitzendkrachten in de afgelopen jaren mogelijk te weinig betaald kregen; overwegende dat uitzendkrachten hier vaak niet van op de hoogte zijn en dus ook niet weten dat ze mogelijk recht hebben op nabetalingen; verzoekt de regering om uitzendkrachten te informeren, bijvoorbeeld via WorkinNL, over deze rechten en samen met de bonden te onderzoeken hoe dit het beste vormgegeven kan worden.

De kamer, constaterende dat in het onderwijs veelvuldig sprake is van tijdelijke urenuitbreiding die structureel van aard is; overwegende dat dit leidt tot onzekerheid voor docenten en het risico vergroot dat zij het onderwijs verlaten, terwijl het juist gestimuleerd zou moeten worden dat personeel behouden blijft en meer uren werkt; verzoekt de regering te onderzoeken of en hoe de ketenbepaling kan worden toegepast op urenuitbreiding, zodat deze na herhaling een structureel karakter krijgen, en de Kamer hierover voor het einde van het jaar 2026 te informeren.

De kamer, constaterende dat uit de IOB-evaluatie over artikel 4, «Vrede, veiligheid en duurzame ontwikkeling», blijkt dat de doelstellingen met betrekking tot de geïntegreerde benadering tot nu toe slechts in beperkte mate worden uitgewerkt; overwegende dat voor de inzet op stabiliteit, vrede en veiligheid zo veel mogelijk een samenhangende inzet op defensie, diplomatie en ontwikkelingssamenwerking zou moeten worden gehanteerd; verzoekt de regering om een update te geven van de wijze waarop deze instrumenten in samenhang worden ingezet, voortbouwend op de oorspronkelijke 3D-benadering; verzoekt de regering daarbij ook te onderzoeken of een geïntegreerde inzet op het gebied van defensie, diplomatie en ontwikkelingssamenwerking bijdraagt aan Nederlandse committeringen op het gebied van veiligheid en maatschappelijke weerbaarheid.

De kamer, constaterende dat er een wachtlijst is van de Wereldgezondheidsorganisatie waar 18.500 burgers, waaronder 4.000 kinderen, op staan die wachten op medische evacuaties uit Gaza; constaterende dat medische evacuaties zijn stopgezet door aanvallen op hulpverleners; verzoekt de regering zich via alle diplomatieke kanalen in te spannen voor veilige hervatting van het werk van de Wereldgezondheidsorganisatie in Gaza; verzoekt de regering om welwillend te onderzoeken onder welke voorwaarden medische evacuatie naar Nederland van kinderen die hoogspecialistische zorg nodig hebben maar waar in de regio geen adequate zorg voor is op een realistische, uitlegbare en uitvoerbare wijze mogelijk kan worden gemaakt.

De kamer, constaterende dat gewapende groeperingen zoals M23 in de Democratische Republiek Congo profiteren van de winning, smokkel en handel van grondstoffen als coltan, en dit een belangrijke financieringsbron vormt voor conflict en mensenrechtenschendingen; overwegende dat versterking van lokale verwerkingscapaciteit kan bijdragen aan economische ontwikkeling en het doorbreken van dit verdienmodel; verzoekt de regering om hoge prioriteit te geven aan de versterking van lokale verwerkingscapaciteit van grondstoffen, met name in Sub-SaharaAfrika.

De kamer, constaterende dat de investering in het postennet uit het coalitieakkoord de taakstelling van het vorige kabinet slechts voor de helft ongedaan maakt waardoor ingrijpende keuzes onvermijdelijk zijn, waaronder mogelijk de sluiting van de ambassade in Juba; overwegende dat: – Zuid-Sudan onderaan staat in de Human Development Index 2025; – Nederland met inzet op onder meer voedselzekerheid, water, sanitatie en hygiëne (WASH) en opvang in de regio veel lijden heeft kunnen voorkomen en verlichten in Zuid-Sudan; verzoekt de regering: – humanitaire steun aan Zuid-Sudan onverminderd voort te zetten, ook als de ambassade in Juba gesloten wordt; – te onderzoeken hoe deze kritieke hulp zonder diplomatieke presentie optimaal ondersteund kan worden, bijvoorbeeld via ambassades in naburige landen, de EU-delegatie of extra departementale ondersteuning, en de Kamer hierover zo spoedig mogelijk te informeren.

De kamer, constaterende dat het kabinet voornemens is de steun aan UNRWA te herstellen; overwegende dat rapportages over Hamasinfiltratie en de Colonnaaanbevelingen vragen om strikte neutraliteit en diversificatie van hulpkanalen; overwegende dat het draagvlak in Nederland wordt geschaad wanneer belastinggeld direct of indirect bij terroristische organisaties terechtkomt; verzoekt de regering de financiering voor UNRWA in samenspraak met andere donoren op te schorten bij verifieerbare hernieuwde signalen van terreurbanden, en vaart te maken met het versterken van alternatieve humanitaire hulpkanalen.

De kamer, constaterende dat de Israëlische regering zich schuldig maakt aan ernstige schendingen van het oorlogsrecht en het humanitair recht; overwegende dat Nederland geen wapenleveranties of transporten mag faciliteren die kunnen bijdragen aan deze schendingen; verzoekt de regering om een onderzoek in te stellen naar mogelijke wapenleveranties naar Israël sinds oktober 2023, waaronder de toedracht rond het schip De Rijnvliet, en te garanderen dat dergelijke transporten niet (meer) plaatsvinden.

De kamer, overwegende dat onafhankelijke monitoring van detentieomstandigheden in Israëlische gevangenissen noodzakelijk is; verzoekt de regering zich actief in te zetten om onbelemmerde toegang voor het internationale Rode Kruis tot alle detentiecentra in Israël waar Palestijnen worden vastgehouden te bewerkstelligen.